Het elimineren van intermediairs (tussenhandelaren) wordt in een beetje business cursus behandeld. Als je naar de traditionele computerwinkel kijkt, fabrikant => importeur, distributeur => groothandelaar => computerwinkel => klant. Als de computer voor 500 euro begint, dan doet de importeur *1,1 (10% marge) erop, distributeur ook *1,1, de groothandelaar ook *1,1, computerwinkel ook *1,1=732 euro. Dell knikkert de tussenhandelaars eruit en plotseling zie je dezelfde computer voor 700 euro op de Dell-site verschijnen. Onder de prijs van de computerwinkel en 200 euro gaat in de zak van de fabrikant (ok, er zijn wat verzendingskosten nodig).
Hetzelfde zie je bij de muziekindustrie. De elektronische muziek in België en de meeste bands start bij een artiest als een dure hobby. Net zoals fotografen stampen artiesten veel geld in
fotomateriaal instrumenten en
donkere kamer repetitiehok/opnamestudio. Belgische producers leveren een kant-en-klare schijfje af aan de DJ's van de lokale dancings. Als de DJ's het interessant vinden, dan wordt het overal gedraaid en het wordt bekend.
De platenmaatschappij komt langs met een wurgcontract. Voor elke verkochte album krijgt de artiest een halve euro en de bekendste artiesten kunnen tot een hele euro afdwingen. Een album produceren met doosje en boekje is ook een halve euro (
Sabam-cijfers tijdens een radio-interview). Dan zit er nog wat euro's voor de platenmaatschappij en 10 euro voor tussenhandelaren/winkels om in totaal aan 20 euro te geraken. 40/1 verhouding is dus standaard, de klant betaalt 40x hetgene dat de artiest krijgt. Dat de platenmaatschappij gigantische marges heeft, dan kan er wel een aantal opnamestudiodagen aan de artiest cadeau gedaan worden.
Een ander model begint met de artiest die een hele ipv een halve euro ontvangt en je voegt een euro aan hostingkosten erbij. Artiesten zouden dan liedjes bij muziekshops zoals iTunes rechtstreeks te koop aanbieden. De artiest en de consument wint erbij, alleen is de hele distributieketen van het traditionele platenindustrie geëlimineerd. De artiest zou hun liedjes aan meerdere muziekshops vrij kunnen aanbieden. Einde aan de monopolie van 1 platenmaatschappij op een bepaalde artiest.
Marketing kan door de shops (desnoods met een extra euro kosten per album) of andere websites gedaan worden. In de shops kunnen platenlabels ontstaan, bv wij van Bonzai records weten goed wat oude Belgische retro is en kiezen de artiesten/liedjes uit zodat je de bomen in het bos nog kan zien. Een blogger, forumtopic,... kan even goed een aantal artiesten/liedjes (zoals de NSTM-topics over muziek) aanraden. In het nieuw model zou de verhouding 2/1 tot 3/1 zijn. Als de klant 3 euro voor een album betaalt, dan zou de artiest op z'n minst een euro ontvangen. De prijs van een los liedje zou dus paar keer lager dan iTunes-prijzen liggen.
Als het aan duizend klanten verkocht geraakt, dan kan hij met 1000 euro de opnamekosten (vanaf 500 euro?) eruit halen. Net zoals een fotograaf redelijk wat foto's moet verkopen om de camera + objectieven terug te verdienen. Maar dat is niet het hoofddoel van de fotograaf of artiest. Meeste artiesten zijn overdag gewone werknemers en in de avond treden ze op.
Platenmaatschappijen proberen hun ijzeren greep op de muziekshops uit de werken en de prijzen zouden dan nog meer stijgen. De consument kan eenmaal goedkoper tot gratis downloaden en beseft goed dat de artiest maar peanuts van de verkoopprijs krijgt. Er is geen alternatief (iTunes-prijzen zijn nog altijd op het oude model gebaseerd), desnoods moet de EU met een staatsmuziekshop maar in het gat in de markt springen? De staatsmuziekshop zou het muziekaanbod van de lidstaten kunnen bieden, alle artiesten kunnen meedoen en de platenmaatschappijen zouden volledig uit de markt geprijst worden.
