Tiener vindt vader met wat spuug en internet

Een Amerikaanse jongen is er in geslaagd de identiteit van zijn biologische vader te achterhalen, een - tot dan toe - anonieme spermadonor. Daarvoor had de spoorzoeker weinig meer dan wat schraapsel van zijn eigen wangslijmvlies en de kracht van het internet nodig. De relatieve eenvoud van deze zoektocht toont aan dat de toegenomen beschikbaarheid van gegevens via het internet gevolgen kan hebben voor zowel de honderdduizenden mensen die een anonieme spermadonor als biologische vader hebben, als voor de mannen die ooit anoniem sperma gedoneerd hebben. Ook lijkt het achterhalen van 'verdwenen' of anderszins afwezige vaders een stuk gemakkelijker te zijn geworden. Tevens kan het werk van rechercheurs minder moeizaam worden, zo schrijven diverse kranten op basis van een artikel dat het Britse wetenschapsmagazine New Scientist heeft gepubliceerd.

De tiener die de speurtocht naar zijn biologische vader vorig jaar ondernam, had daartoe wat speeksel van de binnenkant van zijn eigen wang geschraapt en dit DNA-monster in een flesje opgestuurd naar een online opererend genealogiebedrijf, FamilyTreeDNA.com geheten, voor een DNA-test tegen betaling van 289 dollar. Daarbij werd het Y-chromosoom onderzocht, het chromosoom dat nagenoeg ongewijzigd overgaat van vader op zoon. De test in kwestie kijkt naar overeenkomsten op 37 punten, zogenaamde 'markers'. Des te meer gelijkenissen er zijn, des te minder opeenvolgende generaties zitten er tussen de dragers. Negen maanden nadat de DNA-gegevens van de jongen aan de database waren toegevoegd, werd hij op de hoogte gebracht van het bestaan van twee mannen - bezig met stamboomonderzoek - die beiden een Y-chromosoom hadden dat sterk overeenkwam met dat van de jongen. Daarop werd contact met elkaar opgenomen, maar geen van hen bleek zijn vader te zijn.

De twee mannen kenden elkaar ook niet, maar hadden wel dezelfde achternaam - met slechts een spellingsverschil. De kans dat de jongen en de twee mannen dezelfde (voor)vader hadden was door deze overeenkomsten erg groot. De moeder van de jongen wist via de spermabank de geboorteplaats en -datum en opleiding van de spermadonor. Gewapend met die gegevens en de achternamen van de twee mannen maakte de tiener gebruik van de onlinediensten van Omnitrace: hij verschafte zich de gegevens van personen die op hetzelfde tijdstip als zijn onbekende vader geboren waren. Daarvan had één man dezelfde achternaam. Nog geen tien dagen later had de jonge speurneus een positief contact met zijn 'echte' vader.