Brein wint kort geding; beraadt zich over stappen tegen Leaseweb

Dat is te simpel gesteld. Creativiteit betekent bijvoorbeeld in de praktijk niet dat iemand 'from scratch' alles zelf bedenkt. Om dit aan te tonen heeft één of andere Amerikaan muziek geanalyseerd die goed verkoopt. Daaruit heeft hij de belangrijkste notencombinatie gedistileerd en heeft middels een computerprogramma elke notencombinatie die nog niet bestond berekend en er auteursrechten voor aangevraagd. Schrijf dan nog maar eens een hit.

Daarnaast zijn de meeste commercieel uitgebate cultuuruitingen precies dat: cultuuruitingen. Dat wil zeggen dat ze gebaseerd zijn op cultuur die in duizenden jaren tijd door miljarden mensen bij elkaar gevormd is. Moet iemand die een gitaarnummer schrijft, speelt en uitbaat rechten afdragen aan de uitvinder van de gitaar, de metalen snaar, notenleer etc etc? Moet ik rechten afdragen als ik het liedje thuis naspeel voor mijn zoontje? Mag ik een sprookje vertellen, of moet ik dan rechten afdragen aan de erven Andersen?

Er is een nieuwe situatie ontstaan toen muziek en andere cultuuruitingen zoals film massaal commercieel uitgebaat werden en er is opnieuw een nieuwe situatie ontstaan toen de mogelijkheid tot massale illegale verspreiding ontstond. Daar moeten we onze wetten en normen opnieuw op gaan aanpassen. Vergelijkingen met simpele diefstal slaan namelijk als een tang op een varken.

In dat geval zou een ander geen creativiteit meer hebben en zou er dus ook helemaal niks meer geproduceerd kunnen worden. Geen juiste vergelijking omdat je niet de volledige juiste juridische definitie hanteert, je ziet wat over het hoofd. Juridisch gezien spreekt men alleen van diefstal wanneer je iets tastbaars (as in: je kunt het vast pakken, aanraken) wegneemt waardoor een ander er niet meer de beschikking over heeft. In geval van bestanden, creativiteit e.d. is er geen sprake van iets dat je kunt vasthouden/aanraken maar is er ook geen sprake van het feit dat de ander er geen beschikking over heeft. Dat is wat mensen ook zien als diefstal: als iemand iets jat dan eigent hij zich iets tastbaars toe en de persoon waar het item van gejat wordt is niet meer in het bezit van dat item. Zowel juridisch als in de volksmond is dat dus gelijk.

Het enige is dat door iets waar auteursrecht opzit en waar je verder geen toestemming voor hebt om dat te kopiëren toch te kopiëren je de auteursrechthebbende zou kunnen schaden in zijn inkomen. Het is dus eerder inkomensderving dan diefstal. Probleem is dat het alleen allemaal nogal moeilijk te bevatten is omdat alles virtueel is, je kunt het niet aanpakken of aanwijzen. Je kunt dus alleen maar een abstracte discussie voeren, iets anders is simpelweg niet mogelijk omdat je gewoon geen enkele vergelijking kunt trekken met tastbare zaken. Mensen die het gaan hebben over diefstal kunnen nou eenmaal niet op dat abstracte niveau denken en dat geldt ook voor iedereen die het naar een voorbeeld met iets tastbaars (zoals de immer populaire vergelijking met de auto) omzet (m.u.v. mensen die dat doen om iemand anders iets duidelijk proberen te maken).

Voor niet-tastbare zaken als dit soort dingen waarbij creativiteit een rol speelt hebben we dat auteursrecht.

In jouw morele termen diefstal, maar wellicht niet in die van de miljoenen mensen die elke dag weer van alles binnen hengelen. Piraterij is gewoon niet een zwart-wit verhaal, anders was het misschien ook veel makkelijker geweest om het aan banden te leggen.

@T-men: In morele termen is het geen diefstal, en dat leg je zelf al uit: als je iemand's creatieve product afneemt, al dan niet tegen betaling, dan behoudt diegene wel degelijk zijn creativiteit. Met betalen voor creatieve producten is natuurlijk niets mis, maar met het systeem brein wel, al was het maar omdat die er zelf het meeste aan overhouden en de bron van de creativiteit er alsnog weinig mee opschiet.

