Tja en ook hier blijkt weer dat commercie en dollartjes toch echt belangrijker zijn dan wat dan ook.
Begrijp me niet verkeerd geld en inkomsten zijn noodzakelijk maar ik wordt af en toe toch wel moedeloos als bedrijven gaan snoeien omdat de winstverwachting naar beneden bijgesteld wordt.
Hop 1000 man eruit omdat we ipv 40 % winst jammerlijk genoeg maar 38.31685 % dreigen te gaan halen.
Dat betekent toch een zware tegenvaller voor de aandeelhouders die dan een paar knaken minder kunnen bijschrijven.
En die 1000 die op straat staan en geen knaken meer bij kunnen schrijven is dan vervelend voor hun maar tja de aandeelhouders doen het hem he .....
als ik zie in wat voor tempo de commercialisering toeslaat vraag ik me af of niet echt over 50 jaar een ebay achtige toestand ontstaat voor transplantaties en dergelijke.
Wil je een nieuwe nier , prima bied maar .. heb je geen geld oh da's jammer ... we hebben wel een woekerkontrakt voor je ... de kosten worden verdeeld over 10 aandeelhouders die ieder de rest van jouw arbeidsleven 5 % van jouw inkomsten ontvangen.
Tja dat je maar 50% van je inkomsten overhoudt is vervelend maar zie het zo , anders had je geen leven gehad toch ....

Mandriva is in de handen van aandeelhouders.
Aandeelhouders interesseert het niks wáár ze in handelen, zolang ze er maar geld aan verdienen.
De logische conclussie is dat élk bedrijf dat in handen van aandeelhouders komt, gedoemd is om te korten op alles wat geen winst oplevert.
En aangezien aandeelhouders van de een op de andere dag je aandelen kunnen kopen of dumpen, telt eigenlijk alleen de winst op zeer korte termijn.
Mits je je aandelen gewoon niet op de openbare markt brengt. Een oprichter zal minder snel drastische stappen ondernemen aangezien het toch zijn/haar "kindje" is.
Ken genoeg voorbeelden van oprichters die met pijn in hun hart hun bedrijf zien veranderen door aandeelhouders die niets met het bedrijf te maken willen hebben en alleen maar winst willen zien.
Ben bijvoorbeeld benieuwd of Femme over 10 jaar nog steeds blij is met de manier waarop Tweakers in de markt wordt gezet. Aandeelhouders hebben nou eenmaal andere denkbeelden.
Vandaar ook dat sommige bedrijven iets meer dan de helft van de aandelen in handen houden of certificaten verhandelen (certificaten hebben geen stemrecht).
Welkom in de echte wereld. De enigste reden waarom bedrijven bestaan is geld verdienen. Niets meer, niets minder. Werknemers zijn noodzakelijke kostenposten. Hoe meer werk er gedaan kan worden door zo min mogelijk werknemers, hoe meer geld er verdient kan worden. Kosten minimalisatie en winst maximalisatie. Hoe sneller je doorhebt hoe het spelletje werkt, hoe beter je het mee kan spelen en hoe meer je er zelf aan over kan houden.
Het idee dat bedrijven werken voor de community, hun werknemers of iets dergelijks is op zijn zachts gezegd naïf. Zelfs als ze hun best doen om dit zo te laten lijken, doen ze dit maar met slechts 1 doel: geld verdienen. En op het moment dat ze dat geld op een andere manier makkelijker kunnen verdienen, laten ze dat direct los.
Als je dit niet bevalt, tsja jammer. Je zou het natuurlijk kunnen proberen in China of Cuba, maar het communisme heeft inmiddels al een tijdje laten zien dat dat echt niet werkt. Mensen hebben namelijk 1 probleem: ze willen dat iedereen hetzelfde heeft, maar zelf wel graag ietsje meer als de rest. Oftewel kapitalisme in de dop.
Nog nooit van coöperaties gehoord?
Zoals de rabobank?
mja, die sluiten ook de ene na de andere vestiging, om zo geld te besparen en dus de winst te maximaliseren...
