Een Amerikaanse rechter heeft geoordeeld dat het beschikbaar stellen van bestanden neerkomt op het verspreiden ervan. Dit betekent dat het via filesharing aanbieden van auteursrechtelijk beschermde bestanden strafbaar is.
Rechter Kenneth Karas deed zijn uitspraak in een zaak die de Riaa in 2005 had aangespannen tegen Denise Barker. De Riaa was erachter gekomen dat er vanaf haar ip-adres 611 muzieknummers werden aangeboden. Een aanzienlijk deel daarvan viel onder het auteursrecht van bij de Riaa aangesloten platenmaatschappijen en de organisatie beschuldigde haar dan ook van het schenden van auteursrecht.
Barker vond dat hier geen sprake van was. Ze had de muziek aangeboden, maar de wet verbiedt alleen het verspreiden ervan. Aangezien de Riaa zoals gewoonlijk geen bewijs had overlegd dat de muziek ook daadwerkelijk gedownload was, vond ze dat de organisatie helemaal geen geldige aanklacht had. Ze vroeg de rechter dan ook om de zaak niet-ontvankelijk te verklaren.
Dit verzoek heeft rechter Karas echter naast zich neergelegd. In een gisteren openbaar gemaakte beschikking oordeelt hij dat het aanbieden van muziek op zich al een schending van de wet is. In de motivatie gaat Karas uitgebreid in op de jurisprudentie en de wettekst en concludeert hieruit dat het aanbieden van bestanden via filesharing neerkomt op het publiceren ervan, en dat dat weer neerkomt op verspreiding. Hij oordeelde dan ook dat de Riaa de rechtszaak mag voortzetten.
Met deze uitspraak is Denise Barker nog niet veroordeeld, maar haar positie is wel verzwakt. Het vonnis is ook van belang voor aangeklaagden in andere filesharingzaken: de Riaa dient zijn aanklachten altijd in op basis van aangeboden muziek, omdat het bewijs dat derden deze ook daadwerkelijk gedownload hebben, niet makkelijk te leveren is. De zaak tegen Denise Barker is de eerste waarbij de rechter uitgebreid op dit aspect ingaat, en de Riaa is begrijpelijkerwijs zeer tevreden met de uitspraak.
De Electronic Frontier Foundation had in een steunverklaring nog naar voren gebracht dat de Copyright Act alleen van toepassing zou zijn op materiële zaken, zoals boeken en grammofoonplaten, en niet op digitale muziek. Aangezien de gedaagde dit punt niet in haar verzoek had genoemd, ging de rechter hier echter verder niet op in. Tenzij Denise Barker alsnog schikt met de Riaa, zal de rechtszaak worden voortgezet, waarbij wellicht later nog aandacht aan dit aspect zal worden geschonken.
[Reactie gewijzigd door aequitas op dinsdag 1 april 2008 13:24]
[Reactie gewijzigd door Randmr op dinsdag 1 april 2008 13:39]
Schending van auteursrechten is een misdrijf, maar volgens velen een moreel aanvaardbare, soms zelfs principieel juiste handeling. Daarover kun je van mening verschillen. Het feit dat er andersdenkenden zijn, zou ik niet meteen met 'gek' willen omschrijven.Gek toch dat mensen steeds weer de gekste excuses verzinnen om het verspreiden en downloaden van copyrighted materiaal goed te praten.
[Reactie gewijzigd door Marcks op dinsdag 1 april 2008 13:53]
Natuurlijk gaat dit alleen op voor soortgelijke situaties in Nederland, maar daar gaat deze losse discussie ook heen. Discutabel is alleen of het verkrijgen van een kopie gelijk is aan het maken ervan.Op grond van artikel 16b Auteurswet 1912 mag men enkele exemplaren van een werk maken voor eigen oefening, studie of gebruik. Dit heet een thuiskopie. Een dergelijke kopie mag niet aan derden ter beschikking worden gesteld. Het is niet vereist dat je het origineel zelf gekocht hebt om een thuiskopie van een werk te mogen maken.
Voor een thuiskopie op een drager, zoals een beschrijfbare CD of DVD, van een muziekwerk is een vergoeding verschuldigd. Deze moet de fabrikant van de (lege) drager betalen.
Het verschil wordt m.i. gemaakt door het gemak waarmee het kopiëren gebeurt. Een kopie'tje of een download is binnen no-time gepiept en gebeurt voor het gevoel anoniem. Bovendien kan de muziek vervolgens op legio apparaten gezet worden om af te spelen. Dat speelt allemaal een rol in de vraag waarom het zoveel gedaan wordt.zoeen wetten laten wel zien dat het wetboek op it-gebied hopeloos achterloopt.
