Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Je kunt ook een cookievrije versie van de website bezoeken met minder functionaliteit. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Door , , reacties: 56, views: 18.670 •

De Riaa heeft vorige week in de rechtszaal twee overwinningen behaald op filesharers. Eén man werd bij verstek veroordeeld; de ander verdedigde zich wel, maar moest eveneens in het stof bijten.

RIAA bij de rechterJames V. Lewis werd al in augustus vorig jaar aangeklaagd omdat zijn ip-adres was gebruikt voor filesharing. Hij verscheen niet op de zitting, maar de rechter wilde in eerste instantie nog geen verstekveroordeling uitspreken. Omdat Lewis ook nu weer niet was verschenen veroordeelde de rechter hem ditmaal bij verstek tot het betalen van een schadevergoeding van 3000 dollar en 420 dollar aan kosten. Het werd hem eveneens expliciet verboden ooit nog inbreuk te maken op de auteursrechten van geluidsopnamen waarvan de rechten bij de eisers berusten.

De zaak tegen de andere filesharer, Abner Anderson, dateert al van november 2006. Anderson vond dat de Riaa de auteursrechteninbreuk in feite over zichzelf had afgeroepen, door niet voldoende duidelijk te maken dat het gebruik van Kazaa illegaal was. Verder vond hij de geëiste forfaitaire schadevergoeding excessief hoog en in strijd met de Amerikaanse grondwet.

Rechter Vanessa Gilmore was er niet erg van onder de indruk. In haar vonnis wees ze erop dat de verdachte zelf had toegegeven dat hij muziek ter download had aangeboden door deze in zijn shared folder te zetten. Hierdoor was hij er volgens haar zeer goed van bewust dat hij auteursrechten schond. Over de hoogte van de schadevergoeding zei ze dat de werkelijke schade nooit te bepalen viel en de Riaa daarom wel forfaitaire bedragen moest eisen.

De rechter veroordeelde Anderson tot het betalen van 750 dollar voor elk van de 31 nummers die werden genoemd in de aanklacht, in totaal 23.250 dollar. Daarnaast moest hij nog 420 dollar aan gerechtelijke kosten vergoeden. Dit opstekertje kan de Riaa goed gebruiken, want de opsporingsmethoden, schikkingen en geëiste schadevergoedingen van de organisatie liggen de laatste tijd zwaar onder vuur.

Reacties (56)

Reactiefilter:-156047+121+213+30
Het werd hem eveneens expliciet verboden ooit nog inbreuk te maken op de auteursrechten van geluidsopnamen waarvan de rechten bij de eisers berusten.
Wat een domme toevoeging. Het is in eerste instantie niet toegestaan op auteursrechten te schenden.
Nee hoor, want als meneer nog een keer moet voorkomen bij een soortgelijke zaak is direct al zijn verweer ongrondelijk te verklaren. " Ik wist het niet" of "Het ligt aan Kazaa" of " Ik viel met mijn neus op de upload knop toen ik struikelde over de staart van de hond" kan direct weggewuifd worden door deze uitspraak. Je moet het dan ook zien als een soort extra voorwaardelijke uitspraak L " Zien we je nog eens dan zijn we niet zo coulant en gaan we het maximum eisen".
Het bied wel mogelijkheden voor het verhogen van de strafmaat bij een volgende rechtzaak. Naast het overtreden van de wet overtreed je dan nl ook een gerechtelijk bevel.

1+1 = 2 ;)
Over de hoogte van de schadevergoeding zei ze dat de werkelijke schade nooit te bepalen viel en de Riaa daarom wel forfaitaire bedragen moest eisen.
gelukkig werkt dat in nederland anders. dit is toch belachelijk? "ik weet niet precies hoeveel schade ik hierdoor leid, dus vraag ik maar zoveel geld dat ik zeker weet dat mijn schade gedekt is"

laat ze eerst maar eens uitzoeken wat nu echt de schade is. hoevaak is het nummer gedownload door anderen. hoeveel van die mensen zouden het echt gekocht hebben als ze het niet konden downloaden? enz enz
Wat nu als een artiest bekend is geworden van gedownloade muziek zou de riaa dan geld aan hem hebben moeten betalen?