@cphoenixc: als je het nauwkeuriger bekijkt is 'onrechtmatig eigendom' volstrekt irrelevant, juist omdat je niets hebt weggenomen. Je zou eens 'onrechtmatig gebruik' of 'schending van auteursrechten' kunnen proberen. Dat zijn tastbare en relevante problemen.

[Reactie gewijzigd door mae-t.net op zaterdag 23 juni 2007 18:29]

Op brood rust ook geen copyright, hoewel de creativiteit van de bakker die de samenstelling bedacht heeft van dezelfde orde is als een componist die een compositie maakt. Hoewel er nog dagelijks nieuwe broodvarianten ontstaan lijkt er geen enkel probleem te zijn om daarmee geld te verdienen, ondanks een volstrekt gebrek aan bescherming voor dat soort dingen.

Bovendien verdienen artiesten vrijwel niets aan auteursrechten, zeker in vergelijking met de uitgever van de muziek. Uit een onderzoek in de UK bleek dat zo'n 3% van de (semi-)professionele muzikanten meer dan het minimumloon (€ 15000) aan auteursrechten verdient, en dat meer dan de helft niet meer dan zo'n 100 euro per maand aan auteursrechten overhoudt.

Het auteursrecht is ook nooit bedoeld voor de maker, het is bedoeld voor de uitgever. De maker krijgt weliswaar het recht op iets wat hij gemaakt heeft, maar de regeling was bedoeld om zo de maker iets in handen te geven waarmee hij naar een uitgever kon gaan, om de risico's van de uitgever af te dekken: een exclusief exploitatierecht. Met deze exclusiviteit kan een uitgever dan zijn investering afdekken, namelijk de kosten die hij maakt voor het vastleggen, reproduceren en distribueren van het werk.

Maar dankzij de computer en internet zijn die kosten vrijwel nul, en het houdt dan ook geen steek om een regeling in stand te houden, hoe nobel bedoeld ook, om die kosten af te dekken.

Daarbij is het zo dat een onuitputtelijk auteursrecht voor het maken van winst veel minder belangrijk is dan een het recht of de mogelijkheid om het eerst te zijn met een bepaalde uitgave. Wanneer jij namelijk het eerst bent geeft je dat een voorsprong op alle anderen, die niet anders kunnen dan wachten tot jij het hebt uitgebracht. Zelfs medicijnfabrikanten vinden dat minstens zo belangrijk als een exclusiviteitsrecht (octrooi).

Het idee dat iemand een cultuuruiting maakt en daar een monopolie op heeft is pas de laatste decennia ontstaan, en bedacht door de productiemaatschappijen. Het auteursrecht bestaat nog geen honderd jaar, en werden er daarvoor geen muziek, schilderijen of boekwerken gemaakt? Natuurlijk wel. Veel werken die nu worden gezien als de grootste rijkdom in onze geschiedenis zijn voor 1900 gemaakt. Cultuuruitingen zijn niet afhankelijk van een exclusiviteitsrecht op die uiting.

Ik bedoelde niet te zeggen dat downloaden legaal is. Ik probeer wel het onderscheid te maken tussen stelen en kopieren. Bij stelen weet je zeker dat er iemand op achteruit gaat, bij kopieren weet je dat niet.

En dat is de grootste vergissing die je op dit gebied kunt maken. Moreel gezien is het dus niet hetzelfde, ofwel, verschilt dat per persoon.

Er zijn genoeg argumenten om te laten zien dat, moreel gezien, het zelfs toegestaan zou kunnen zijn om muziek te kopieren.

Het stomme en meest vreemde is dat moreel gezien geen van beiden partijen eerlijk werken, zowel de piraten als de riaa/etc. doen dingen die niet door de beugel kunnen. Zo gebruiken ze elkaar om alles goed te praten en zo zal er nooit een directe oplossing kunnen ontstaan.

Er is dan ook niemand die kan zeggen wie er wel of niet fout zit.