De knop moet dus van een oude businessmodel omgedraaid worden naar een nieuw model. De politiek hoort in te zien dat er een einde aan de platenindustrie komt zoals we dat nu kennen. Het is onnodig om de wetgeving dermate krom te maken en burgerrechten/vrijheden in te perken.
Maar als naar de geschiedenis van de weed-wetgeving in de VS kijkt, zie je dat het debat vooral naast de weed-discussie gaat en vooral over emotionele en "schuld bij associatie" (migranten roken weed, als we weed als evil afschilderen, dan kan je zeggen dat migranten evil zijn, want ze roken weed) argumenten gaat. De discussie was vervuild, de medische wetenschap van toen had geen enkel bezwaar tegen weed en er zaten ook machtsspelletjes van ambtenaren die hun bureau/afdeling belangrijk vonden (als weed een big issue wordt, dan vloeit er veel geld naar de weed-opsporingsbureau's en weed groeit overal in het land zodat er geen tekort aan werk is) erbij. Zet nog generaties mensen onder de propaganda en de publieke opinie kent niks anders. Tegenwoordig begint het op te klaren en 11 Amerikaanse staten hebben zelfs weed decriminaliseerd.
History channel docu over weed
En downloaden/kopiëren is niet stelen. Stelen is iets wegnemen, bv iemand verliest een fiets. Als Apple een witte iFiets op de markt zet, dan kunnen mensen beslissen om de iFiets te kopiëren door hun huidige fiets wit te spuiten. Uiteraard zal Apple niet blij zijn dat mensen met witte fietsen rijden zonder de geld over de oceaan te sturen. Moet de overheid de witte fietsen zonder licentie aanpakken? Als mensen hun fiets niet meer wit mogen spuiten, dan gaan ze plotseling geld over de oceaan sturen? Geld kan maar een keer uitgegeven worden en je weet dat x aantal mensen niet het geld hebben om de iFiets te kopen. Je kan dus niet: x aantal mensen die het product zeker niet kopen * prijs van het product = "gemiste omzet". Met de grote getallen aan "gemiste omzet" proberen ze de politiek te imponeren en onder druk zetten. Weet je wel hoeveel extra banen/economie dat kan opleveren? Het zou serious business zijn met de vele miljoenen. Dat moet bovenaan op de agenda.
[Reactie gewijzigd door rapture op dinsdag 16 december 2008 20:54]
Sorry hoor, maar kopieren wel degelijk een vorm van diefstal. Diefstal is het wegnemen van enig goed en waarom is die mp3 enig goed? Omdat jij die mp3 gewoon door kunt verkopen en daarmee maak je je schuldig aan heling. Je kunt het product ook (her) distribueren door het bijvoorbeeld via Bittorrent te downloaden en daarmee te uploaden.
Ja, de platenmaatschappijen maken veel winst, maar dat gebeurt ook in andere sectors, denk aan een Shell of Intel. Jij en alleen jij kunt bepalen of jij de prijs welke voor een product wordt gevraagd schappelijk vind. Vind je de prijs te hoog? Prima, maar kom dan niet aanzetten dat omdat het hier om een digitaal product gaat kopiëren geen diefstal is.
Hetzelfde geldt al jaren voor games. Echter de gevolgen daarvoor worden nu pijnlijk duidelijk nu degene welke wel al jaren hun games kopen, nu vanwege de financiële crises de hand op de portemonnee houden. De ene naar de andere game studio moet zijn deuren sluiten. Dat is natuurlijk niet door die ene kopie van jouw, maar het probleem is juist dat jij niet de enigste bent. Het betreft miljoenen kopieën in geval van games zoals GTA. Daarmee verdient de gehele keten zo'n 50 miljoen euro minder. En dat is slechts 1 game.
Vrouwen kopen over het algemeen vaker hun games dan mannen, daarom staan al die sims releases ook altijd maanden in de top 10. EA Zal nu met de financiele crises juist deze doelgroep gaan bedienen omdat daar nog geld valt te verdienen..
