Eigenlijk zouden we uit moeten gaan van de sociale intuïtie, die zegt "dat iemand die ophitst tot geweld schuldig is als er geweld volgt" en overeenkomstig handelen totdat er sluitend wetenschappelijk bewijs is, dat er géén verband is.
Daarbij zouden we dan ook niet moeten vervallen in spitsvondige jezuïtische discussies over de definitie van 'ophitsen', etc.
Je kunt wel fijn zeggen dat je niet moet vervallen in discussies over de definitie van ophitsen, maar je zult toch echt eerst vast moeten stellen wat dat is! Aan nemen dat geweld in een spel mensen aan zet tot geweld (ophitsen) is al een aanname die compleet voorbij gaat aan deze onderzoeken, het probleem is juist dat dat nog helemaal niet aangetoond is.
Het probleem is dat geweld 'cool' is geworden, en dat er geen taboe meer is op geweld. Te ontkennen dat games daar in grote meerderheid toe bijdragen is eigenlijk zielig.
Waarom is dat zielig? Als iemand het niet met jou eens is dan is dat zielig? Als ik de streep even door trek (en ik realiseer me dat dit niet helemaal is wat je zegt, maar volgens mij impliceer je dit wel), dan zou in een gezelschap waar geweld geen taboe meer is maar juist cool is geworden, ook meer geweld zijn. Correct?
Uit eigen ervaring kan ik je dan zeggen dat dat dikke lulkoek is. Ik ken veel mensen die met games opgegroeid zijn, en dat zijn allemaal veel vredelievender aardigere mensen dan veel van de mensen uit hetzelfde milieu die NIET met games zijn opgegroeid. Ik heb toen ik 19 was ongeveer zelf lanparties gehad in mijn huiskamer waar we dan met 10 man zaten te gamen (agressieve spellen als quake 2), terwijl mijn moeder een kamer verderop zat. Zij is zelf ook overtuigd van het feit dat gamende jongeren helemaal niet gewelddadig worden, omdat zij die groep mensen kent, en zelf ook veel andere jongeren kent die ze toch een stuk minder graag met zijn 10en tegelijk in haar huiskamer zou zien.
Verder is ook op lanparties zo goed als nooit geweld te bespeuren, en ook op campzone, een jongerencamping voor gamers waar ik de afgelopen 2 jaar geweest ben heb ik nog niet eens een lichte hint van een dreiging ervaren (en ik ben een watje dat echt liever drie blokken om loopt dan langs een dreigend uitziende groep te moeten lopen). Nou kom ik niet veel op andere jongerencampings, maar ik denk dat daar waarschijnlijk een heel stuk sneller gevechten uit zullen breken (of neem anders je gemiddelde disco).
Goed, je zei dat geweld 'cool' geworden is, en niet dat games direkt tot geweld aan zetten, maar ik kan mij absoluut niet voorstellen dat de mensen die bv op campzone staan, mocht er een vechtpartij ontstaan, daar geamuseerd omheen gaan staan kijken. Er zou juist geschokt gereageerd worden, wat jouw ongelijk zou bewijzen. Alleen komen er nooit vechtpartijen voor dus tja...
Aan nemen dat geweld in een spel mensen aan zet tot geweld (ophitsen) is al een aanname die compleet voorbij gaat aan deze onderzoeken, het probleem is juist dat dat nog helemaal niet aangetoond is.
Hier doe je dus precies wat ik boven beschrijf. Omdàt het 'niet is aangetoond' mag ik het niet aannemen. Je gaat er aan voorbij dat de sociale werkelijkheid vol zit met verschijnselen die niet aangetoond zijn, en door ons toch als 'waar' worden erkend. Met name de sociale wetenschappen zijn zeer zwak in aantonen, in werkelijkheid gaan de meeste onderzoeken niet verder dan geleuter volgens een bepaalde structuur. ( en dat geldt al helemaal als er sprake is van post-moderne wetenschap).
Uit eigen ervaring kan ik je dan zeggen dat dat dikke lulkoek is. Ik ken veel mensen die met games opgegroeid zijn, en dat zijn allemaal veel vredelievender aardigere mensen dan veel van de mensen uit hetzelfde milieu die NIET met games zijn opgegroeid.
Het trieste is dat het meeste sociaal wetenschappelijke onderzoek het niveau van deze uitspraak niet ontstijgt.
Jouw uitspraak is een goed voorbeeld van sociale intuitie, en ik vind het dan ook terecht dat jij die doet in deze context. Maar het prbleem is dat deze uitspraak in het kader van dit debat langs zijn doel schiet.
Als jij een uitspraak doet die van toepassing is op een geweldloze (en duidelijk goed-opgeleide) populatie, dan is er eigenlijk nog niets gezegd over de onvergelijkelijk veel grotere populatie die er voor zorgt dat de games-industrie groeit en bloeit, en dat binnen die industrie de gewelddadige games zich zo sterk ontwikkelen.
En dan bedoel ik in eerste instantie de kopers, en in tweede instantie de ontwikkelaars.
Nu stel je wel dat de LAN-party-types geweldloos zijn, maar is het niet zo dat juist uit die groep veel spel-ontwikkelaars voortkomen? Waarom zou iemand die een gewelddadige game ontwikkelt (of mee helpt ontwikkelen) nièt gewelddadig zijn? Omdat hij of zij nu toevallig niet zèlf in zijn vrije tijd met een knuppel de straat op gaat?
In een gewelddadige game staat er een premie op de uitoefening van geweld. Je kan dat zien als een emotionele incentive die te vergelijken zou kunnen zijn met de rol van sommige meisjes in gangs.
Het koppelen van een 'goed gevoel' aan geweld. Dat is wat de gemiddelde game-ontwikkelaar direct of indirect zit te doen. Het mag allemaal, je verdient er wat geld mee, en je kan lekker programmeren. Wat wil een mens nog meer, nietwaar?