Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Je kunt ook een cookievrije versie van de website bezoeken met minder functionaliteit. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Door , , reacties: 177, views: 22.442 •
Submitter: Who Am I?

Om een eventuele maanbasis van energie te kunnen voorzien, overweegt de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie nucleaire krachtcentrales op de satelliet van de aarde te bouwen. Nasa moet overigens eerst nog een generator uitzoeken.

MoonrakerDe gebruikelijke methodes om energie op te wekken in de ruimte zouden ontoereikend zijn om een eventuele toekomstige maanbasis van energie te voorzien. Zonnecellen zouden niet continu belicht kunnen worden door zonlicht: op sommige plaatsen op de maan duurt de nacht zelfs veertien dagen. Ook een vorm van energie-opwekking die sommige satellieten gebruiken en die als RTG bekend staan, zouden onvoldoende energie op kunnen wekken. Een nucleaire kernsplitsingreactor daarentegen zou tientallen kilowatts kunnen produceren, tegenover de slechts 100 watt die een RTG genereert. Om een basis op de maan een kans van slagen te geven en astronauten over voldoende energie te laten beschikken, zou een uraniumsplitser nodig zijn.

Volgens Nasa-projectleider Lee Mason zou een ondergrondse reactor een maanbasis van energie kunnen voorzien. Het maansteen regolith zou een natuurlijke afscherming tegen straling kunnen vormen. Bovengronds zou een generator de door de kernsplitsing gevormde warmte in elektrische energie moeten omzetten. Welke generator dat karwei zou moeten opknappen is echter nog niet bekend: Nasa twijfelt tussen een sterling-ontwerp van Sunpower en een door Barber Nichols ontworpen turbine-generator. Vier omvormers van beide types zouden gezamenlijk 40 kilowatt kunnen genereren. Nasa hoopt in 2012 of 2013 een test met de generators af te ronden, waarbij de warmte door niet-nucleaire bronnen moet worden opgewekt. In een later stadium zou, met behulp van een subsidie van 10 miljoen dollar, een reactor gedurende acht maanden zonder onderhoud moeten kunnen draaien.

Nasa-kernreactor op maan - concept

Gerelateerde content

Alle gerelateerde content (24)

Reacties (177)

Reactiefilter:-11770168+143+220+30
Vraag me af hoe ze zoiets gaan koelen zonder de toevoeging van water (aangezien al die reactors bijna allemaal aan een rivier of zee liggen)
Uit de tekst:

Bovengronds zou een generator de door de kernsplitsing gevormde warmte in elektrische energie moeten omzetten.
en de restwarmte wordt dan gekoeld via koelvinnen. In de ruimte is het koud genoeg (DWZ dat IR straling vrij kan ontsnappen als het lekker frisjes en uit de zon is). In de zon zou dit nog wel eens een probleempje kunnen zijn en zul je de warmte (tijdelijk) op moeten slaan.
koelvinnen die hun warmte afgeven waaraan? Er is geen lucht op de maan, je moet je warmte aan _iets_ afgeven. Er moet dus iets met een flinke warmte capaciteit mee genomen worden, want ik vermoed dat je dingen laten koelen door steen niet echt gaat lukken.

Then again, misschien is het wel helemaal geen probleem op de maan, misschien moeten die dingen op aarde alleen gekoeld worden zodat de ruimte eromheen niet onhoudbaar word. Je wilt natuurlijk zoveel mogelijk warmte naar die turbine gooien, en als je omgeving geen warmte opneemt, omdat er eigenlijk geen directe omgeving is, is dat misschien eigenlijk wel heel handig.

edit: woeps, hieronder is al duidelijk dat straling ook vrij goed werkt :)

[Reactie gewijzigd door d-snp op 18 september 2008 22:55]

In de ruimte is het nul graden. Kelvin dus 273 graden negatief.
Maar omdat er geen lucht is zal het koelen zo denk ik wel moeizaam gaan.
Maar vermits de atmosfeer op de maan enorm ijl is (al dan niet onbestaande) kan de warmte zich ook nauwelijks verspreiden en zou het rondom de reactor wel eens heel warm kunnen worden. Je hebt natuurlijk altijd een medium nodig om je overtollige warmte weg te krijgen.
Hoe komt het volgens jou dan dat de zon hier op aarde warmte geeft?
Toch koelt de ruimte slecht omdat er geen warmteoverdracht plaatsvind in een vacuum.
Tuurlijk wel.
Er zijn drie manieren van warmtetransport: convectie, geleiding en straling.
Convectie en geleiding zullen moeilijk gaan in een vacuum maar straling heeft geen medium nodig.
Edit: zie http://en.wikipedia.org/wiki/Heat#Heat_transfer_mechanisms

[Reactie gewijzigd door Pensacola op 18 september 2008 16:10]

Inderdaad en boven de 150 graden ofzo wordt het leeuwendeel van de warmte door straling weggevoerd. Warmteverlies door straling gaat namelijk met de vierde macht van de temperatuur. Dit geldt ook voor een atmosfeer met lucht waar er tevens warmteverlies door convectie kan optreden. Waterkoeling is een ander verhaal, waar geleiding de overhand neemt.

Op zich ben ik niet tegen het plan, hoewel de gevolgen van een exploderende spaceshuttle boven in de stratosfeer met uranium aan boord wel zeer ernstig voor de mensheid kunnen zijn. Maar goed, daar zullen ze vast rekening mee houden. De hoeveelheid uranium nodig voor enkele kW is natuurlijk heel gering en vast goed te verpakken in een titanium behuizing met een black box aan boord ofzo.

