Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Je kunt ook een cookievrije versie van de website bezoeken met minder functionaliteit. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Door , , 33 reacties, 11.649 views •

De researchafdeling van Philips is in samenwerking met Neuronexus een onderzoeksproject begonnen om een behandelmethode voor hersenaandoeningen te ontwikkelen die werkt met elektrodes die in de hersenen worden geÔmplanteerd.

Samen met Neuronexus Technologies zal Philips Research elektrodes ontwikkelen die hersengebieden moeten stimuleren, met als doel de symptomen van neurologische aandoeningen te bestrijden. Ook psychiatrische afwijkingen zouden met de nieuwe methode behandeld kunnen worden, zo hopen de beide bedrijven. Philips zou zijn expertise op het gebied van micro-elektronica, signaalverwerkingstechnieken en elektronica met zeer lage energiebehoeftes inbrengen. Neuronexus levert implanteerbare elektrodes die voornamelijk voor neurologisch onderzoek bij dieren worden gebruikt. De samenwerking zou moeten leiden tot de ontwikkeling van permanent implanteerbare elektrodes, die mri-onderzoek bij de patiŽnt niet verhinderen.

Door elektrische pulsen te sturen naar hersengebieden die door de ziekte van Parkinson worden aangetast, kunnen de symptomen van de ziekte in toom worden gehouden. De behandelmethode heeft tot op heden echter een aantal nadelen: de operatie waarbij de elektrodes worden ingebracht duurt lang, en het afstellen van de elektrodes is een lastig en tijdrovend proces. Ook is het moeilijk naderhand aanpassingen aan de elektrodes te doen, aangezien geÔmplanteerde patiŽnten niet in een mri-scanner mogen. Het gezamenlijke onderzoeksproject van Neuronexus en Philips beoogt deze nadelen op te lossen. Hoe de bedrijven de implantaten op lange termijn willen laten functioneren, maakten zij nog niet bekend: elektrodes veroorzaken op termijn vaak littekenweefsel in de hersenen, worden omkapseld en zijn dan niet meer in staat hun pulsen door te geven.

De elektrodes van Neuronexus zijn overwegend van iridiumoxide gemaakt en worden aan een klein pcb gekoppeld. Een vijf micrometer dunne siliconenkabel verbindt de elektrodes met de signaalgenerator die het 'pacemaker'-signaal naar de hersenen moet sturen. Zowel de signaalmodule als de accu worden bij de patiŽnt in de borst- of buikholte geÔmplanteerd, terwijl de elektrodes vanzelfsprekend in de schedel worden ingebracht.

Neuronexus elektrodes

Lees meer over

Reacties (33)

Reactiefilter:-133029+111+29+30
Moderatie-faq Wijzig weergave
hm ze spreken hier over het feit dat er littekenweefsel rond de chip in kwestie komt,
kunnen ze hier dan geen titanium voor gebruiken? Ik dacht dat deze een speciale eigenschap bevatte waardoor weefsel eromheen groeide en niet zag als 'vreemde' stof?


Kan me uiteraard vergissen.
Maar dacht hier ooit een documentaire over gezien te hebben (ivm waarom ze titanium gebruiken voor dit soort dingen)
Ik denk dat ze bedoelen dat de chip niet magnetisch mag zijn en door de patients schedel naar buiten word gerukt door de mri. Ook moet de chip niet door fikken of vreemde dingen gaan doen onder blootstelling aan de magneet van de mri.
Deze dingen hebben te weinig massa om naar buiten "gerukt" te worden lijkt mij (ja ook door de oh zo krichtige MRI)

Maar aan ieder hierboven:
Ik denk niet dat het ligt aan welke stof het is maar eerder dat het de signalen uitzend.. hersenweefsel is toch heel wat anders dan hartweefsel (wat gewoon spier is) en het zou me niet verbazen als er net wat meer verdedigingsreacties zijn.
De MRI is zo krachtig dat het de pen van de assistent uit zijn borstzakje trok toen hij nog niet eens aan het scannen was. En het kogeltje in de balpoint is echter zo klein......... Wil niet zeggen dat het zo krachtig is dat ze eruit worden getrokken maar je loopt wel kan dat ze van hun plaats gehaald worden met alle gevolgen van dien.
De chip zal inderdaad niet naar buiten gedrukt worden maar elke, hoe klein ook, verplaatsing lijkt me nou niet echt gewenst.
Klopt, van de Engelse wiki:
Because it is biocompatible (non-toxic and is not rejected by the body), titanium is used in a gamut of medical applications.
Maar ik weet niet of dit hetzelfde is. Als de elektroden beschadigingen aanrichten, dan zal er toch littekenweefsel gevormd worden.

