Hitachi toont kleurenversie elektronisch papier

Ik doel erop dat 24-bits wel degelijk te onderscheiden is. Op enorme resoluties (op een 150dpi DTP scherm bijv) zie je echt wel banding met een 24-bits kleurverloop. Met een Parhelia en GigaColor en een CRT scherm is dat al een stuk minder (10 bits per channel, ipv 8 bits).

Maar de bandig is voor het oog echt helemaal weg als je 48 bits kleuren zou kunnen hebben. En in verschillende grafische formaten (TIFF, PNG) is dat al mogelijk. Nu de hardware nog.

Je filtert namelijk al ongeveer 2/3 van het licht weg doordat je verschillende kleuren subpixels naast elkaar zet...

Maakt geen verschil. Verf van een bepaalde kleur absorbeert ook het spectrum dat niet tot deze kleur behoort.

Heb je wel eens geprobeerd om 3 kleuren verf te mengen tot wit?
Dan krijg je ook geen mooi wit, het beste wat je kan krijgen is grijs.

Nogal logisch dat dat je niet lukt, omdat je met verf subtractief mengt.

Je kan wel alles bij elkaar smijten en zo een bruinig goedje creëren wat op zwart moet lijken, ik denk dat je dat bedoelt

Wat ik bedoel is dat je met LCD's(het lijkt erop dat dit electronische papier een flexibele lcd zonder backlight is) twee filters hebben:
Een passieve filter, diebestaat uit rood, groen, en blauw gekleurde vlakjes ter grootte van een subpixel, dit filter werkt substractief, net als verf.
Dan is er ook het actieve filter, waarin per subpixel kan worden bepaald hoeveel licht erdoorheen kan gaan.

Als het electronische papier 'wit' weer moet geven, dan maakt het eigenlijk rode, groene, en blauwe puntjes naast elkaar, waardoor je nooit dezelfde helderheid kan krijgen als wanneer je al het licht doorlaat.
Als je bijvoorbeeld rood weer wilt geven dan wordt het ook donkerder, omdat maar 1 van de drie subpixels rood weer kan geven.

het lijkt erop dat dit electronische papier een flexibele lcd zonder backlight is

Dat is absoluut niet zo, dit is een heel andere techniek. Zoek er maar wat over op. LCD's zonder backlight hebben we al jaren en dit spul is veel en veel fijner om te lezen (vnl hoger contrast).

Zoals jij het stelt zou het inderdaad niet efficiënt zijn, want waar je anders normaal een oppervlakte 100% wit hebt, zou je dan 3 vlakjes van 1/3 de oppervlakte hebben die elk 1/3 van het licht (1/9 van het licht van het totale oppervlak) reflecteren. Je hebt dan 1 totale oppervlakte die 1/3 van al het licht reflecteert.

Normaal wordt bij drukwerk subtractief gemengt. Men gaat uit van een wit oppervlak en daar worden de kleuren die men eruit wil filteren vanaf getrokken, waarbij je dat verlies dus niet hebt. Dan werk je niet met rood, groen en blauw maar cyaan, magenta en geel (cmy). Die breng je dan op het papier aan om daarmee dus het eea van het eropgeschenen licht te absorberen

Je zou dus zeggen dat ze ook hiervoor cmy kunnen gebruiken ipv rgb, alleen ik weet niet of dat ook werkt als de puntjes naast elkaar staan (cmy wordt normaal gemengt als ze op hetzelfde puntje komen te staan). Immers. als je dan zwart wil hebben worden c+m+y gemend (dan krijg je theoretisch zwart, maar in de praktijk een bruine smurrie, daarom wordt er bij drukken ook zwart gebruikt: cmyk). Al zou je puntjes cmy naast elkaar zetten dan ga je eigenlijk c, m en y additief mengen, in plaats van subtractief.

Maar ze zullen er wel een oplossing voor hebben, want dit schermpje ziet er goed uit en het lijkt dat of er overdreven veel licht op staat.

MissingDog rekent niet fout, jij echter ook niet. Die 275 euro is per doos, als je er daar 40 van neemt wordt het wel wat prijziger (11.000 euro, au).

Okay als we dus inkt meetellen dan kost 25 vel dus pak'm'beet 2,75 euro, nemen we 640 euro als streefbedrag voor het apparaat dan is dat equivalent met 640/2,75*25=5818 vel, ofwel iets meer dan twee dozen, wat op zich meevalt dus. Wel een stuk lichter qua gewicht in ieder geval. Maar die 100.000 vel is een tikkeltje overdreven.
(okay batterijverbruik niet meegeteld).

Wow dat is zeker zeer knap gedaan, zeg!