Er zijn meer coöperaties dan Rabobank hoor. Nu je het toch over Rabobank hebt:
Rabobank Oerle-Wintelre en de strijd tegen schaalvergroting
Door RIK ELFRINK
Dinsdag 14 februari 2006 - „Een callcenter? Dat woord krijgen wij in Oerle en Wintelre niet over onze lippen“, zegt Tiny Renders (49), directeur van Rabobank Oerle-Wintelre. „Ik wil dat mijn medewerkers mijn klanten kennen. Mensen moeten hier zonder afspraak binnen kunnen lopen.“ Renders is een opvallende verschijning binnen het Rabo-bolwerk, waar schaalvergroting en fusies aan de orde van de dag zijn. Rabobank Oerle-Wintelre doet daar niet aan mee.
Tiny Renders (49), directeur van Rabobank Oerle-Wintelre (foto Ton van de Meulenhof)
Wie Oerle binnenrijdt, kan het kantoor van de Rabobank niet missen. Het filiaal doet vertrouwd aan, net als vroeger in andere kleine plaatsen. Naast de kerk was er altijd de Rabobank.
In het bescheiden Oerle, onderdeel van Veldhoven, vervult de Rabobank een enorme functie. Samen met het kantoor in Wintelre is er werk voor 40 mensen. Klanten kunnen de bankhal altijd binnenlopen. De leden van de bank vormen een hecht collectief dat vooralsnog niets opheeft met de schaalvergroting die Rabobank Nederland wil doorvoeren. De centrale organisatie wil dat in Nederland nog 150 zelfstandige Rabobanken overblijven. Zij worden groot genoeg geacht om hun eigen boontjes te kunnen doppen. Bij die 150 banken is in beginsel geen plaats voor een bank in Oerle en Wintelre.
Plaatselijke Rabobanken zijn niet verplicht om het beleid van Rabobank Nederland te volgen. Ze zijn coöperaties waarin de leden de baas zijn. En in Oerle en Wintelre vinden zij een fusie vooralsnog niet wenselijk. Dat is opmerkelijk. Een veel grotere Rabobank als Rabobank Veldhoven heeft plannen om samen te gaan met Rabobank Eindhoven. En ook de andere Rabobanken in de buurt van Oerle en Wintelre zijn al lang gefuseerd. Directeur Tiny Renders van Rabobank Oerle-Wintelre staat volledig achter de wens van zijn eigen leden. „Een fusie tussen Rabobanken heeft in de praktijk nogal wat gevolgen“, zegt hij. „Het kan leiden tot verschraling van de dienstverlening voor klanten. Kantoren en medewerkers verdwijnen uit kerkdorpen. Met wat geluk blijft er in kleine plaatsen een geldautomaat en/of een oplaadpunt voor de chipknip over. Rabo-kantoren moet je niet te snel dichtdoen. Ze vervullen een maatschappelijke functie. Haal je ze weg, dan verdwijnt een stukje van de leefbaarheid uit een dorp.“
Is Renders eigenwijs of is hij juist het levende bewijs dat de coöperatieve structuur nog altijd een belangrijk kenmerk van de Rabobank is? „Ik heb op zichzelf niets tegen een fusie. Maar het gaat er om dat onze leden met een samenvoeging gediend zijn. Een fusie moet voor hen toegevoegde waarde hebben. Wij zijn als Rabobank niet op aarde om te gaan voor winstmaximalisatie. Het gaat om het dienen van de leden. Als ik het zakelijk bekijk, zouden wij kunnen besluiten ons kantoor in Oerle of Wintelre dicht te doen. Daarmee zouden we misschien 100.000 euro op jaarbasis kunnen besparen. Maar in dat scenario doen we onze klanten tekort. We zouden een stuk bedrijvigheid uit een kerkdorp weghalen met alle gevolgen van dien.“
