Philips doet onderzoek naar brein-pacemaker

De researchafdeling van Philips is in samenwerking met Neuronexus een onderzoeksproject begonnen om een behandelmethode voor hersenaandoeningen te ontwikkelen die werkt met elektrodes die in de hersenen worden geïmplanteerd.

Samen met Neuronexus Technologies zal Philips Research elektrodes ontwikkelen die hersengebieden moeten stimuleren, met als doel de symptomen van neurologische aandoeningen te bestrijden. Ook psychiatrische afwijkingen zouden met de nieuwe methode behandeld kunnen worden, zo hopen de beide bedrijven. Philips zou zijn expertise op het gebied van micro-elektronica, signaalverwerkingstechnieken en elektronica met zeer lage energiebehoeftes inbrengen. Neuronexus levert implanteerbare elektrodes die voornamelijk voor neurologisch onderzoek bij dieren worden gebruikt. De samenwerking zou moeten leiden tot de ontwikkeling van permanent implanteerbare elektrodes, die mri-onderzoek bij de patiënt niet verhinderen.

Door elektrische pulsen te sturen naar hersengebieden die door de ziekte van Parkinson worden aangetast, kunnen de symptomen van de ziekte in toom worden gehouden. De behandelmethode heeft tot op heden echter een aantal nadelen: de operatie waarbij de elektrodes worden ingebracht duurt lang, en het afstellen van de elektrodes is een lastig en tijdrovend proces. Ook is het moeilijk naderhand aanpassingen aan de elektrodes te doen, aangezien geïmplanteerde patiënten niet in een mri-scanner mogen. Het gezamenlijke onderzoeksproject van Neuronexus en Philips beoogt deze nadelen op te lossen. Hoe de bedrijven de implantaten op lange termijn willen laten functioneren, maakten zij nog niet bekend: elektrodes veroorzaken op termijn vaak littekenweefsel in de hersenen, worden omkapseld en zijn dan niet meer in staat hun pulsen door te geven.

De elektrodes van Neuronexus zijn overwegend van iridiumoxide gemaakt en worden aan een klein pcb gekoppeld. Een vijf micrometer dunne siliconenkabel verbindt de elektrodes met de signaalgenerator die het 'pacemaker'-signaal naar de hersenen moet sturen. Zowel de signaalmodule als de accu worden bij de patiënt in de borst- of buikholte geïmplanteerd, terwijl de elektrodes vanzelfsprekend in de schedel worden ingebracht.