Canadese muziekorganisatie ondermijnt claims over p2p

Regelmatig verschijnen er onderzoeken die claimen dat het downloaden van muziek via p2p-netwerken de industrie schaadt. Even zo vaak zien rapporten het levenslicht waarin wordt uitgewezen dat het downloaden van muziek geen effect heeft op de muziekindustrie en dat juist p2p-gebruikers de grootste muziekkopers zijn. De bron is meestal eenvoudig te raden: organisaties die opkomen voor de rechten van de muzikanten en de industrie zoals de RIAA en de Buma/Stemra zien vooral de nadelen, terwijl buitenstaanders de negatieve invloed betwijfelen of tegenspreken. Deze buitenstaanders krijgen sinds kort steun uit een onverwachte hoek, namelijk de Canadese belangenorganisatie voor de muziekindustrie. De Canadian Recording Industry Association (CRIA) heeft deze week namelijk een vuistdik rapport gepubliceerd dat de reguliere claims vanuit de muziekindustrie juist weerspreekt.

Het 144 pagina's dikke rapport is gebaseerd op 1229 telefonische interviews met mensen van dertien jaar en ouder uit Canada, uitgevoerd door het onderzoeksbureau Pollara. Een van de meest opmerkelijke conclusies uit het rapport is dat minder dan een derde van de muziek op computers van p2p-gebruikers van illegale afkomst is. De hoofdmoot wordt namelijk gevormd door muziek die gekopieerd is van cd's uit eigen beheer die legaal gekocht zijn. P2p-gebruikers blijken daarnaast frequente bezoekers van cd-winkels: driekwart van de respondenten gaf aan eens of vaker muziek gekocht te hebben op basis van gedownloade tracks. Van alle respondenten gaf een vijfde aan dat zij dit al tien keer of vaker hadden gedaan. De meest notoire downloaders blijken ook het meest frequent cd's en dvd's aan te schaffen: jongeren tussen de 13 en 17 gaven aan gemiddeld bijna twaalf cd's of dvd's gekocht te hebben in de achterliggende zes maanden. De een-na-grootste groep downloaders, de mensen tussen de 18 en 24 jaar, was met bijna elf cd- of dvd-aankopen ook de nummer twee wat betreft koopgedrag.

Op de vraag of de respondenten minder muziek zijn gaan kopen, kwam geen eenduidig antwoord naar voren: 28 procent meldde meer te zijn gaan kopen, 35 procent minder, terwijl de rest het antwoord schuldig moest blijven. Opmerkelijk hierbij was dat van de groep die minder was gaan kopen, slechts een tiende aangaf dat dit zo was vanwege de beschikbaarheid van muziek via p2p-netwerken. Belangrijkere redenen waren de te hoge prijs (16 procent), een tekort aan interessante releases (14 procent) en een gebrek aan tijd (13 procent). Dit laatste kwam eerder ook naar voren uit een onderzoek in Nederland. Hieruit bleek dat het gemak de grootste drijfveer was voor p2p-gebruikers, en dat deze downloaders bereid zijn geld te betalen voor muziek als de aanbiedingsvorm extra gemak met zich meebrengt ten opzichte van de huidige p2p-software.

Voor de CRIA zal de uitkomst van het onderzoek een onwelkome verrassing vormen. Begin deze maand impliceerde de organisatie nog dat er een relatie was tussen de afname in de cd-verkoop en de toename van het illegaal delen van muziek. Het percentage van de winst voor de Canadese muziekindustrie dat gegenereerd werd door legale downloads betrof volgens de CRIO de afgelopen twee jaar slechts twee procent, terwijl dit percentage wereldwijd op zes procent lag. De CRIO en andere organisaties benadrukten toen dat de Canadese overheid strengere wetten moet instellen op het gebied van digitale copyrightschending. Dat weerhield een Canadese platenmaatschappij er desondanks niet van om een p2p-gebruiker financieel te steunen die in de VS door de RIAA was aangeklaagd wegens het delen van auteursrechterlijk beschermde muziek.