Douane VS houdt grootscheepse actie tegen modchips

Zodus, in de toekomst plaatst men een chip op je ruitenwissers & in linken deze met je auto's microprocessor waarbij je niet kan starten zonder de ruitenwissers van je origineel merk. En als je dus een mod koopt waardoor je andere merken ruitenwissers kan gebruiken of je eigen ruitenwissers boven de xxxxx aantal vegen wilt gebruiken ( zoals de "slimme" sensors in printer cartriges die zeer slim zijn, in het voordeel van de producent ), En bingo. Kan men je aanpakken met de wetgeving DRM. Ik zie het nog gebeuren.

En dat printer voorbeeld is een perfect voorbeeld, waarbij men nu al de mensen een rad voor het oog draait. Jamaar het is om de printer te beschermen dat we 20% erin laten. In de toekomst krijgen we te horen, jamaar het is om de auto te beschermen dat je maar 10.000* mag heen & weer zwiepen met je ruitenwisser. Of ons eigen merk is goedgekeurd met onze eigen ruiten, en we verhinderen dat men minderwaardige producten zal gebruiken op onze ruiten. Het is allemaal in belang van uw veiligheid. Bla bla bla ... aan alles kan je zo een draai geven ;-)

Ik ben van de oude stempel, ik koop iets, en wat ik ermee doe, is mijn zaak, en alleen mijn zaak. Of ik het nu kapot sla, of de beveilig omzeil. Mijn hardware, niet de uwe. En als je zo een schrik hebt dat je beveiliging omzeild word. Maak ze dan onkraakbaar, en als ze dat niet is, tja ...

[Reactie gewijzigd door Arqion op woensdag 1 augustus 2007 23:46]

In de VS geldt dit ook als een contract. In Europa niet omdat het nogal wat vervelende consequenties heeft. Zo krijg je de EULA pas te zien wanneer je het product gekocht hebt en zou je dus het recht moeten hebben om bij de winkelier je geld terug te krijgen wanneer je niet met de overeenkomst akkoord gaat. Winkeliers hebben daar lang niet altijd zin in; bij een niet nader te noemen zaak die mij een niet-werkend product heeft aangesmeerd (een beschadigde dvd) heb ik onlangs flink wat stennis moeten lopen schoppen om mijn geld terug te krijgen, omdat bedrijfsbeleid boven de wet bleek te staan.

Daar ligt tevens een ander nadeel, niet de wet, maar bedrijven gaan ons voorschrijven wat we wel en niet mogen. Dan is het snel gedaan met bijvoorbeeld het recht om back-ups te maken, omdat het onder contractbreuk zou vallen, maar wellicht komen er ook clausules in te staan die de gebruiker verbieden om producten bij de concurrent aan te schaffen. Soit, het is natuurlijk enigszins overdreven, maar het illustreert wel de onwenselijkheid van een rechtsgeldige EULA. Bovendien is zo'n overeenkomst voor het merendeel van de gebruikers niet te begrijpen, en deze groep heeft dan ook geen idee dát ze een contract hebben afgesloten, en wat de alternatieven zijn. Zelfs als je weet wat de alternatieven zijn, zie jij Jan met de pet al overstappen op Linux omdat hij het niet eens is met Microsofts bepalingen? Dat is zelden een reële oplossing.

Wat dat betreft ben ik maar wat blij dat ik met een EULA in kan stemmen, zonder mijzelf daarbij enige beperking op te leggen, ook al zoek ik vaak nog even vluchtig naar een alinea waarin de producent zich het 'recht' om malware te installeren toeeigent.