[Reactie gewijzigd door Count Grishnackh op 18 september 2008 19:27]

En de warmte van de aarde dan?

Stralingswarmte heeft geen lucht oid nodig om te kunnen ontsnappen. Daarom voelen wij de zon. En worden auto's bij een heldere nacht kouder dan hun omgeving, ze verliezen meer warmte aan het heelal.
In de ruimte is het geen 0 graden celsius, maar tussen de 3 en 5 o.i.d. Dit door 'achtergrond straling' wat niet kan ontsnappen.

[Reactie gewijzigd door _Diesel_ op 18 september 2008 15:56]

graden in Kelvin dan...
Kelvin :P geen graden Kelvin.


dus voor de duidelijkheid:

"in de ruimte is het geen 0Kelvin, maar tussen de 3 en 5 (-270/-268 graden Celcius) oid. Dit door 'achtergrond straling' wat niet kan ontsnappen."

het klopt trouwens idd dat de ruimte niet -273 graden Celcius is, maar altijd net iets meer.
En op de maan is het iets van min 173 en in de zon plus 127 graden.
En op de evenaar is de maximale temperatuur 390K. Niet bepaald koel dus.
dan prop je de generator niet op de evenaar dus :p
Dit is onzin, de aarde had er anders veel anders uitgezien.

zie ook (eerste hit Google): http://zenitvragen.blogsp...ratuur-van-de-ruimte.html
Klopt, maar dat is omdat er niks is. En om je warmte kwijt te kunnen heb je 2 dingen nodig, namelijk iets dat energie opneemt, en iets dat geleid zodat de energie er kan komen. Ik vraag me dus ook af hoe ze het koelen....
niet dus.
IR straling.

hoe denk je anders dat de zon de aarde verwarmt?
Je zit er 3 graden langs:

-270,15 graden celcius :)

Komt door het stralingsveld wat er nog is door de oerknal.
Het is er echt neit 0 graden. Komt wel in de buurt maar zit er toch echt nog een graadje of 3 boven. (2.7 om precies te zijn) en dat is pure stralingswarmte.

De LHC deeltjes versneller koelt de buizen waar de protonen doorvliegen namelijk tot 1.6 graden K en dat is kouder dan de temperatuur in de ruimte zelf.

[Reactie gewijzigd door REDFISH op 18 september 2008 18:32]

Even de moraalridder uithangen:

0 Kelvin is een theoretisch minimum dat onmogelijk is te bereiken.
http://en.wikipedia.org/wiki/Absolute_zero

Daarnaast, het is in de ruimte ongeveer 2,7 Kelvin door de achtergrondstraling.
http://en.wikipedia.org/w...wave_background_radiation

[Reactie gewijzigd door xbassiex op 19 september 2008 13:09]

De cooling zal heel erg meevallen omdat de energie die nodig zal zijn erg laag zal uitvallen. Dus zowel de input als de output van energie zal erg laag zijn.
Los daarvan, onder het oppervlak van de maan zal t koud genoeg zijn. De maan heeft namelijk geen schil om de warmte vast te houden zoals de aarde :)
Daar vergis je je in ;) Overdag kan het tot 100 graden warm worden op de maan. 's Nachts wordt het wat frisser, tot ongeveer -150 graden. Juist omdat er geen atmosfeer is, wordt er niks tegen gehouden.

[Reactie gewijzigd door XWB op 18 september 2008 15:58]

Maar ook geen atmosfeer (lucht) om de warmte te geleiden.
Van wie is de maan en dus wie zou hier tegen kunnen/mogen zijn. En wat voor effect geeft nucleair afval op de maan, evt. afgeschoten in de ruimte?

Misschien is het daar geen bedreiging?
vaatjes mikken op de zon en computergestuurd afvuren :p
Dat zou ik niet aanraden. Het introduceren van zwaardere elementen in een flimsy evenwicht van lichte elementen kan rampzalig zijn. Je zou de levensduur van onze geliefde ster kunnen verkorten. Als je het dan ergens dumpt, doet dan op jupiter ofzo.
de zon reageert heeft een voorkeur voor lichtere metalen, er wordt door de zon voornamelijk ozon gevormd, er zijn zeker wel zwaardere elementen aanwezig in de zon en die zullen ook zeker gaan reageren zodra de lichtere elementen op zijn.
maar het radioactief afval zal voorlopig (komen xx miljoen jaar) gewoon om de zon blijven hangen denk ik....

correct me if im wrong
Correction:
De zon fuseerd hydrogen (waterstof) atomen in helium atomen. Zodra de waterstof op is zal de zon een volgende fase ingaan waarin ondere hetere omstandigheden de helium atomen gefuseerd worden in nog zwaardere atomen.

Op een gegeven moment is de druk/hitte in de zon niet toereikend genoeg meer om nog zwaardere elementen te fuseren en zitten we aan het eind van de leeftijd van de zon.

Radioactief afval zit juist aan de andere kant. Dat zijn weer hele zware elementen die spontaan uiteenvallen in lichtere elementen. Ijzer is overigens de 'sweet'-spot: het meest stabiele van allemaal.

