Chatbot slaagt bijna voor 'Turing Test'

Een wedstrijd voor intelligente chatbots heeft een winnaar opgeleverd die een kwart van zijn menselijke medechatters liet geloven dat ze met een mens converseerden. Dat is bijna voldoende voor een beperkte versie van Turings definitie van intelligentie.

De beroemde definitie van Alan Turing stelt dat een machine, om voor het predikaat 'intelligent' in aanmerking te komen, dertig procent van zijn menselijke beoordelaars vijf minuten lang voor de gek moet kunnen houden, zonder beperking voor het onderwerp van gesprek. De chatrobot Elbot van Fred Roberts zat daar slechts vijf procentpunt onder, aldus de Britse University of Reading, dat zondag de jaarlijkse Loebner-competitie voor dit soort bots organiseerde. Bovendien slaagden alle programma's erin om minimaal een van de twaalf judges - allen academici op het gebied van informatica, psychologie, taalkunde en wijsbegeerte - om de tuin te leiden. Loebners test legt echter wel de beperking op dat het gesprek over een van te voren bepaald onderwerp moet gaan.

Niettemin spreekt de universiteit van een opwindende wedstrijddag, waarin het bereiken van de mijlpaal van het eerste programma dat ooit voor de Turing Test slaagt, binnen handbereik lijkt te zijn gekomen. Met een verwijzing naar de vroegere Amerikaanse president Abraham Lincoln wordt gesteld dat computerprogramma's weliswaar nog niet krachtig genoeg zijn om iedereen altijd voor de gek te houden, maar al wel om sommige mensen soms een rad voor ogen te draaien. Verdere details zoals chatlogs van de wedstrijd zijn overigens nog niet vrijgegeven.

Turing schreef zijn definitie van machinale intelligentie in 1950 op in het voor de kunstmatige intelligentie toonzettende paper Computing, Machinery and Intelligence, en verwachtte destijds dat computerprogramma's in het jaar 2000 voor zijn test zouden slagen. De wetenschapper, die in de jaren dertig de theoretische grondslagen hielp leggen voor de huidige computers, koppelde die voorspelling echter aan de verwachting dat er pas dan voldoende geheugen beschikbaar zou zijn. Turing was zich er dus blijkbaar van bewust dat zijn test gaat over het imiteren van intelligentie, onder meer door de beschikbaarheid van grote hoeveelheden opgeslagen informatie - welke getriggerd kan worden door wat de medechatter van de bot intypt - en niet noodzakelijkerwijs begrip van het gesprek door de machine impliceert.