in mijn ogen wordt de schade meestal veel te hoog ingeschat. Al is het alleen maar om die rede. En 1 nummer kost 1 euro online. Daar leven artiest plaatenmaatschappij verkoper enz van. Dus dat kan nooit echt veel kosten.
Die forfaitaire bedragen zijn in de Amerikaanse auteurswet voorgeschreven. Dit om precies de discussie over hoe groot de schade is, te voorkomen. Het is dus niet de RIAA die roept "ik weet niet wat de schade is, dus doe maar $100,000" maar de wetgever die zegt "als u niet weet wat de schade is, dan mag u $100,000 vragen".
Ontzettend jammer dat iemand de dupe is van een staaltje - we moeten een voorbeeld stellen. Kost hem nu 23 mille.

en....31 nummers....hoe kan je je daar nou druk om maken en daar een focus op leggen. Als Riaa ben je dan ook een redelijk zinloze subsidiespons zeg.

ben blij dat ik geen Kazaa gebruik o.i.d. want dan was ik met mijn 140Gb/26.000 nummers aan mp3 redelijk zuur :)
Je hebt het hier over een organisatie waarvan het businssmodel bestaat om mensen af te persen en kinderen voor het gerecht te slepen.

Niks voorbeeld stellen, gewoon iedere dollar eruit slepen die er uit te slepen valt.
Een organisatie die de auteursrechten en dergelijke van artiesten behartigt. Als jij een product maakt, heb je liever dat de mensen het (al dan niet massaal) gaan jatten of dat ze je er netjes voor betalen?
"Een organisatie die de auteursrechten en dergelijke van artiesten behartigt.

Op papier inderdaad, maar laten diezelfde artiesten nu ook de RIAA willen aanklagen omdat ze nog nooit een cent hebben gezien van al die rechtzaken. De methodes die de RIAA er op nahoudt zijn op z'n zachtst gezegd dubieus te noemen, zoniet simpelweg achterbaks en de schadevergoedingen die geeisd worden zijn zo belachelijk hoog dat het buiten alle proporties is.

Belangen behartigen ok, maar er is ook nog zoiets als ethiek.
Als ik een artiest was en ik had daar iemand voor nodig zou ik me niet met zulke ratten inlaten in elk geval. Dan maar een downloadje meer van m'n muziek maar niet iemand volledig ten gronde richten voor een zo licht vergrijp.
een quote van U2 die al regelmatig op MTV voorbij is gekomen:

"its not downoading that destroys music it' s crap music"

Verder zijn er ook een aantal artiesten die gewoon zeggen, je download maar. Terwijl de RIAA zegt dat mag niet.

Mocht ik ooit(ik download eigenlijk geen muziek dus zal wel neit) voor de rechter moeten komen zou ik iig vragen of ik dan het geld aan de artiest zou mogen betalen ipv een of andere uit de boom gevallen stichting.
Wat een band als U2 makkelijk kan zeggen, omdat zij ondertussen financieel onafhankelijk zijn en niet zullen rouwen om een miljoentje meer of minder.

Rechtstreeks aan de artiest betalen vind ik maar tot op zekere hoogte een goed idee. Hoewel er absoluut veel verkeerd is in de muziekwereld wat betreft de verdeling van de opbrengsten, vind ik één basisidee wel goed: het financieren van beginnende bands en nieuw talent aan de hand van de opbrengsten van de grootverdieners onder de artiesten.

Of dat idee helemaal fatsoenlijk uitgevoerd wordt laat ik in het midden, daar heb ik geen cijfers van gezien ...
In de meeste gevallen gaat dat alleen als die artiesten bereid zijn om een "wurg-contract" te tekenen.... Het enige wat zij meestal overhouden is naamsbekendheid, maar geen geld.

[Reactie gewijzigd door IoorLTD op 17 maart 2008 19:03]

Je steelt niet, gezien het orginele product gewoon blijft staan. Je copieerd. Is nog al een verschil he.
Beetje off-topic, maar er is ooit een man geweest die werd veroordeld wegens het illegaal aftappen van elektriciteit. Zijn verdediging was ook dat hij niets stal, omdat er evenveel electronen heen gingen als terug. :+
Toch veroordeeld?
Toch wel goeie verdediging :P
Je kunt het ook anders zien. Er is toch overproductie dus dan maakt het niet uit of er iemand aftapt.
het gaat erom hoe je het doet, of gaan we winkeldieven net buiten het poortje executeren?
De opsporingsmethode deugt niet en de werkelijke schade word niet geleden door iemand die 31 nummertjes online deelt, de schadevergoeding is ook nog eens buiten proportie en word niet ondersteunt door enig onderzoek of goede redenatie.
Voor 20kph te hard krijg je inderdaad een boete, maar voor 3 kph te hard niet. Nadat de meetcorrectie eraf is moet je nog minstens 4 kph te hard rijden wil het strafbaar zijn. En dan zit er een staffel in wat het kost. Hoe meer je te hard rijdt, hoe zwaarder de sanctie per kph die je te hard gaat. Iemand die 60 rijdt in de bebouwde kom wordt veel minder zwaar aangepakt dan iemand die 100 rijdt.