Ons beetje afval in de zon schieten gaat denk ik geen invloed hebben op de werking van zon overigens. Disclaimer: DENK IK!
Fantastisch, waar heb je deze wijsheid vandaan gehaald? Sinds wanneer bevindt de zon zich in een 'flimsy evenwicht', dat door het dumpen van wat uranium uit balans zou kunnen raken?
De zon bestaat al zo'n 5 miljard jaar hoor, en er is al behoorlijk wat troep ingevallen in die tijd. En daarbij is de zon meer dan een miljoen keer zo groot als de aarde, een paar vaatjes uranium zullen nog niet eens een klein rimpeltje veroorzaken ..
Waarom denk jij dat het bij een paar vaatjes gaat blijven? Als mensen doorkrijgen dat het op de korte termijn geen kwaad kan worden er steeds meer vaatjes gedumpt en meer reactoren gebouwd omdat men dan een plek heeft om het omstreden kernafval kwijt te kunnen. En volgens mij zitten er in meteorieten en ander gespuis geen kunstmatig zware elementen als afgewerkt uranium.

Bovendien is het zo dat uranium exact de tegenovergestelde reactie ondergaat als de waterstof en andere dingen in de zon, lees kernfusie vs kernsplitsing. Het zwaarste metaal dat een stervende ster ooit zal maken is ijzer (vanwege de elementaire energie die daar op zijn top zit), en we weten allemaal dat uranium een stukje hoger in de ranglijst van het periodiek systeem staat. Wie weet wat voor gevolgen dit kan hebben op de nucleaire processen in de zon.

Misschien kan het inderdaad geen kwaad, maar ik zou toch het zekere voor het onzekere nemen. Je gaat geen afgewerkt uranium in een (weliswaar grote) fusiereactor dumpen.

[Reactie gewijzigd door Wolf op 18 september 2008 16:20]

Uranium is anders een mineraal dat gewoon in de natuur voorkomt. Niet het Uranium 235 dat in reactoren gebruikt wordt. Het zou me zeer weinig verbazen als dit ook op plekken anders dan onze aarde terug te vinden is.
Dat was ook soort van mijn point. Afgewerkt Uranium 235 vind je dus niet in een meteoriet of komeet ofzo. In ieder geval geen radioactieve isotopen.

[Reactie gewijzigd door Wolf op 18 september 2008 17:23]

Maar de zon zelf (en niet alleen de zon, nog meer sterren) zijn zelf ook radioactief en daar komt ook zat straling vanaf. Ik denk eerlijk gezegd dat we echt ondenkbaar veel uranium in dat ding moeten dumpen wil het iets uitmaken.
Voor zover ik weet zijn alle Uranium Isotopen radioactief :)

edit: bron Ze hebben allemaal een halfwaardetijd, en zenden dus allemaal straling uit.

[Reactie gewijzigd door Edwintjuuh op 18 september 2008 16:49]

Uranium 235 komt ook gewoon in de natuur voor. Natuurlijk uranium bevat ongeveer 1% U235. In opwerkings centrifuges wordt dit dan tot 5% verhoogd, zodat het wat efficienter ingezet kan worden.
U-235 komt weldegelijk in de natuur voor, ongeveer 0.7% van alle uranium op aarde. De meest voorkomende vorm (99.3%) is U-238, en die is ook licht radioactief. Een reactor heeft ongeveer een verhouding van 3% U-235 per unit "brandstof" nodig, wat wordt verkregen door uranium te verrijken door het te centrifugeren (U-238 is immers zwaarder dan U-235 door de extra neutronen).

Onze aarde maakt geen elementen aan oid (wij mensen dan weer wel, maar wij maken geen U-235 om te gebruiken in kernreactors). Alle zwaardere elememten dan waterstof (en dus ook die zwaarder dan ijzer) worden gemaakt in sterren, waarbij de zwaarste elementen voornamelijk voortkomen uit supernovae. Kans is dus vrij groot dat het ook gewoon op kometen en meteoroïden voorkomt.

[Reactie gewijzigd door .oisyn op 18 september 2008 17:19]

Vertel me iets wat ik nog niet weet?
Mijn opa is 94. Maar dat terzijde, er bestaat niet zoiets als "afgewerkt" U-235. De restproducten van een kernreactor zijn gewoon niet gebruikte U-235 en vervallen elementen met een lager atoomnummer die net zo goed voortkomen uit supernovae, en dús in de natuur voorkomen (tenzij ze een te korte halfwaardetijd hebben) dat was juist het hele punt van mijn relaas.

Al met al staat dat beetje afval totaal niet in verhouding met de massa van de zon.

[Reactie gewijzigd door .oisyn op 18 september 2008 17:48]

Iets naar boven wordt er gezegt dat er onmogelijk zwaardere elementen dan ijzer kunnen ontstaan in een ster. Dat komt door een of andere evenwicht. vervolgens wordt hier gezegt dat alle zwaardere elementen vrolijk gemaakt worden door sterren en supernova's.