[Reactie gewijzigd door Patriot op 18 november 2008 19:06]

Bot hecht zich aan titanium dacht ik (een gebit implantaat bijvoorbeeld wordt in het kaakbot geschroefd, en daarop volgt dan weer je (bijv) kroon)

Nou weet ik niet hoe diep ze deze dingen je hersens in duwen, maar lijkt me best risicovol als je schedel zich aan deze dingen zou hechten, als je titanium gebruikt dus :)
Ik vraag me af of we over dit soort praktijken in de toekomst net zo gaan denken als we nu over bv. een lobotomie denken.
{doemdenkerij modus} ik zie hier potentieel wel een gevaar in van mind control. Stimuleer het gedeelte van de hersenen dat de emotie regelt en je kan iemand zo boos maken dat diegene alles om zich heen kapot slaat incl persoon naast hem.{doemdenkerij modus off}

Verder wel mooie ontwikkeling, maar hoe weet zo'n 'pacemaker' wat voor signaal die moet afgeven?

[Reactie gewijzigd door the mod man op 18 november 2008 19:33]

In jou doemdenkerij zit een kern van waarheid. Bijvoorbeeld bij Parkinson patienten, die een electrode diep in de hersenen hebben geÔmplanteerd gekeregen, zijn voorbeelden bekend bij wie het gedrag ernstig is veranderd. Ik geloof zelfs dat er een aantal patiŽnten zijn geweest die zelfmoord hebben gepleegd.

Het is dus zeker niet alleen doemdenkerij. Echter de precieze gevolgen zijn heel moeilijk te meten. De enige manier om er achter te komen of het cognitieve effecten heeft, is de behandeling doen. Verder is het dan een afweging maken of de baten opwegen tegen de mogelijke bijwerkingen. Dit is een gebied waar veel zorg aan wordt besteed in onderzoek.
Ja maar het komt dan meer uit op een psychische stoornis/persoonlijkheidsverandering dan dat je daadwerkelijk controle over iemand hebt, laat staan op afstand (hoewel met het 5 micrometer dikke draadje naar buikholte met ontvanger.. *kuch*).

Wat ik me wel afvraag of er niet te reverse enigineeren valt met de hersen-controllers (controllers voor software etc. die bestuurd worden met gedachten/gevoelens), uit het een volgt het ander zou je denken...
Klopt, het zijn persoonlijkheidsveranderingen ten gevolge van het stimuleren van bepaalde delen van de hersenen. De controle hebben over de hersenen is niet mogelijk.

Verder is het volgens mij niet mogelijk om reverse engineering toe te passen. Dit omdat de werking van het brein voor een groot gedeelte nog een mysterie is.

Wanneer er een beweging of iets geÔnitieerd moet worden door een stimulator, wordt dit vaak gedaan op ruggenmerg niveau en niet in het brein.

In de meeste gevallen van brainstimulation is alleen bekend dat het een symptoom verhelpt, echter de principes zijn nog onbekend. Dit maakt reverserve engineering erg moeilijk. Momenteel is het toepassen van stimulatie in van het brein vooral gebasseerd op trial and error.
Het artikel doet het lijken alsof dit allemaal nu pas ontwikkeld wordt, maar dit wordt al jaaaren toegepast hoor. Wel worden er continu verbeteringen in de techniek uitgevonden.
Ik heb een jaar of 5 geleden voor het eerst zo'n operatie gezien, en toen bestond het ook al jaren.

Het signaal dat de pacemaker moet afgeven wordt getest doordat de patient wakker is tijdens de operatie en dus het effect kan beoerdelen (met een neuroloog die op de OK testen uitvoerd terwijl de neurochirurg opereert), op die manier kan de goede plaats bepaalt worden, en kan bijvoorbeeld de frequentie van het signaal geoptimaliseerd worden.