Zo zou je ook iemand die 31 nummer deelt minder per nummer kunnen laten betalen dan iemand die er 3000 deelt.

Je kunt bij 1-3 kph wel een waarschuwing krijgen. Zeker bij die meneer die verstek liet gaan die 4 nummers deelde was dat meer op zijn plaats geweest.
Zou je net zo sarcastisch reageren als je daarvoor 23.250 dollar moest ophoesten?
Nee, ik denk het niet, want dat zou buiten elke proportie zijn. En dat is hier dus ook het geval.
Ik vind 750 dollar per nummer dan ook erg overdreven. Je betaald 750 - 1000 keer meer als een liedje dat je op CD koopt, dat gaat toch nergens over?
Als ze het bedrag nou eens een keer fatsoeneren, naar 25 dollar per liedje, en de echte grote uploaders aanpakken, is dat veel redelijker dan een kees-jan-met-de-pet-op.nl uit the middle of nowhere gaan aanpakken (Met 31 liedjes) en zo onderhand 2 jaarsalarissen laten betalen. Als de RIAA bij mij komt, ben ik ook aardig de zak, 2 liedjes = 1 maandsalaris ;(
k vind 750 dollar per nummer dan ook erg overdreven. Je betaald 750 - 1000 keer meer als een liedje dat je op CD koopt, dat gaat toch nergens over?
750-1000 mensen kunnen het van jou gedownload hebben... Sharen heeft in principe veel meer impact dan zelf éénmaal downloaden.
Dan hebben die 750-1000 mensen toch ook de wet overtreden? En dan moet je toch 750-1000 rechtzaken voeren?

Of worden mensen nu zo aangepakt dat die ene die men wel weet te vinden de straf krijgt van al die mensen die ze hebben moeten laten gaan?
Dan hebben die 750-1000 mensen toch ook de wet overtreden? En dan moet je toch 750-1000 rechtzaken voeren?
Als het aan de RIAA ligt wel. Wie weet zijn ze er al mee bezig.
Maar, het is extreem onwaarschijnlijk dat meer dan 100 mensen andermans gehele muziekcollectie kopieren (ik vind zelf 100 als veel, maarja).
750-1000 mensen kunnen het van jou gedownload hebben... Sharen heeft in principe veel meer impact dan zelf éénmaal downloaden.
Da's dan aan de RIAA om te bewijzen dat er ook daadwerkelijk 750-1000 keer gedownload is van de beschuldigde, want pas dan kun je spreken van schade.
En waarom zou de straf gelijk moeten zijn aan de effectief geleden schade?

Als je iets steelt en je wordt betrapt zal je er ook niet komen met het goed gewoon terug te geven.
dat is wel de manier waarop je zoiets aanpakt, voorbeelden stellen. Zonder meer balen voor hem, maar aan de andere kant: de "community" toont zich niet echt een community want hij mag lekker voor "iedereen" opdraaien.

Dat ze ook iemand met 31 nummers aanklagen is waarschijnlijk omdat ze een signaal willen afgeven dat iedereen die shared de pineut kan zijn, het gaat er niet om hoe groot je collectie is maar gewoon dat je shared. Dus zo zinloos lijkt het me ook weer niet.
Dit is de manier waarop een dictatuur de zaken aanpakt: "voorbeelden stellen", straffen opleggen die buiten proportie zijn louter om af te schrikken. Voor mij een uitgemaakte zaak dat we langzaam maar zeker afstevenen op een dergelijke dictatuur, waarin enge misdadige organistaties als de RIAA die over heel veel geld en macht beschikken, het rechtsysteem misbuiken om de burger in het gareel te laten lopen.
en....31 nummers....hoe kan je je daar nou druk om maken en daar een focus op leggen. Als Riaa ben je dan ook een redelijk zinloze subsidiespons zeg.
Het feit dat het maar over 31 nummers gaat ligt aan talloze andere feiten. Ook al zat de persoon in kwestie tienduizenden nummers te delen, dan moet je voor al die nummers individueel bewijs aandragen. Als er dan met de bewijsvoering iets mis is, dan kan dat gevaar opleveren voor het volledige bewijs.

