Cogent en Level 3 sluiten nieuwe overeenkomst

Bij peering gaat het uitsluitend om verkeer tussen de beide providers. Veelal zijn deze afspraken gratis. Maar level3 kreeg het gevoel dat ze zodanig groot zijn geworden dat cogent meer voordeel heeft aan de peeringafspraken dan zij zelf. Hierdoor weigerden ze (level3) nog verkeer dat van cogent kwam door te sturen naar klanten van level3. Ik denk niet dat dit voorkomen kan worden door een organisatie. providers als deze IP Transit providers zijn commercieel en in principe heeft de overheid of een andere organisatie er weinig over te vertellen. Kleine providers maken veelal gebruik van twee soorten traffic. Peering met netwerken die dichtbij zijn en IP Transit voor de rest van de netwerken (De hele wereld dus). Het is daarom wel van groot belang dat de transit providers met elkaar verbonden zijn omdat ze vaak niet over de hele wereld vertegenwoordigd zijn.

Juist, daar was ik nou ook benieuwd naar, maar zelfs het artikel op "networkworld.com", geeft daar helaas geen antwoord op.

Hmm........, internet = vrije informatie ??????

Een peeringagreement is een overeenkomst tussen twee partijen om verkeer met elkaar uit te wisselen. Bij een dergelijke overeenkomst is het belangrijk dat betrokken partijen voordeel behalen uit het hebben van deze overeenkomst. Als de verhouding van uitwisseling echter scheef komt te liggen dan is er niet echt sprake meer van uitwisselen, maar kan je het zien dat de ene partij voor eigen gewin bandbreedte verkrijgt/gebruikt van de andere partij (die hier minder voordeel uit behaald).

De meeste peeringagreements vinden plaats op lokale exchanges, zoals de AMS-X in Nederland (die overigens een van de grootsten in de wereld is). Hier gaan partijen een overeenkomst met elkaar aan om, zonder tussenkomst van geld, verkeer met elkaar uit te wisselen. Dit noemen we over het algemeen een public peeringagreement. Vaak zijn er partijen lid van de AMS-IX voor dergelijke public agreements, maar soms is een partij lid van een exchange voor private peerings: exclusieve overeenkomsten om verkeer met elkaar uit te wisselen waarbij het kan zijn dat er geld betrokken is. Vaak zijn deze overeenkomsten bovendien voorzien van hele waslijsten aan regels, gestelde grenzen voor hoeveelheden verkeer etc. etc.

Naast verkeer dat je op exchanges met elkaar uitwisselt zonder de tussenkomst van het girale verkeer zijn er ook de zogenaamde 'transit agreements'. Een exclusieve afspraak met een partij die verkeer levert aan een andere partij in ruil voor geld. De leverende partij heeft over het algemeen een groot (vaak wereld of continentaal) netwerk met peering- en transitagreements die voor de inkopende partij interessant zijn.

In het geval Cogent/Level3 was de verhouding uitgewisseld verkeer nogal in het voordeel uitgevallen voor Cogent. Beide partijen zijn transitleveranciers en hebben een peeringagreement zodat het netwerk van beide hier voordeel van heeft. Level3 heeft een uitmuntend netwerk en is een relatief dure speler in de markt, het netwerk van Cogent is (in mijn persoonlijke mening) minder goed dan dat van Level3... en zodoende is het voor Cogent van groot belang om een goede verstandhouding en dus peeringagreement met Level3 te hebben. Nu is er waarschijnlijk afgesproken dat er binnen bepaalde grenzen voor wat betreft verhoudingen van uitwisseling moet worden gebleven. (Wat op zijn beurt inhoud dat Cogent een lagere prioriteit qua routering voor Level3 aan moet houden en dat men waarschijnlijk zal moeten betalen als ze buiten de overeengekomen grenzen komen.)

