Verkoop GTA IV in Thailand gestaakt na dodelijk naspeelincident

Dit heeft voornamelijk betrekking op kinderen.

Op je 18e zijn je hersenen niet 'volwassen' of uitgegroeid. Zo is gebleken dat risico's inschatten iets is wat mannelijke hersenen pas ergens na de 20 fatsoenlijk kunnen. Vandaar het naar verhouding groot aantal jonge mannelijke brokkenmakers in het verkeer.

Maar goed, even eerlijk, hebben geweldadige games of welke games dan ook geen invloed op je handelen? Zelf betrapte ik me er ooit op na te lang GTA gespeeld te hebben dat ik auto's die frustrerend 'in de pad' stonden aan de kant wilde beuken, terwijl ik nota bene op de fiets zat! Allicht doe je zoiets niet op dat moment, maar het geeft toch aan dat er bepaalde patronen in je hersenen ontstaan zijn die zelfs na het gamen en terugkeer na ar de werkelijke wereld blijven bestaan.

Ander voorbeeldje van beïnvloeding is de peutermoord in GB, waar een stel kinderen een peuter onder een trein legden omdat ze dat in een film zagen. En tuurlijk zijn de makers van de film daar niet schuldig voor - net zo min als Rockstar - maar feit is wel dat games de patronen van synapsen die in je hersenen gemaakt worden beïnvloeden of die patronen kunnen veranderen. Dat is namelijk het hele idee van een simulator; die o.a. ook door het Amerikaanse leger gebruikt wordt. Mensen die niet die beelden hebben gezien hebben die patronen niet.

Verder wil ik toch graag een onderscheid maken tussen nieuws / films en games: Zowel nieuws als films is een passief gebeuren waar je zelf geen betrekking op hebt, maar slechts een toeschouwer in bent. In games meet je jezelf echter een personage aan, en het is de bedoeling van de makers van die game dat je jezelf associeert met de personage die je speelt; dat je hem/haar 'wordt'. Logischerwijs zal je jezelf dus meer associeren met de personage uit GTA die je speelt dan een terrorist op TV die een stelletje onschuldige mensen opblaast.

Verder is het zo dat degene die games maken zoveel mogelijk proberen het onderscheid tussen de echte wereld en de game op te heffen. Maw, de game wordt zo 'realistisch mogelijk' gemaakt. Zoveel mogelijk zaken uit de echte wereld worden ook in de game verweven. Dan is het toch logisch dat degenen die veel die spellen speelt ook steeds meer moeite krijgt ondescheid te maken tussen virtueel en echt? Dat is immers het idee / de bedoeling / het ontwerp van het hele spel! Of denk jij dat de ex-bewoners van de gouden kooi na meer dan een jaar in een nepwereld nog onderscheid kunnen maken tussen die nepwereld en het leven van nu; en zo kunnen terugkeren tot het 'normale' leven van alledag?

Ik ben toch bang dat geweldadige spellen een grotere invloed hebben op mensen dan dat degene die ze spelen willen toegeven. En natuurlijk, als mijn vader mij mishandeld is het ook niet zijn 'schuld' dat ik dat later met mijn kinderen ook doe; omdat er bepaalde patronen in m'n hersenen ontstaan. Maar het is toch vrij duidelijk dat de invloed vrij groot is van wat ik zie / gezien heb en later doe. Niets voor niets is het zo dat mensen die in oorlogssituaties geweest zijn soms doorflippen (gewetensvraag: Is in dit geval ook alleen de dader schuldig, en niet de beelden die hij zag?). Dat is omdat de dingen die ze gezien hebben dusdanig veel in hun hersenen veranderd heeft dat ze zelf ook veranderd zijn. En dat is toch aardig de richting die games nu ook opgaan; door ze steeds realistischer te maken.