Kan iemand even uitleggen hoe dat kan? Volgens mij is een van de twee behoorlijk onwaar
Tijdens het leven van een ster worden geen zware metalen aangemaakt, maar de hoge temperaturen die kort vóór de supernova-explosie in de ster heersen, zijn allerlei kernreacties mogelijk, waarbij zelfs elementen worden gevormd die veel zwaarder zijn dan ijzer. bron: http://nl.wikipedia.org/wiki/Supernova
Supernovae vormen de hoofdbron voor alle elementen zwaarder dan zuurstof in dit universum. Ik denk dat ijzer genoemd werd omdat dat het meest "energie-goedkope" element is, maar sterren produceren ook wel zwaardere elementen (een rode reus kan bijv. maximaal lood produceren, maar wel in een veel langere tijd dan wat vrijkomt bij een supernova). Bij fusie tussen lichtere elementen dan ijzer komt energie vrij, en bij fissie (splitsing) van zwaardere elementen dan ijzer ook. De andere kant op (fissie bij lichter dan ijzer, en fusie bij zwaarder dan ijzer) kost energie. Om de zwaardere elementen als uranium te kunnen maken is er dus een behoorlijke hoeveelheid energie nodig, en een supernova kan dat leveren (ter vergelijking, een supernova straalt in een paar weken tot een paar maanden net zoveel energie uit als onze zon doet in zijn hele leven). Zonder supernovae hadden jij en ik ook nooit bestaan, simpelweg omdat het universum dan niet zo rijk in zware elementen zou zijn.

http://en.wikipedia.org/w...#Source_of_heavy_elements

[Reactie gewijzigd door .oisyn op 18 september 2008 22:33]

Er zijn afspraken gemaakt dat er geen nucleair afval in de ruimte wordt gedumpt...
Afspraken, afspraken, ik kan me dat niet precies zo herinneren / dat was uit een tijd die is achterhaald door de actualiteit / dat was bedoeld voor afval dat op aarde gemaakt was (omcirkel wat deze keer van toepassing is)

Als het praktisch lijkt gaat het gewoon de ruimte ingeschopt worden, daar maak ik me geen illusies over.
In de ruimte dumpen != in de zon dumpen :)
Waarom denk jij dat het bij een paar vaatjes gaat blijven?
Simpel: Nog afgezien van de risico's dat zo'n raketje hier op aarde al BOEM doet zijn de kosten véél te hoog voor deze oplossing.

Verder is het voor de zon zelf geen probleem, hoor !
Al valt er een hele aarde aan uranium in, da's hoogstens een druppel in de vijver.
Een aarde aan uranium? Weet je zeker dat je dan geen zwart gat krijgt? Misschien is dat veel te zwaar en zou de zon daar in vallen.
Ooit wel eens gekeken hoe groot de zon is vergeleken met de aarde? Zoek dat eens op voor de grap, bedenk je vervolgens dat in gewichtspercentages gezien de hoeveelheid uranium op aarde minimaal is. Dump al die uranium in de zon, daar merk je niets van.

@blorf, relatief gezien is het gewicht van een kubieke meter uranium en een kubieke meter 'aarde' vrijwel hetzelfde, vergeleken met een kubieke meter zwart gat, dat is veeee[...]eeeel zwaarder.
Gaat je niet lukken: je komt niet van het impulsmoment af. Je vaten gaan als een komeet rondom de zon draaien.
Van wie de maan is? Volgens mij zijn tot nu toe alleen de Amerikaantjes erop geweest met hun vlaggetjes. Was het vroeger niet zo met kolonisatie dat diegene die als eerste een vlag erop had staan de eigenaar was?

Maar verder denk ik dat het voorlopig nog geen issue is, ze hebben al genoeg ruzie over wie de noordpool mag hebben als die ontdooit is. Tegen de tijd dat we daar voorbij zijn is de ruimtevaart misschien dusdanig betaalbaar dat ook andere landen zoals China, Rusland of de EU (min of meer een land....) hun gebouwtjes daar gaan neerzetten.
"ze hebben al genoeg ruzie over wie de noordpool mag hebben als die ontdooit is"

De Noordpool is een grote plas water als het ontdooid is.

Je zal wel de Zuidpool bedoelen en dat is niet erg relevant. Als het ijs op Zuidpool smelt dan komt de Zuidpool waarschijnlijk onder water te staan.
De Noordpool is een grote plas water als het ontdooid is.

Je zal wel de Zuidpool bedoelen en dat is niet erg relevant. Als het ijs op Zuidpool smelt dan komt de Zuidpool waarschijnlijk onder water te staan.
En onder dat water zit o.a. onnoemelijk veel olie in de bodem. Hoezo niet relevant?

Wie weet wat er op de maan nog gevonden wordt aan grondstoffen of hoe nuttig de maan ooit wordt als lanceerstation voor verre ruimtereizen?
Ooit is in de VN afgesproken dat de maan van iedereen is, en dat een land er geen claim op kan leggen.

Dat is afgesproken op het moment dat die ruimterace aan de gang was, om dat te voorkomen.

De maan word gezien "common heritage of mankind"

Als je daarop googled in combinatie met "moon" dan zul je er genoeg info over vinden.
Niet zoveel hoor.... De ruimte zit vol met straling... een de straling van een beetje nucleair afval stelt niets voor vergeleken met dat.
mooie ontwikkelingen, ik vraag me alleen af wanneer en hoe met de ruimte gaat verdelen. bedoel is de maan van usa omdat hun d'r als eerste op wandelde?
de mensheid moet verder dan de aarde anders eindigd onze evolutie.
maar wie bepaald welke richtlijnen en voorschriften aan dit soort missies worden gesteld?
Ik hoop om eerlijk te zijn dat eer dat we zo ver zijn om andere planeten eigendom te maken we al iets meer van een wereld regering hebben. Of dit nou wel een goed idee is of niet doet er even niet om. Wat ik meer bedoel is dat dit erg lang gaat duren. Mede omdat het niet zo interessant is om iets op de maan te bouwen. Hoogstens tof.
NIET ??? interessant ??? A het leverd extra ruimte op.
B er is minder zwaartekracht wat stijgen en landen van 'schepen' ernorm veel vergemakkelijkt, stel je 'ns voor hoeveel energie het zou schelen om het ruimteveer naar kolonie 54321.0/1 niet op aarde maar op de maan te laten landen.