Dat is een langdurig proces, en dat is iets wat ze in dit artikel ook beschrijven. Als dat versneld kan worden is dat een hele mooie vooruitgang.
Op dit moment tasten wij op gebied van hersenwerking nog behoorlijk in het duistere...
(moest het even heel luchtig zeggen, maar je snapt mijn punt)
En idd, het lijkt me moeilijk bij de hele wereldbevolking die dingen te implanteren.
Misschien laat je de mensen van nu met rust en doe je het bij babies...
Lijkt me niet goed.
En wat voor netwerk iets wil je gebruiken?
Ik denk dat zo'n klein dingetje geen gsm zal ontvangen.

[Reactie gewijzigd door Amanoo op 18 november 2008 19:43]

Dit is ook goed nieuws voor epilepsie patiŽnten. Zeker voor degene waarbij de epilepsie niet met medicijnen te stabiliseren is.
Deep Brain stimulation zoals het bovenstaande heet wordt (nog) niet bij epilepsie toegepast, er is wel een ander type neurostimualtor die daarbij kan worden toegepast, maar daarbij wordt de elektrode rond de nervus vagus gewikkeld. Dat is tot op heden echter pas geindiceerd bij mensen die onder maximale medicamenteuze behandeling nog steeds veel aanvallen hebben.
Goed dat Philips zich hier ook mee bezig gaat houden. Electrical Brain Stimulation wordt wordt al gebruikt voor diverse toepassingen. Echter is het een techniek die nog volop in ontwikkeling is. De meeste onderwerpen bevinden zich nog in de klinische trial fase.

Hopelijk wordt er geÔnvesteerd samen met diverse onderzoekinstituten en zullen ze er succesvol mee zien.
Misschien komt het uitbreiden van de hersenen met hardware nu wel in een stroomversnelling.

Er zullen allerlei technieken worden ontwikkeld om deze electrodes compatible te maken met lichaamsweefsel. En er zullen uit studies en onderzoek allerlei randverschijnselen naar voren komen. (onverwachte resultaten).
Desondanks dat Philips niet meer zo'n grote speler op de markt voor consumenten elektronica is als voorheen is het mooi om te zien dat ze nog steeds een hele grote speler zijn in het bedenken en maken van vooruitstrevende producten in de medische sector.
Erg interessant product als dit voet aan de grond krijgt gezien de aantallen van herseninfarct en andere aandoeningen aan de hersenen .
Philips is juist een minder grote speler op de markt van consumentenelektronica geworden omdat ze zich meer op hun core business wouden richten zodat ze meer tijd en geld in de vooruitgang daarin kunnen stoppen. Medische technologie hoort duidelijk bij deze core business.
Waarom zouden ze niet in een MRI scanner mogen? Normaal kan dit niet ivm het magnetisch veld van een MRI scanner waardoor je in weze gelanceerd wordt in een coilgun. Maar er zit toch geen ijzer in deze dingen? Toch alleen een beetje koper en nog wat andere spullen?
Er zijn meerdere soorten metalen die ferromagnetisch zijn of door inductie in een magnetisch veld spanning / warmte kunnen genereren aan de tip en daarmee weefselbeschadiging kunnen geven.
Bovendien zit er in de "pacemaker" veel metaal en electronica die potentieel beschadigd kan raken door een MRI veld.
Ook is om een afbeelding (scan) te kunnen maken een elektromagnetisch veld nodig. Deze velden staan erom bekend elektronische aparatuur te verstoren of te beschadigen.
Er wordt toch vaak een bepaalde mate van warmteontwikkeling gezien bij sommige typen elektrodes, daarnaast is er verstoring van het beeld door ferromagnetisch actieve materialen, waardoor de MRI-scan zop goed als waardeloos wordt (als je het stuk om de elektrode niet kunt zien, kun je ook niet bepalen of ie misschien niet op de goede plek zit).
"Ook is het moeilijk naderhand aanpassingen aan de elektrodes te doen, aangezien geÔmplanteerde patiŽnten niet in een mri-scanner mogen."

Ik snap best dat het lastig is om die dingen aan te passen, maar daar heeft een MRI toch niks mee te maken? De MRI kan schade veroorzaken door materialen die in de elektroden zitten, maar je stelt er toch verder niks mee af?
Ik denk dat t probleem hier ligt in het kunnen nagaan of de electrodes de juiste effecten uitoefenen op de hersendelen. Zonder scans kun je moeilijker nagaan of de betreffende hersendelen juist worden beinvloed, en wordt het dus ook lastig 'bij te sturen' door subtiele aanpassingen te doen.

