Als je iets op papier hebt staan en je moet dat reproduceren dan gaat zoiets toch heel wat rapper dan het gehele ontwikkeltraject
Het is maar te bezien of dat waar is. ODF is gericht op (de features van) OpenOffice. Implementatie betekent dus min of meer het nabouwen van OO. Omgekeerd geldt het zelfde voor Office 2007's OOXML.
In beide gevallen is de ontwikkeling vermoedelijk ook min of meer gelijk gegaan: de standaarden zijn een beschrijving en formalisering van de (deels bestaande) implementatie, niet zozeer omgekeerd.
Feit blijft dat de documentatie van ODF een stuk makkelijker door te worstelen is dan die van OOXML
Dat is eerder een gevolg van de onvolledigheid van de specificatie. Hierdoor is 'correcte' implementatie van ODF enorm lastig, want iedereen verzint natuurlijk een andere invulling van de gaten die in de specificatie zitten. OOXML is niet moeilijker te implementeren dan ODF; je moet in beide gevallen je erbij neerleggen dat een 100% correcte en uitwisselbare implementatie niet haalbaar is. Bij ODF omdat niet beschreven is hoe iets geimplementeerd moet worden, bij MS omdat het simpelweg teveel mankracht kost om iedere mini-feature minutieus te implementeren.
Maar dat is natuurlijk geen enkel probleem voor doorsneegebruik. Het komt er immers op neer dat een volledige implementatie betekent dat je een volledige kantoorsuite nabouwt. Voor de gemiddelde applicatie is dat sowieso niet nodig of relevant. ODF doet het hier niet beter dan OOXML.
[Reactie gewijzigd door Arthur]
Het is maar te bezien of dat waar is. ODF is gericht op (de features van) OpenOffice. Implementatie betekent dus min of meer het nabouwen van OO.
Met name dat laatste is absoluut niet waar. Ik heb in m'n eentje in een maand tijd een ODT naar HTML converter geschreven. Tuurlijk ondersteunde dat niet alle ODF-features, maar wel goed genoeg om alle documenten in het bedrijf waar ik toen werkte goed weer te geven. Dat omvatte dus ook ondersteuning voor stijlen en tekstopmaak, afbeeldingen en tabellen. Er was zelfs beperkte ODS-ondersteuning aangezien de opmaak van tabellen in zowel spreadsheets (ieder blad is een grote tabel) en tekstdocumenten in ODF vrijwel hetzelfde werkt.
Wat dat betreft durf ik dus wel zeker te stellen dat ODF makkelijk toegankelijk is. Daarbij is het een groot voordeel dat de indeling erg lijkt op HTML en dat veel van de opmaakmogelijkheden zijn overgenomen uit CSS. Ook hergebruik van SVG properties en XPath e.d. werken gewoon heel prettig als je al bekend bent met verschillende XML-technieken.
Voor dat soort dingen hebben ze bij OOXML allemaal opnieuw het wiel uitgevonden en kan je weer van scratch beginnen.