natuurlijk kun je ook 'ruimte docks' bouwen, maar een vaste basis lijkt mij persoonlijk dan toch prettiger. makkelijker te bouwen, minder bewegelijk etc.

bovendien: liefst zouden ze de 100 grootste steden op aarde slopen (ter verbetering van de aarste natuurlijke balans) - en die verplaatsen naar de maan.
Als het echt eenmaal bewoond wordt (als ooit), reken dan maar op een mooi onafhankelijksheidoorlogje.
Dan moet de maankolonie toch echt eerst zichzelf kunnen voorzien... Eigen zuurstof, voedsel en energievoorzieningen zijn kritiek om daar ook maar te kunnen overleven. Ook moet er een behoorlijke hoeveelheid kolonisten zijn om de populatie daar op peil te houden...

De maan is wel ideaal voor constructie van ruimtegoederen. Weinig/geen seismische activiteit. Geen atmosfeer dus geen erosie en geen stormen. Enige waar je op de bovengrond last van hebt is meteorieten... zonder atmosfeer willen die nog wel eens inslaan.
Grote stukken van de Maan zijn al verkocht.

1 of ander Amerikaans bedrijf regelt de verkoop. In hoevere je ook daadwerkelijk eigenaar bent van dat stukje is mij onduidelijk.

Ooit een keer een docu over gezien: http://www.bbc.co.uk/sn/t...on/broadband/tx/moonsale/
Tja, maar je weet toch hoe hij de maan geclaimed heeft? Via een maas in de wetgeving in zijn staat. Je kan dus een stuk maan kopen, maar het eigendomsrecht is enkel erkend in de staat waar deze man woont. Je koopt dus eigenlijk lucht.
Niet. Je kunt stukjes Nederland kopen onder de Nederlandse wet, stukjes Duitsland onder de Duitse wet, etcetera. Maar je kunt geen stukje Duitsland kopen onder de Nederlandse wet. En er is geen maan-wet die de verkoop van de maan regelt.
Bovendien kun je iets alleen kopen van de vorige eigenaar. De enige eigenaar zou de Amerikaanse overheid kunnen zijn, en die verkopen 'm echt niet.
Eens, alleen ik ben bang dat er veel moet gebeuren met het evolutie van de mindset van de mensheid voor dat we zo ver zijn dat we maan kunnen delen. Het lijkt mij ook eerlijk gezegd juist een perfect gelegenheid om nieuwe technlogieen te proberen die mogelijk voor iedereen nuttig kan zijn dan de ruimte nog meer te gaan vervuilen.
Uhm... men doet hier net alsof evolutie een gestuurde ontwikkeling van de mens tot een groter doel is. Dat is het in biologische zin niet. Het is een aanpassing. De evolutie schrijft niet voor dat we grotere schedels krijgen, intelligenter worden, knapper etc. Evolutie heeft geen richting anders dan de richting die er door selectie aan gegeven wordt.
Een paar duizend ambtenaren kunnen vast fulltime aan de slag om hier richtlijnen voor te maken, betaald van onze belastingcenten ;(
De vraag alleen, ligt er uranium op de maan dat bruikbaar is voor kernenergie of moet dat vanaf de aarde aangevoerd worden? Dat laatste is natuurlijk mogelijk, maar dan moeten ze het uranium nog zien te verrijken op de maan (verrijkt uranium de lucht inschieten met een raket lijkt me eerlijk gezegd helemaal vragen om problemen, gaat er iets mis met een raket, dan kun je gigantische gebieden radioactief besmetten).
Het idee van uranium verrijken is toch alleen dat je het 'nuttoloze' energiearme uranium verwijderd? Niet-verrijkt uranium de lucht in schieten zorgt er dus niet voor dat je minder radioactief materiaal nodig hebt, alleen wordt het gemengd met het 'energie-arme' uranium. De risico's van niet verrijkt uranium lanceren zijn daarom denk ik ook niet significant anders dan die van verrijkt uranium....

Hooguit zou je de hoeveelheid kunnen minimaliseren, en het verdelen over vele lanceringen, zodat je het risico uitsmeerd over meerdere pogingen/gebieden, en de gevolgen van éen mislukking 'te overzien' houdt. Maar ook daarvoor maakt al dan niet verrijken niet echt uit, verrijkt uranium (= minder nodig) is misschien zelfs wel eenvoudig(er) in een crash-veilige container te verpakken.
Uranium bevat 99% 'energie-arm' uranium als het uit een mijn komt, dus wat er aan daadwerkelijk 'energierijk' uranium overblijft is zeer weinig. Het risico zal dus wel degelijk minder zijn ten opzichte van verrijkt uranium.

Bron: http://science.howstuffworks.com/uranium-centrifuge.htm
En wat Luxx dus zegt is dat je voor dezelfde hoeveelheid aan potentiele energie minder grondstof de ruimte in hoeft te schieten, en je dus gewicht bespaart wat je kan besteden aan bijvoorbeeld extra veiligheidsmiddelen. Ergo, het risico neemt af.