En om terug te komen op het artikel. Deze persoon downloadde 7 nummers, maar deelde er meer dan 800. Dan kun je toch niet meer spreken over een thuiskopie, een recht welke overigens niet in de VS bestaat.
Het komt erop neer dat als iemand iets 'gratis' kan krijgen, er altijd wel een reden verzonnen dan worden om er niet voor te betalen. Prince of Percia wordt nu DRM vrij (dus geen kopieer beveiligingen) verspreid en toch staat de game al in de download top 20 van verschillende bittorrent sites. Blijkbaar is DRM slechts een smoes om de game gewoon illegaal te downloaden.
Platenmaatschappijen bestaan juist nog omdat iedereen juist door het downloaden hun bestaan gerechtvaardigd. Artiesten proberen nog nieteens andere verkoop methodes omdat die methoden altijd duurder zullen zijn dan gratis.
En ja er is een kleine groep die na een download het product alsnog aanschaft, maar hoeveel van die groep verwijderd die mp3 als ze het product niet aanschaffen?
Ik ben het grotendeels eens met je betoog, maar kopiëren is wel degelijk stelen en weet je hoeveel banen het illegaal downloaden inmiddels al heeft gekost? En nu mensen gaan besparen om luxe uitgaven zoals uitgaan (concerten) hebben de echte artiesten daaruit dus ook minder inkomsten.
Stelen houd in dat daarna de originele eigenaar niets meer heeft.
Bij kopieren is dit niet het geval.
Het enige wat je wegneemt is het geld richting de platenmaatschappij, en laat nou net niemand dáár wakker van liggen....
Dat artiesten geen andere methodes proberen is ook niet waar.
Er zijn meerdere artiesten die experimenteren met andere opties, alleen gaan de platenmaatschappijen weer moeilijk doen, want die verliesen er geld door (en de artiest zou wel eens zelf iets kunnen verdienen...foei!)
Natuurlijk zullen er veel mensen zijn die illegaal kopieren/downloaden, maar de muziek industrie moet niet ineens gaan denken dat dit pas gebeurt is sinds internet enzo, want vroeger werd ook alles van de radio opgenomen met casettebandjes en bandrecorders. Dat zal altijd zo blijven, alleen de techniek heeft er voor gezorgt dat de kopieen 1 op 1 zijn.
De muziekindustrie moet zich aanpassen aan de tijd, en dat willen ze niet. Zoals hiervoor al gezegd, mogelijk moeten ze wel helemaal verdwijnen, want voor een artiest heeft het bijna geen voordeel meer om met ze te werken.
Terug komend op het artikel: Als hij inderdaad zoveel geupload heeft (het is nog niet bewezen, en dan ben je nog onschuldig!) zou hij hier best een boete voor kunnen krijgen (all part of the game), maar deze moet wel evenredig zijn aan het vergrijp.
Helaas heeft de RIAA veel macht in amerika, en zie ik het rustig gebeuren dat zo iemand harder word gestraft als een roofovervaller ofzo.
Stelen houd in dat daarna de originele eigenaar niets meer heeft.
Bij kopieren is dit niet het geval.
Ik word zo moe van die discussie elke keer. Wat boeit het nou wat de precieze juridische term is?
Het is gewoon een uitvlucht om jezelf goed te praten. Maar ondertussen weet iedereen weet dat het allemaal op hetzelfde neerkomt: broodroof!
Het enige wat je wegneemt is het geld richting de platenmaatschappij, en laat nou net niemand dáár wakker van liggen....
Als je daar zou werken, dan zou je er wel wakker van liggen.
Lekker egoïstisch van je. Ik heb er geen last van, dus dan mogen die mensen wel benadeeld worden. Wat is dat voor een redenatie?
Hoe zou je het vinden als mensen zo over jou denken?
Overigens benadeel je niet alleen de platenmaatschappij, maar ook de winkel, de groothandel, de distributie, importeur.
Maar die mensen ken je ook niet persoonlijk, dus daar lig je vast ook niet wakker van...
als we dit broodroof gaan noemen....
Dat is naar mijn mening net zo kansloos als 10 euro op straat zien liggen, bordje er bij zetten "is van mij" en dan boos worden dat 1 uur later die 10 euro weg is.