[Reactie gewijzigd door synthetic_karma op 18 november 2008 21:32]

toekomst. Dit soort technologie heeft zijn voor en nadelen. Voordelen zijn dat ze in de toekomst beter mensen levens kunnen redden doordat ze beter kunnen opereren en aandoeningen beter kunnen behandelen. misschien dat ze zelfs een herseninfarct kunnen voorkomen. en mensen met tumoren kunnen opereren en een vervangend deel kunnen geven voor het weg gehaalde gedeelte. maar goed er zijn ook nadelen. Wat als regeringen nu willen dat jij straks een chip in je hoofd krijgt die bijhoud wat jij denkt, als vorm van terreur bestrijding ofzo. Voor zulke dingen ben ik niet zo'n voorstander. Want als ze de ID kaart zouden vervangen voor een chip in mijn hoofd in de toekomst dan doe ik daar toch echt niet aan mee.

[Reactie gewijzigd door Mietex op 18 november 2008 22:15]

Wat als regeringen nu willen dat jij straks een chip in je hoofd krijgt die bijhoud wat jij denkt, als vorm van terreur bestrijding ofzo.
Dit zal voor een hele lange tijd ondenkbaar zijn. Het enige wat deze dingen doen is het sturen van kleine stroomstootjes in bepaalde hersengebieden.

Even uit mijn hoofd, correct me if I'm wrong:

Deze dingen geven kleine schokjes aan specifieke delen van het brein. Het resultaat daarvan is dat je het betreffende deel tijdelijk uit kan schakelen of afzwakken.

Ik heb hier over gelezen ("In de spreekkamer van de psychiater" van Renť Kahn). Waarschuwing: spoilers.

Een patiŽnt die last had van dwanghandelingen/controleangst. Hij sloot zijn huis b.v. 20x af en moest allerlei dingen checken voor hij van huis kon. Als hij weg moest moest hij een uur van tevoren met zijn ritueel beginnen om op tijd te komen. Hij kreeg elektrodes in zijn hersenen als test, en.. Die hielpen. Hij hoefde nog maar 1-2x de deur op slot te doen en ook de andere dingen waren veel minder. Zijn gedrag was (bijna) zo goed als "normaal" (iedereen doet z'n deur wel eens een 2de keer op slot als het slot vaag lijkt te doen).

Onderdeel van de test was uit te sluiten dat dit door het placebo effect zou komen. Op afstand zouden op een onbekende datum de elektrodes uitgeschakeld worden. Dat heeft hij geweten.. Direct de dag dat dat gebeurde ging hij naar de onderzoekers om te smeken of ze ze weer aan wilden zetten..

Dit lijkt een prachtig resultaat, maar er was een groot nadeel. Na (iirc) anderhalf jaar kreeg hij weer last van de dwanghandelingen en rituelen. Het lijkt erop dat de hersenen zich aanpassen aan de stroomstootjes, waardoor ze hun effect verliezen. De enige oplossing is dan het opvoeren van de spanning, maar dan raakt de batterij sneller leeg (en die is niet te vervangen zonder snijden, dus dat is niet gewenst).

Er is wel een permanente oplossing:

Een andere patiŽnt had constant last van trillen. Zelfs drinken uit een glas was onmogelijk voor hem. Ook hij kreeg een operatie: ze brandden een stukje van zijn hersenen weg. Tijdens deze operaties moet je overigens bij bewustzijn blijven omdat anders niet is te verifiŽren dat men het goede stukje hersenen heeft. Hij merkte dan ook tijdens het branden dat het trillen stopte en huilde tranen van geluk.

Er was echter ook een nadeel: hij heeft een spraakgebrek aan de operatie overgehouden. Desondanks was hij er gelukkig mee, omdat het spraakgebrek hem in het dagelijks leven minder hinderde dan het trillen.

[Reactie gewijzigd door W3ird_N3rd op 19 november 2008 00:02]

Een stimulator heeft natuurlijk de voorkeur boven een destructieve ingreep.
Het spraakgebrek is blijvend. Een stimulator kan vervangen/aangepast/verwijderd worden met een minimum aan collataral damage.

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.



HTC One (M9) Samsung Galaxy S6 Grand Theft Auto V Microsoft Windows 10 Apple iPad Air 2 FIFA 15 Motorola Nexus 6 Apple iPhone 6

© 1998 - 2015 de Persgroep Online Services B.V. Tweakers vormt samen met o.a. Autotrack en Carsom.nl de Persgroep Online Services B.V. Hosting door True