Het feit dat de RIAA niet alle artiesten vertegenwoordigt komt er dan ook nog eens bij.

Dus de advocaten en het bedrijf die het onderzoek heeft gedaan houden daar rekening mee en filteren de grote lijst met gedeelde bestanden tot een klein aantal wat zeer goed te bewijzen is. Vooral de populaire nummers en de beroemde artiesten worden vaak gebruikt, waarvan het dan zogenaamd zeer aanneembaar is dat ze meervoudige keren zijn gedownload door andere gebruikers (al heeft de RIAA nooit feitelijk bewijs gelevert hiervoor).
Hoezo voorbeeld stellen? Beide gevallen zijn geheel volgens de plaatselijke wetten afgehandeld, bewezen verklaard door een rechter en bestraft volgens de bestaande wetgeving. Dat je het niet met die wet eens bent is een andere zaak. maar dit was een hele duidelijke uitgemaakt zaak, en geheel volgense de geldige norm bestraft.
De jacht op de uploader is geopend. Met het risico op duizenden dollars/euro's boete zal het aantal uploaders flink gaan dalen, de uploaders die doorgaan zullen naar nieuwe, veiliger wegen zoeken (als die er al niet zijn).

$ 750,- dollar per nummer is een bittere pil, die jongen betaalt flink voor de "community" :-/

[Reactie gewijzigd door Madrox op 17 maart 2008 12:05]

Die "jacht" is al tijden bezig, en tot nu toe heb ik niks gemerkt van dit gedoe behalve wat nieuwsberichten hier op Tweakers. Als ik graag wat illegaal wil downloaden kan ik dat met gemak via nieuwsgroepen, P2P en private FTP's.

Het aanbod is er niet minder om geworden de laatste jaren, integendeel zelf. Ik heb het idee dat alles vooruit gaat. Voor 1 torrentsite die dicht gaat komen er 2 terug, en als ik via Limewire een MP3'tje download merk ik echt niet dat er van 31 nummertjes nu ineens 1 source minder is.

Dit is dan ook niks anders dan een (geslaagde) poging om publiciteit te winnen van de RIAA, het zet totaal geen zoden aan de dijk en zorgt met geen mogelijkheid om hun uiteindelijk doel (als je daar nog van kunt spreken) dichterbij te halen. Namelijk het uitbannen van illegale down-/uploads.
Als men voldoende mensen veroordeeld krijgt dan zal dit mensen wel aan het denken zetten. Dan zijn ze ineens niet meer zo ongenaakbaar als ze zelf denken maar leren ze dat het iedereen kan overkomen.
Aan de andere kant, in een eerder bericht op t.net bleek dat in de VS er veel meer gebruik gemaakt werdt van legale downloads en dergelijke, en er minder illegaal gedownloadt werd. Ik weet niet uit welke bron dit kwam, zou je het artikel op moet zoeken, maar er werdt wel in gesteld dat het actief najagen van illegale uploaders wel effect heeft.

Daar dus, hier hebben we nog vrij spel wat dat aangaat.
uh....hier in NL downloaden is NIET illegaal....tenzij het om spellen gaat (ik weet het, beetje krom, maar zo is het nu geregeld)...

En idd, het gaat om de publiciteit, net als bij BREIN, een hoop loze kreten in de media over zogenaamde successen, maar nergens iets over hoeveel rechtzaken die verloren zijn, schikkingen doen om angst aan te jagen terwijl er niet eens een juridische grond voor is, terugfluitingen door justitie enz. in het nieuws.

Is ook wel logisch, want de meeste nieuws-media zijn van dezelfde club als de geldschieters van datzelfde brein. En die kun je dan ook niet publiekelijk aan of afvallen...
Het uitgeven van een boete en daadwerkelijk innen zit ook een groot verschil tussen. De totale boete is dus $23.250 + $420 = $23.670, waarvan aan kan worden genomen dat deze persoon dat bedrag niet kan betalen.

De boete wordt doorgespeeld naar een incasso buro en dan komen de percentage boetes erbij.

Echter van een kale kip kunnen ze niet plukken en wettelijk ben je niet verplicht om een boete af te betalen (met uitzondering van de regering, zoals belastingsdienst, die leggen beslag op je loon ook als je dan je huur niet meer kan betalen) als dat jouw levensonderhoud in gevaar brengt. Dus als je een loon verdient, dan gaat daar eerst de belasting vanaf, en je huur, water, electra/gas, eten en andere noodzaken, voordat ze aan je geld kunnen komen.

