Britse regering steunt verlenging muziekauteursrecht

"Volgens de tegenstanders zullen de artiesten echter weinig tot niets overhouden aan de verlenging van het auteursrecht en zal zeker 90 procent van de opbrengst naar de platenmaatschappijen gaan."

Bij Buma Stemra is het zo dan 1/3 naar de muziek schrijver(s) gaat, 1/3 naar de Tekstdichter(s), en 1/3 naar de Publisher (platen maatschappij). Het lijkt me ook logisch dat wanneer iemand komt te overlijden zijn/haar deel dan naar de nabestaanden gaan. 20 jaar verlenging vind ik een erg goede zaak!

Hier zijn wat lobbyisten van de platenmaatschappijen aan het werk gegaan... Vreemd dat de britse regering zomaar van standpunt veranderd...

Inhoudelijk gezien is het natuurlijk wel rechtvaardig dat als je een succesvol muzikant bent je niet lijdzaam moet toezien hoe je composities die je op jonge leeftijd gemaakt hebt verkracht worden doordat je auteursrecht vervalt, maar kunnen ze niet de regel zo maken dat het auteursrecht niet na een bepaalde periode vervalt maar pas als de auteur overlijdt? Lijkt mij een veel betere oplossing, zowel voor de artiesten als voor de mensen die dit soort muziek graag rechtenvrij ziet.

Hoe presteert de muzieklobby het toch om in deze tijd van openheid en public domain deze ouderwetse opvattingen verder op te rekken? 50 jaar lijkt mij méér dan genoeg om te verdienen aan je hit, hell, bij elke andere 'uitvinding' is het korter!
Waarom zou een platenmaatschappij nog bijna een eeuw na het overlijden van een artiest in godsnaam nog rechten moeten hebben?

Kan iemand mij nu eens uitleggen waarom auteursrecht geldt tot 70 jaar na de dood van de artiest terwijl bv een octrooi maar 20 jaar geldt. Voor een octrooi heeft een bedrijf misschien miljoenen moeten investeren in de ontwikkeling van bv een geneesmiddel en zij krijgen slechts 20 jaar om dit geld terug te verdienen. Dit terwijl eender wie een dom liedje verzint, dat in weze niks kost, hier tot 70 jaar na zijn dood (het idee alleen al klinkt gewoon ridicuul) de vruchten mag van plukken? What the hell?

Dit is al een zeer oude link, maar nog steeds erg van toepassing:

Lawrence Lessig - Free Culture

Het is een redelijk lange presentatie misschien om zomaar eventjes te beluisteren, maar het is zeer de moeite waard!

[Reactie gewijzigd door TetsuoShima op zaterdag 13 december 2008 14:15]

Ongetwijfeld weer een schimmig lobby groepje aan het werk geweest. Precies de reden waarom ik geen nieuwe CD's van grote labels meer koop maar alleen van independents/tweedehands.
Maffia is het, ze hebben zelfs hun eigen extortion rackets: RIAA, Buma-Stemra, Brein.

Ik heb het al vaker gezegd en ik blijf het zeggen: platenmaatschappijen zijn achterhaald, ze bieden geen enkele toegevoegde waarde meer: Distributie kan tegenwoordig gratis via p2p, informatie over muziek en artiesten kan op het net overal gevonden worden dus voor promotie heb je ook geen platenmaatschappij nodig. Wat doet een platenmaatschappij verder nog? Voor vet geld wurgcontracten aflsuiten met een handje vol artiesten die je vervolgens ongevraagd zwaar gehyped overal door je strot krijgt geduwd? En daar moet ik voor gaan betalen? Dacht het niet. Als die hele criminele bende failliet gaat zal ik er geen traan om laten. Muziek zal er altijd gemaakt worden en manieren om daar geld mee te verdienen zullen altijd bedacht worden.

Edit: En wie gelooft dat deze wetsvoorstellen in de verste verte ook maar iets met "bezorgdheid over de oudedagsvoorzieningen van artiesten" van doen hebben is heel, heel erg naïef.

[Reactie gewijzigd door Agnostic op zaterdag 13 december 2008 14:09]

Op zich zou ik er geen probleem mee hebben om muziek voor een lange periode (70 tot 90 jaar na de dood van de artiest) te reserveren voor de artiest en zijn of haar nabestaanden. Mooie muziek raakt veel mensen, en het lijkt me onverstandig om er roofbouw op te plegen. Daarnaast garandeert het, ook voor artiesten die vroeg overlijden, een mogelijkheid om de nabestaanden levensruimte te geven.

Maar, de werkelijkheid gooit een aantal problemen op:
- De rechten zijn ook nog geldig als ze niet meer bij de artiest/schrijver zelf, maar bij de platenmaatschappij liggen. Zeker omdat veel artiesten al hun rechten in hun contract over moeten doen aan de platenmaatschappij is dat belangrijk. Omdat de rechten bij de platenmaatschappijen liggen, gaat 90% naar allerlei managers die naar mijn mening geen enkel recht hebben op dat geld, en komt maar een klein deel bij de artiesten terecht.
- De lengte van de rechtenperiode is compleet afhankelijk van hoe oud een artiest wordt. Als een artiest een jaar na zijn hit sterft, blijven de rechten 1+70=71 jaar gereserveerd. Als een artiest 70 jaar na zijn hit sterft, blijven de rechten voor 70+70=140 jaar gereserveerd.
- Er is geen restrictie op de prijs die betaald moet worden voor het gebruik van muziek, en het is vaak zelfs mogelijk om het (commercieel) gebruik van de muziek te blokkeren. Het reserveren van de rechten moet er niet toe leiden dat de muziek 'verboden terrein' wordt, of dat de kosten om het te mogen gebruiken zo ver oplopen, dat het gebruik onmogelijk wordt. Dat wil niet zeggen dat muziek gratis nagespeeld moet kunnen worden, maar wel dat het mogelijk moet zijn om het na te spelen, en dat de prijs redelijk moet zijn.

Vooral de combinatie van het eerste en het laatste punt is belangrijk. Als de platenmaatschappij de verdiensten voor de rechten binnenkrijgt, zullen ze hogere prijzen eisen, omdat het geld over meer mensen worden verdeeld.
Daarom lijkt het me handiger om voor te stellen dat de rechten op de muziek onomkeerbaar aan de artiest/schrijver worden toegewezen, en dat die een platenmaatschappij via een overeenkomst het recht geven hun muziek te distribueren. Dat lijkt mij rechtvaardiger voor de artiesten, en ik denk dat het dit soort problemen ook een stuk minder ingewikkeld maakt.

Persoonlijk vind ik zelfs dat de rechten moeten vervallen na de dood van de componist, hij is namelijk de enige die volgens mij recht heeft om er geld mee te verdienen. (Alhoewel, dan begint men gewoon artiesten omver te knallen zodat ze de muziek mogen gebruiken, lijkt mij ook niet echt bevorderlijk voor de muziekindustrie. ) Maar je snapt wel wat ik bedoel, door die auteursrechten verdienen platenmaatschappijen zeer lang, en dus veel meer dan de artiest zelf, aan die muziek. Spijtig dat niet meer muziekgroepen het proberen zonder platenlabel, er zijn mogelijkheden genoeg dezer dagen voor promotie en logistiek (iTunes, myspace, youtube, enz.) mogelijkheden genoeg eraan te verdienen.