*zucht*, in alle threads over entanglement komt dit soort misverstanden steeds terug. Het gaat hier absoluut niet over invloed op elkaar uitoefenen, en de rol van de observator (de meting) wordt in al deze discussies gemakkelijkheidshalve geschrapt.
Vergelijk het simpelweg als volgt: je hebt een tovenaarsdoos die in twee gesplitst kan worden (je kent ze wel, die waar vrouwen mee in twee gezaagd worden). Je broer legt voor je een witte en een zwarte bal in zo'n doos. Daarna splits je de doos zodat er een bal in elke helft zit, maar omdat de doos dicht is, weet je niet welke kleur bal in welke doos zit. Je brengt nu de twee helften een lichtjaar (heel ver dus) uit elkaar en zelf reis je met de eerste doos mee, je broer reist met de tweede doos mee. Als je op je eindbestemming bent, open je de doos die bij je staat en je ziet dat er een zwarte bal inzit.
Wat gebeurt er dan aan de andere kant? Absoluut niets! Jij als observator weet alleen op dat moment met 100% zekerheid dat in jouw doos een zwarte bal ligt dus dat in de andere doos, die ontieglijk ver zit, een witte bal ligt. Maar je broer, die met de andere doos meegereist is, staat nog steeds op zijn eigen gesloten doos te staren zonder iets meer te weten. Hij kan alleen voor zichzelf met 100% zekerheid zeggen dat hij de witte bal meegekregen heeft als hij:
1) zelf kijkt (meting uitvoert) en instantaan leert dat hij een witte en jij een zwarte bal het
2) jij naar hem belt via de klassieke telefoonlijn om hem te zeggen dat jij de zwarte bal hebt, en jij de witte. Dit is echter volledig klassieke communicatie die niet sneller dan licht kan etc etc.
De fout die men bij entanglement voortdurend maakt is dat men er vanuit gaat dat een meting langs één kant, er magischerwijze iets "verandert" of "beweegt" aan de andere kant. Het is enkel je "kennis" over de andere kant die verandert. Een observator die bij die andere verstrengelde deeltjes staat, kan pas als ie zelf een meting uitvoert iets bijleren over wat er met zijn gedeelte van de verstrengelde deeltjes aan de hand is. Er is nooit informatieoverdracht en er zijn geen macroscopische (lees: zichtbare) veranderingen!
No magic, gewoon "simpele" wiskunde. Het heeft al zeker niets met oosterse religieen te maken en al helemaal niets met "What the bleep do we know" en consoorten

.
Geen magie.
Hoewel sommigen het wel zo zouden noemen... Interessant onderwerp trouwens
!
Persoonlijk denk ik dat wat jij verwoordt, en wat je leest in "What the bleep do we know" etc, het verhaal op Nova ("The elegant universe"), de matrix theorie en de wijsheid van de oude Rishi's (die deze kennis al heel lang bezitten) allemaal andere zienswijzen, invalshoeken op het zelfde fenomeen zijn. En dus ook op - soms heel - andere manieren beschreven en verwoord. Wat meestal niet heeft bijgedragen aan wederzijds begrip!
Als je naar de bedoelig achter de idee, het concept, zoekt, merk je misschien dat hoewel het verhaal en de 'bewijzen' (als die er al zijn) vaak heel verschillend zijn het wel over het zelfde idee gaat. Noem het maya, illusie, wat dan ook.
Sta open voor de achtergrond en kultuur van de ander, onderzoek, en de uitkomst kan heel verrassend zijn!
Tjah, het kunnen oude zienswijzen zijn, ze kunnen de kennis al duizended jaren hebben en het nog zo hard geloven. Het is allemaal hetzelfde gedoe, of je nu heel hard op een nieuwe hoopt, heel erg positief denkt, of heel erg tot je god bidt, er gebeurd nog steeds niks.
Zonder tastbaar bewijs blijft het onzin.
Wat blijft onzin en wat moet er dan gebeuren?
Waar moeten we in geloven?
Dus als jij het bewijs niet in je vingers kunt houden is het geen bewijs? Bestaat het niet?
De hele discussie gaat er juist om dat de waarnemer uiteindelijk deelwordt van de proef, de waarneming. Met andere woorden; de waarnemer beinvloedt de waarneming puur door waar te nemen. Hoe wil je dat in je handen houden?
1000 mensen schrijven op hun BLog een verhaal hoe zij denken dat dingen in elkaar steken zonder het daadwerkelijk te weten. Na 500 jaar wordt er een belangrijke ontdekking gedaan en leest men de BLogs van deze 1000 mensen .... en komt 1 van deze BLogs overeen wat ontdekt is. Voor het gemak vergeten we dan de andere 999 BLogs en roepen hard "hij wist het .. en dat al 500 jaar geleden"
Als iets niet bewezen is dan zegt dit niets over het bestaan of het niet bestaan van iets. Als iets bestaat dan zou je kunnen concluderen dat het bewezen is dat het bestaat. En als iets bewezen is dan kun je er vanuit gaan dat het ook bestaat (mits het bewijs waterdicht is).
Het is gedeeltelijk waar wat je zegt.
Echter, de spin van de ene atoom beinvloedt direct de spin van het andere atoom. Dus het elektron wat linksom spint laat men rechtsom spinnen en het elektron van de verstrengelde atoom (die rechtsom draait), gaat linksom draaien.
Dat betekent dus dat de zwarte en witte bal zoals jij beschrijft van plaats verwisselen!
Leest u onderstaande links (dit zijn slechts enkele van vele) en overweeg dan nog eens hetgeen Krokant beweert tot waarheid te bestempelen:
http://www.newscientist.c...tals/quantum-world/dn9930
http://www.newscientist.c...onger-than-suspected.html
Let op bij het zoeken dat je wetenschappelijke bronnen hebt. Ook daarin zul je vinden dat de twee verstrengelde deeltjes zich gedragen alsof ze één zijn. Sterker nog, als het niet zo zou zijn, zou dat hele quantum-computing en het artikel van t.net nergens op slaan...
[Reactie gewijzigd door Mastermind]
De zwarte en witte bal verwisselen niet van plaats omdat (zoal mike_mike terecht opmerkt), hun toestand onbepaald is totdat een van beide zijden een meting uitvoert. Hetzelfde geldt overigens voor de spin van de elektronen: na de meting weet jij dat je een spin-up gemeten hebt en dat het andere deeltje derhalve met zekerheid spin-down moet hebben, maar enkel als de andere kant onmiddelijk daarop een meting doet (vooraleer er terug een superpositie begint te vormen door de normale tijdsevolutie), zal hij inderdaad zien dat het ook daadwerkelijk een spin-down was dat hij als resultaat kreeg van z'n meting.