Ik heb bijvoorbeeld wat vrienden die torenhoge medische schulden hebben. Bezoek aan eerste hulp ziekenhuis, röntgenfoto, wat bloedonderzoek, 2 dagen verblijf om er zeker van te zijn dat alles goed was (had pijn in de borst), en resultaat was een $35.000 rekening. Geen medische verzekering en ze verdienen niet genoeg voor een schuldaflossing regeling (tenminste wat ze mij vertellen dan). Hun oplossing is dus om het te negeren en ze zijn nu 4 jaar verder zonder één cent te hebben betaald. Nu ligt de situatie in Amerika een stuk anders met medische schulden, maar het geeft dus aan dat er een groot verschil zit tussen een boete krijgen en hem daadwerkelijk betalen.
Is dit een lagere rechtbank?
Ik neem aan van wel, anders wordt dit vaak wel gemeld.

Dan komt er dus weer een beroep en pas daarna is duidelijk of RIAA een overwinning heeft behaald.
De rechter veroordeelde Anderson tot het betalen van 750 dollar voor elk van de 31 nummers die werden genoemd in de aanklacht, in totaal 23.250 dollar. Daarnaast moest hij nog 420 dollar aan gerechtelijke kosten vergoeden. Dit opstekertje kan de Riaa goed gebruiken, want de opsporingsmethoden, schikkingen en geëiste schadevergoedingen van de organisatie liggen de laatste tijd zwaar onder vuur.
Ze schieten er dus helemaal niets mee op op dit punt.

De eerste is bij verstek veroordeeld. Er is geen enkele jurisprudentie ontstaan over geldigheid van bewijs opsporingsmethoden etc... Een latere rechtzaak kan dus niet op deze uitspraak terugvallen als dit wel aan de orde komt.

De tweede persoon heeft zelf toegegeven gedeeld te hebben. Dan is de bewijslast geen issue meer. Hij vocht slechts de forfaitaire schadevergoeding aan en had een slap verhaal dat hij niet wist dat het illegaal was. (Ik neem aan dat dit net als in Nederland in de USA een non-issue is, "ik wist het niet" is geen excuus - nooit geweest ;) )

En wat ik tot nu toe gelezen heb (nog niet alles, dat geef ik toe) heeft de rechter uitspraak gedaan dat de forfaitaire vergoeding de enige mogelijke eis is voor de RIAA. Wat nu juist ter discussie staat is of deze forfaitaire vergoeding niet te hoog is. Blijkbaar was de rechter niet onder de indruk van de argumenten, het wordt pas interessant als er iemand wordt veroordeeld voor een forfaitaire schade voor het delen van heel veel nummers. Op dat moment wordt de schade vergoeding namelijk wel disproportioneel groot en zullen dit soort argumenten waarschijnlijk serieuzer genomen worden.

Blijft gewoon het feit dat je met de huidige opsporingsmethoden gewoon aan moet vechten dat je bestanden hebt gedeelt. Daarnaast je illigale zooi op een verborgen geencrypte partitie plaatsen zodat ze nooit wat vinden zonder het wachtwoord weten ze niet eens dat de partitie er is.
Natuurlijk kun je je "illegale zooi" op een geencrypte partitie zetten, maar dan is het wel wat lastig om dat via Kazaa te verspreiden he. ;)
stom van hem dat ie heeft bekent...
Er zijn een aantal rechtzaken aan de gang in amerika waar de opsporingsmethoden van de RIAA in twijfel worden getrokken. Als een hogere rechtbank beslist dat de vindingen van bvb mediasentry niet als bewijs kunnen dienen, zijn alle lagere vonnissen waarin dat soort bewijs is gebruikt voor de veroordeling automatisch ongeldig.
Met een bekentenis komt hij nooit alleen nog onder die boete uit als hij in hoger beroep zou winnen, maar dat is een duur grapje.
Anderson vond dat de Riaa de auteursrechteninbreuk in feite over zichzelf had afgeroepen, door niet voldoende duidelijk te maken dat het gebruik van Kazaa illegaal was.
Als je met zo'n idiote reden aan komt kakken, dan verdien je ook niet beter. Er zijn talloze manieren om aan te tonen dat de opsporingsmethodiek van de RIAA op zijn minst twijfelachtig is. Bekennen is wel het domste wat je kunt doen.

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.