Al is dat puur theoretisch, uitgaande van een mogelijkheid op betere beveiliging ten opzichte van het gewicht vergeleken met niet verrijkt uranium. In hoeverre dat daadwerkelijk mogelijk is durf ik niet te zeggen.
Luxx heeft simpelweg gelijk, en ik snap niet waar de twijfel vandaan komt. Natuurlijk uranium is 0.7% U235, 99.3% U238. Beide zijn gevaarlijk, want giftig. U235 is daarnaast radioactief. Luxx stelt nu simpelweg dat je het nutteloze U238 niet omhoog met schieten. Dat verandert niets aan het U235, of de beveilging daarvan.

Uranium is daarnaast nogal zwaar, cq. klein. Dat betekent dus dat je weinig luchtweerstand hebt. Je enige bescherming is een dun hitteschild, zodat je uranium kogeltje in de oceaan verdwijnt. 't ding zinkt meteen, en zeewater bevat van nature toch al Uranium.
Nou, dat hebben ze (en de Russen ook) in het verleden overigens wel gedaan.

Satellieten met nucleaire reactors. De Amerikanen met de SNAP-10a en de Russen zelfs meerdere (RORSAT satellieten).

Is bij de Russen overigens wel fout gegaan, bij terug keer van zo'n reactor in de dampkring (deel van Canada radioactief besmet)

Normaal gesproken wordt een nucleaire reactor bij het falen/eol van de satelliet in een zogenaamde High Orbit geschoten. Hebben we er voorlopig (> 100 jaar) geen last van :X

Ik vermoed overigens dat ze de brandstof voor zo'n reactor wel zo kunnen verpakken dat ie een impact na een eventuele explosie overleeft.
Plus dat je de andere 'grootmachten' op je nek krijgt, verrijkt uranium op een raket plakken en afschieten staat bijna gelijk aan het lanceren van een ICBM met (kleine) kernkop. De intenties zijn dan al snel vergeten in de emotiepolitiek.
Ik vraag me af waarom ze niet een kernFUSIE reactor bouwen op de maan. De enige stof waarmee men succesvolle 'schone' kernfusie heeft behaald is He-3 als ik het mij goed herinner. En dat is op aarde nauwelijks te vinden, maar juist ontzettend veel op de maan!
Kernfusie staat nog in de kinderschoenen. Het wordt hier op aarde nog niet eens gebruikt en zit nog in de testfase, laat staat dan het op de maan gaat werken.
Dat is heel erg waar, helaas is er tot op heden geen fusiecentrale gebouwd die ook daadwerkelijk energie Opleverd. Ze zijn er wel een aan het bouwen in Cadarache, Frankrijk, maar dat is een project dat 10 miljard kost en pas in 2050 voltooid zal zijn. Zelfs de NASA heeft niet genoeg geld om zo iets te bekostigen.
En dat (ITER) is dan nog een simpele Deuterium gebaseerde reactor. Een Helium-3 reactor zal veel groter en heter moeten zijn, hoewel het winnen van energie eruit op zich eenvoudiger zou moeten zijn (geen omwegen nodig met stoomturbines enzo maar directe electriciteit). Een werkende kernfusiereactor op basis van He-3 is voorlopig niet in zicht helaas.
http://en.wikipedia.org/wiki/NASA_budget

Volgens Wikipedia hebben ze meer dan genoeg, namelijk 0.6% van het budget van de Amerikaanse regering en dat komt neer op een $17,318 miljard dollar. Voor 2009 is een budget van meer dan 20 miljard voorgesteld.

Verder heeft het USDoD Space department een budget van ruim 20 miljard dollar en dat kan eventueel ook tot de beschikking van Nasa staan.
Men zou ook een fusiereactor kunnen bouwen op basis van Helium-3: http://en.wikipedia.org/wiki/Helium-3

"Helium-3 (He-3) is a light, non-radioactive isotope of helium with two protons and one neutron, rare on Earth, sought for use in nuclear fusion research. The abundance of helium-3 is thought to be greater on the Moon"

PS: overigens lijkt mij zonne-energie toch nog de beste en makkelijkste oplossing voor de maan:
1) Construeer op de aarde satellieten met megazonnepanelen
2) Stuur de satellieten in de ruimte
3) Stuur de energie draadloos door naar de maan via microgolven

Voordelen: weinig werken nodig op de maan en dus waarschijnlijk een stuk goedkoper

[Reactie gewijzigd door ejabberd op 18 september 2008 18:34]

Juist ja, via microgolven over een afstand van ettelijke kilometers. Het zou me verbazen dat de E die op de maan toekomt nog 0,1% is van de E die de zon richting zonnesatellieten zond. Dit gaat gewoon niet wegens teveel verlies (teveel omzettingen: licht->elektriciteit->straling->elektriciteit over een te lange afstand)
Hopen dat we geen meltdown krijgen daar, straks schijnt er hier niks meer door de bomen :)
Of we hebben altijd een volle maan :+
Ik denk niet dat zo'n kleine reactor zo'n grote impact zou hebben bij een meltdown.
Echter wanneer de maan aan diggelen ligt, dan raakt de aarde uit haar baan, en gaan we met z'n alle dood aan verhitting doordat we te dichtbij de zon zijn, of bevriezing omdat we er te veraf raken...
Echter wanneer de maan aan diggelen ligt, dan raakt de aarde uit haar baan
Waarom zou de aarde dan uit haar baan raken?
Omdat de maan fungeert als soort van gyroscoop. Ik denk niet dat de aarde zijn baan om de zon kwijt raakt, maar in elk geval zal de neiging van de aarde (die nu zorgt voor de seizoenen) onstabiel worden. Bron

[Reactie gewijzigd door JayVee op 18 september 2008 16:36]

Omdat de aarde en de maan samen 1 systeem met 1 massa vormen t.o.v. de zon. Dus zonder de maan heeft het systeem aarde + maan minder massa en dat zal zeker invloed hebben op de afstand tussen de aarde en de zon.