Rabobank Nederland komt tot een andere conclusie dan Renders. De centrale organisatie heeft haast met fuseren en schaalvergroting. „Daarmee ontstaan krachtigere banken die de gemeenschap beter kunnen bedienen“, zegt woordvoerder J. ter Avest. Hij heeft respect voor de afwijkende visie van Tiny Renders. „Vastgesteld is dat in Nederland plaats is voor ongeveer 150 zelfstandige Rabobanken. Bij dat beslissingsproces zijn de lokale banken zelf betrokken geweest. Wij denken dat de ideale maat voor een bank groter is dan die van Rabobank Oerle-Wintelre. Deze bank is kwetsbaar, bijvoorbeeld in geval van ziekte van het personeel. Met allemaal grote Rabobanken in de buurt, kan Oerle-Wintelre het moeilijk krijgen. Maar daarmee wil ik absoluut geen afbreuk doen aan de capaciteiten van de directie.“
Renders is ervan overtuigd dat klanten zijn mening over het behoud van de filialen van de bank waarderen. „Ik wil geen bankdirecteur zijn die zijn klanten niet kent. Dat geldt ook voor mijn medewerkers. Wij zijn een plattelandsbank. Een groot aantal relaties voelt zich daarbij thuis. Geld kunnen ze overal lenen. Persoonlijke aandacht krijgen ze vaak niet. Mijn stelling is dat mensen voor onze dienstverlening best iets meer willen betalen. In ruil daarvoor zijn we er ook echt voor hen. Als er een probleem is, hoeven ze geen afspraak te maken. Klanten moeten in Oerle of Wintelre gewoon kunnen binnenlopen.“
Volgens de directeur van Rabobank Oerle-Wintelre maken concurrenten van de Rabobank tegenovergestelde bewegingen. Ze willen nieuwe kantoren openen en verruimen de kantooruren. „Misschien wordt dat een trend waar onze organisatie de komende jaren in mee moet. We moeten daarom oppassen met fuseren en schaalvergroting. Dat leidt tot het gevaar dat je je eigen klanten niet meer kent. Een fusie is snel gerealiseerd. Maar een samenvoeging ongedaan maken, is buitengewoon lastig.“
Aangemoedigd
Desondanks heeft de top van Rabobank Nederland haast met de fusieplannen. Lokale banken worden nadrukkelijk aangemoedigd hun zelfstandigheid op te geven. Vijf jaar geleden waren er nog 400 plaatsen met een eigen Rabo. Volgend jaar nog 150. Ook in onze regio is er gesnoeid. Tiny Renders wil zelf absoluut geen namen noemen, maar het is bekend dat in bijvoorbeeld Neerkant, Soerendonk en Eersel geen zelfstandige Rabobank meer is. „Het gaat nu zo hard dat er over een paar jaar misschien nog maar honderd zelfstandige Rabobanken overblijven“, zegt Renders daarover. Woordvoerder Ter Avest van Rabobank Nederland bestrijdt die lezing. „Er is afgesproken om te sturen op 150 zelfstandige Rabobanken.“ Hij is het ook niet eens met het oordeel dat daardoor de dienstverlening kan verschralen. „Fuseren heeft niets te maken met het sluiten van kantoren. Een filiaal moet rendabel zijn. En je moet toch vaststellen dat het aantal mensen dat naar de bank komt, aanzienlijk is afgenomen. Maar in de ene plaats kan dat anders zijn dan de andere.“ In Oerle en Wintelre maalt men voorlopig niet om het standpunt van Rabobank Nederland. Tiny Renders: „Door ons beleid kunnen we werkelijk dichtbij de klant blijven en iets betekenen voor onze woon-, werk- en leefomgeving.“
Directeur Tiny Renders van Rabobank Oerle-Wintelre: „Met sluiting zijn onze leden niet gediend.“ Foto Ton van de Meulenhof
bron: eindhovens dagblad
kom op, net zomin als wij hier in het westen een goed werkende markt en kapitalisme hebben hebben ze in cuba evenmin iets wat communisme genoemd kan worden.