Het reguleren van dergelijke overeenkomsten, het "verdelen" aan kleinere organisaties, zoals mopster noemt is geen optie. Er moeten een aantal wereldwijde spelers zijn die alle continenten bedienen, die op zoveel mogelijk exchanges zijn aangesloten en zo veel mogelijk klanten hebben. Op die manier wordt de snelheid van het internet namelijk gewaarborgd: een wereldwijde speler kan alleen een wereldwijde speler zijn als haar netwerk beter is (minstens op bepaalde vlakken) dan dat van haar concurrentie. Als je vele kleine partijen zou hebben krijg je eenvoudigweg te veel convergentie: om snelheid te garanderen moet het verkeer zo min mogelijk hops (obstakels) tegenkomen.

In mijn ogen is de overeenkomst (en de opschorting hiervan) dus heel logisch, mits deze aan de juiste randvoorwaarden voldoet.

Dit toont maar aan dat het internet nog in het "cowboy-stadium" is. crackers, spam verzenders hebben vrij spel en grote internet bedrijven waarvan wij afhankelijk zijn kunnen op een dag beslissen om niet meer met elkaar te verbinden.

In bepaalde staten in de VS is zelfs de CAN-SPAN wet nog niet echt aangenomen. Daar is het vrij spel, en bovendien legaal, om je miljoenen e-mails te versturen. Hetzelfde geld voor china bijvoorbeeld. In italie mag je volgens de wet foto's van een vrouw "van elke leeftijd" maken als je dat behoeft, met andere woorden: kinderporno is er niet verboden. Hoe wil je een wereldwijd medium niet onderhevig maken aan de (achterlijke) wetten van een bepaald land? Door verkeer uit dat land te blokkeren? Zijn we dan niet ook aan het censureren? Kijk in het geval van spam en kinderporno is daar zeker wat voor te zeggen, maar hoe zit het met de delicatere dingen?
Daarnaast blijven transitleveranciers en hostingpartijen eenvoudigweg commerciele bedrijven: men wil geld verdienen aan het verhuren van ruimte en bandbreedte aan haar klanten; niet alles kan je controleren als leverancier en zolang het geld binnenkomt en er niet geklaagd wordt is er vaak ook weinig aanleiding toe...

Het reguleren van verkeer overdragen aan iets als de overheid is ongeveer het slechtste plan dat er is. De overheid is een traag orgaan, alles behalve flexibel en niet ingesteld op de haast anarchistische manier zoals het internet werkt. Als de ene transitleverancier te duur is, dan ga je naar een andere; als je meer inkoopt of meer gebruikt dan maak je een nieuwe afspraak en zo ontstaat er marktwerking. Laten we het dan in handen geven van de regering, dan ben je tenminste gelijk die marktwerking kwijt (en de vreselijk goede positie van Nederlandse bedrijven in de internetindustrie!). Bovendien zal de USA zich er dan flink in willen mengen en gezien de 'schoothonderigheid' van de NL regering kunnen we dan beter met zijn allen weer brieven gaan schrijven...

Om terug te komen op de 'vage bedrijven' die je noemt: dit zijn vaak de partijen die relatief goedkoop zijn, met een half dichtgeknepen oog kijken naar wat haar klanten doen en zo een plekje op de markt proberen te krijgen (of te houden). Als je een website wilt hosten let je op de prijs en gezien de prijsstelling van deze bedrijven zijn er veel mensen geneigd voor een dergelijke partij te kiezen. De betrouwbare (en grotere) bedrijven zijn vaak duurder en gezien de economische situatie en de commerciele inslag zullen veel mensen die niet zwaar afhankelijk zijn van hun website of internetverbinding dus kiezen voor de goedkopere oplossing of minstens de afweging maken hoeveel meer het voor hen waard is.
Om dat door te trekken: hoeveel serieuze partijen in Nederland zijn er nu daadwerkelijk gehost bij 'vage partijen'? Ik weet er toevalligerwijs twee die meer dan 350 miljoen omzet hebben en hebben gekozen voor de goedkope of minstens vage-partijen oplossing. Alle anderen (500+) van wie ik de afgelopen weken heb uitgezocht bij welke partij ze staan, staan bij redelijk betrouwbare partijen of grote spelers in de markt. Maar dat zegt natuurlijk niks