Ik denk overigens niet dat we met 1 kernrampje op de maan onze maan verliezen.
groter probleem zou de getijde werking zijn die weg zou vallen, wat nefast is voor het klimaat.

Dat de massa van de maan weg zou vallen is zelf 'positief'.
momenteel komt de aarde steeds dichter bij de zon. (zei het heel weinig. ~80m/jaar)
Als er massa verloren zou gaan door een maan explosie heeft het kleinere gewicht van het aarde-maan systeem een grotere relatieve snelheid bij gelijke snelheid (is ook een factor die ik even verwaarloos) dus zal de aarde die dan alleen is naar buiten geslingerd worden en dus weer in een iets grotere baan rond de zon komen.
Vrees wel dat de aarde zelf wat meer gewicht zal krijgen omdat er een deel van de maan op de aarde zou vallen.

Maar alle gekheid op een stokje, denk niet dat een centrale van 10KW genoeg kracht heeft om de maan te verpulveren.
Misschien wel om de baan van de maan rond de aarde / zon te veranderen en dat kan ook leuke effecten geven.
Maar de massa van de maan is natuurlijk niet ineens pleite. Of je een maan aan stukken om de aarde heen wil hebben vliegen is weer een andere discussie, maar het is natuurlijk niet zo dat die stukken ineens minder massa hebben dan een maan uit één stuk. Overigens zie ik een meltdown van een kernfissiecentrale niet leiden tot het opbreken van een hemellichaam als de maan.
Haha. Je kunt met een kernwapen (opzettelijke explosie van een fusiebom, 100x sterker dan fissie) al nauwelijks een meteoriet uit z'n baan krijgen. Een maan die makkelijk een miljard keer groter is zal dus geen centimeter verschuiven. Daarvoot zit je een factor 100 miljard ernaast
Kun je aangeven waarom de aarde uit haar baan zou raken? Dat lijkt me namelijk nogal raar, aangezien de maan om de aarde heen draait.
@Domovoi & Hiostu
Zoiets heb ik ook wel eens gehoord, de maan en de aarde hebben een soort zwaartekracht-balans met elkaar. Hierdoor blijft de aarde in een min of meer nette ronde baan om de zon. De maan verwijdert zich overigens met enkele centimeters per jaar van de aarde af (ook zo'n leuk feitje). Als de maan er niet meer is om die balans in stand te houden, gaat de aarde vrolijk zijn baan om de zon verlaten door ofwel naar de zon toe te bewegen, ofwel er vanaf te bewegen. Het zal niet zo zijn dat we plots de ruimte ingeslingerd worden, maar na x jaren zal in de Sahara de bontjasmarkt in trek komen.
en het effect van een maanbasis dan?

een kleine basis zal niet zo veel uitmaken, maar als er maar steeds meer op gegooid wordt (om het zo maar even te zeggen) dan veranderd deze toch ook een klein stukje van baan, waardoor wij hier ook een klimaatverandering kunnen krijgen.
Het idee van zo'n basis is vooral om er dingen vanaf te halen via mijnbouw had ik altijd begrepen. Anders is het natuurlijk totaal niet rendabel om een permanente basis te bouwen.
Dan hebben we in ieder geval geen sluizen meer nodig! Ik denk ook dat de zee een stuk rustiger wordt door het wegvallen van eb en vloed.

Maar ik vroeg me dus ook al af wat er zou gebeuren met een ontploffing. Of nog erger als een raket/shuttle met radioactieve stof 5 km boven de aarde ontploft.
Hoe denk je dat de kraters op de maan zijn ontstaan? Dat zijn enorme brokken steen, ijs, ijzer geweest die een zelfde of grotere kracht hebben als een gemiddelde atoombom. In de afgelopen 4.5 miljard jaar zijn er zo veel van dat soort kometen/meteorieten op de maan geknald dat een nucleaire explosie weinig zal uitmaken.

Daar komt bij dat een kernreactor geen atoombom is. Het Uranium voor een kernreactor bevat een veel lager percentage van het nodige U-235 dan het Uranium dat er voor een atoombom nodig is. Ik heb de percentages even opgezocht en bij een kerncentrale licht het rond de 2 a 3%, bij een atoombom rond de 90%. Het ergste wat er met een kernreactor kan gebeuren is een meltdown. Kijk maar naar het gebied rond Chernobyl, behalve die ene reactor is alles nog gewoon intact, geen weggevaagde dorpen ofzo.

bron

[Reactie gewijzigd door Who Am I? op 18 september 2008 16:29]