Als je het rationeel bekijkt is een mp3album eigenlijk niet verschillend van een echte cd, alleen mensen maken er blijkbaar een verschil tussen omdat het ene niet fysiek tastbaar is.
Precies. Of de bron nou de originele CD is, een fysieke kopie van het origineel of bestanden op een HDD/server, dat doet er niet toe. In alle gevallen is het een bron waarvan een kopie gemaakt kan worden voor eigen gebruik. Jij kan vervolgens zelf ook weer een bron worden voor een thuiskopie voor anderen.Het verkrijgen van een kopie via internet is btw gelijk aan het maken van een kopie, als het origineel op de "server" blijft staan
Alleen de persoon die 'm uit je huis meeneemt kan die kopie wél als bron gebruiken voor een eigen kopie. (Althans, volgens sommige juristen: "Een kopie voor strikt eigen gebruik (een "thuiskopie") mag altijd worden gemaakt, ook als het werk van een illegale bron afkomstig is." - Arnoud Engelfriet, IT-jurist)"Een dergelijke kopie mag niet aan derden ter beschikking worden gesteld. "
het is dus onmogelijk om de thuiskopie clausule als 'uitvlucht' te gebruiken zodra je deze kopieen wél aan iemand anders beschikbaar stelt..
Dat begrijp ik. Mijn reactie is echter niet direct op het artikel, maar op een reactie van een gebruiker, vandaar.de kwestie waar het om draait (en die in deze clausule ook nog enigszins 'open' is) is of iemand die zn bestandsruimte 'shared' aan anderen ook hiermee direkte verantwoordelijkheid heeft voor het meewerken aan 'verspreiding', ook zonder dat aangetoond is of een bestand ook daadwerkelijk gedownload is;
[Reactie gewijzigd door JaFFoG op dinsdag 1 april 2008 13:27]
eventjes om de context van die uitspraak duidelijk te maken, dat is enkel mogelijk zolang de eigenaar van de thuiskopie ook daadwerkelijk rechtmatig eigenaar van een 'origineel' van dat werk is ...(Althans, volgens sommige juristen: "Een kopie voor strikt eigen gebruik (een "thuiskopie") mag altijd worden gemaakt, ook als het werk van een illegale bron afkomstig is." - Arnoud Engelfriet, IT-jurist)
[Reactie gewijzigd door Arnoud Engelfriet op dinsdag 1 april 2008 13:55]
[Reactie gewijzigd door .oisyn op woensdag 2 april 2008 12:58]
[Reactie gewijzigd door ejtje op dinsdag 1 april 2008 09:58]
Your point being...? Boetes in de VS liggen nou eenmaal een stuk hoger dan hier in NL (en België, c0d1f1ed is een BelgBij de RIAA telt dit dan ook gelijk een bedrag met meerdere 000 voor de punt!
[Reactie gewijzigd door Arnoud Engelfriet op dinsdag 1 april 2008 13:56]
[Reactie gewijzigd door Distael op dinsdag 1 april 2008 13:05]
"An implied copyright license is a license created by law in the absence of an actual agreement between the parties."Een wet is heel wat anders dan een 'licentie-overeenkomst'.
[Reactie gewijzigd door c0d1f1ed op dinsdag 1 april 2008 17:23]
[Reactie gewijzigd door RefriedNoodle op dinsdag 1 april 2008 12:31]
Merkrechten van de autofabrikant en auteursrechten op het ontwerp van de auto, liggen ook niet bij jou. Dat neemt niet weg dat je eigenaar bent van zowel jouw auto als jouw muziek.Maar je vergelijking gaat compleet mank. De auto is jouw eigendom, maar de muziek is niet jouw eigendom, de auteursrechten en distributierechten liggen niet bij jou.
En met uitlokking hebben ze in Amerika dan weer een stuk minder moeite...als jij je auto met sleutels in het contact laat zitten, dan is dat nog altijd uitlokking.
Op dit item kan niet meer gereageerd worden.
Populair: Tablets Samsung Websites en communities Mobiele telefoons Google Microsoft Sony Games Politiek en recht Galaxy S
© 1998 - 2013 Tweakers.net B.V. Contact Over Tweakers Jouw privacy Algemene voorwaarden Cookies
Tweakers wordt uitgegeven door De Persgroep en wordt gehost door True