Je vergeet alleen dat de ramp in Tsjernobyl geen volledige melt-down was (de brandstof stabiliseerde weer). Wat het dat wel geweest dan waren de gevolgen veel groter geweest.
Hoe denk je dat de kraters op de maan zijn ontstaan? Dat zijn enorme brokken steen, ijs, ijzer geweest die een zelfde of grotere kracht hebben als een gemiddelde atoombom. In de afgelopen 4.5 miljard jaar zijn er zo veel van dat soort kometen/meteorieten op de maan geknald dat een nucleaire explosie weinig zal uitmaken.
De maan ja, maar "wiene" vroeg naar het effect op 5km boven de aarde...
Ja iets doet me denken aan de film The Time Machine..
ben benieuwd of in de toekomst de maanbasis met het blote oog ook zichtbaar is 14 dagen per maand zal de maanbasis namelijk in het donkere gedeelte zitten en dan heb je toch licht nodig
Om warmteverliezen te voorkomen, om niet te spreken over de risico's van straling en iets triviaals als ruitbreuk, zal het aan tal open ramen op een eventuele maanbasis waarschijnlijk tot een minimum beperkt worden. Het grootste deel zal sowieso ondergronds aangelegd worden. Nee, ik denk niet dat je er veel van ziet, vanaf de aarde.
En voor welk doeleinde is deze energie bedoeld en hoe komt deze energie op de plaats van bestemming?
deze energie is voor de maanbasis bedoelt en dit gaat meestal via electriciteits kabels

lezen is ook een vak
Dus ze investeren miljoenen in een reactor, die wellicht nooit gebruikt gaat worden?
Verrassing, research is niet gratis.
Het is zeer waarschijnlijk dat de VS een basis op de maan gaat bouwen, de plannen ervoor dateren al uit de jaren 90. Technisch bestaan er echter problemen die eerst gefixed moeten worden eer een startsein gegeven kan worden.

Het is de planning dat het een militaire onderzoeksfaciliteit wordt met een civiele tak. Een maanbasis is waarschijnlijk een stuk goedkoper in the long run dan een spacestation, aldus NASA en het Ministerie van defensie.

Verder is het een manier om relatief goedkoop raketten te lanceren voor verre missies naar andere planeten. Op Aarde is het zeer kostbaar en een stuk moeilijker om raketten te lanceren. En een relatief veilige plaats om gevaarlijke experimenten uit te voeren.

Tegenstanders beweren dat de maanbasis een signaal is naar de rest van de wereld om even te laten zien wie er de baas is. Verder is men bang dat de VS de maan ook als lanceerbasis kan gebruiken voor het lanceren van geleide raket projectielen (space to surface) en die vrij moeilijk en veel te laat te tracken zijn met de huidige technologie.

[Reactie gewijzigd door Kykez op 19 september 2008 02:10]

het doet me heel even aan de oude sf tv serie "Space 1999", in die tv serie hadden ze ook kernreactors op de maan... Dat tv serie ging over op hol geslagen maan, na de nuclear explosies op de maan, precies! dat maan reist verder in de ruimte, ver van onze planeet....

Ik ben wel bang dat het ook misschien gaat gebeuren... Maar is het echt verstandig? Wat als we maan niet meer terugkrijgen, wat heeft het invloed op aarde?????

Space 1999 tv serie

[Reactie gewijzigd door Dark Angel 58 op 18 september 2008 15:52]

Wat als we maan niet meer terugkrijgen, wat heeft het invloed op aarde?????
o.a.:
Dan zijn er geen getijden(eb, vloed) meer. Wat uiteraard bizarre gevolgen zal hebben voor de natuur hier.
De Aarde raakt haar relatief stabiele as kwijt en gaat zwabberen, waardoor er geen nette verdeling tussen dag en nacht is en geen seizoenen meer zijn waardoor het klimaat compleet zal veranderen. Een permanente ijstijd kan hierbij bijv. niet worden uitgesloten.
Volgens mij staat een meltdown trouwens niet gelijk aan een explosie, waardoor de maan hooguit (nog?) radioactiever wordt dan zij al is, maar wel netjes in haar baan om de Aarde zal blijven.
Volgens mij staat een meltdown trouwens niet gelijk aan een explosie
Correct. Bij een meltdown smelt de reactorkern slechts omdat de boel oververhit raakt. Dat kan tot een explosie leiden, maar dat zal dan geen kernexplosie zijn.
Om de maan uit de zwaartekracht van de aarde te krijgen, heb je wel meer dan één reactor nodig ;)
Let wel op dat deze reactor in de grond gebouwd wordt waardoor de energie veel meer naar binnen toe werkt. Bij ons zijn nucleaire ontploffingen bij mijn weten altijd bovengronds geweest en ik denk ook niet dat ze snel een atoombom in de aarde laten ontploffen.

(denkt even aan armeggedon)

Het in de grond bouwen is ook noodzakelijk tegen meteorieten gok ik.
Ken je dat verhaal nog van die Fransen en hun proeven in Moruroa?
Dat heb je dan mis, want er zijn best wel veel proeven ondergronds geweest.

Als voorbeeld:
http://nl.youtube.com/wat...sNupY&feature=related

Je ziet best wel een groot stuk aarde omhoog komen....
Ik kan me vaag herinneren dat het in die serie ging om opslag van kernafval en niet om kernreactors
Daar is genoeg over bekend, en dat mag je zelf opzoeken. Een bijzonder realistisch scenario is het alleen niet. De maan mag dan lang zo groot niet zijn als de aarde, het is nog steeds een flink hemellichaam. Als een kernexplosie hier geen enkel effect heeft op de planeet, zal het ook geen effect hebben op de maan.

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.



Populair: Desktops Tablets Samsung Smartphones Laptops Microsoft Apple Games Besturingssystemen Internet

© 1998 - 2014 Tweakers.net B.V. onderdeel van De Persgroep, ook uitgever van Computable.nl, Autotrack.nl en Carsom.nl Hosting door True

Beste nieuwssite en prijsvergelijker van het jaar 2013