Intel aangeklaagd wegens gebruik HyperThreading

Bedrijven zijn er niet primair voor het vergaren van geld. In dat geval zouden ze allemaal geld persen . geld is een middel en nooit een doel op zich.

Bedrijven zijn een vorm van organiseren om meerdere inividuen met verschillende kwaliteiten beter samen te laten werken en zo de algemene efficientie en dus ook de gezamelijke welvaart te bevorderen. Efficienter werken kan door bijvoorbeeld te specialiseren en de overhead kosten die er altijd zijn te verdelen over een groter geheel.

Eenmans zaakjes of bedrijven die uitsluitend op geld uit zijn ten koste van all het andere zijn slechte organisatievormen in dat opzicht. Ze voegen aan welvaart niets toe t.o.v. wat een berg losse individuen zou kunnen realiseren. Vaak maken ze meer welvaart kapot dan ze er zelf aan winnen, een slechte zaak dus.

Ik weet dat 99% denkt dat bedrijven bestaan om geld te verdienen, maar ik vind dat nogal kortzichtig. Geld is een middel, en welvaart het doel. Of dat je dat naar een algemeen niveau wil tillen kun je zelf bepalen, maar doe je dit niet dan paraciteer je al vrij snel (moreel verwerpelijk). Recentelijk blijken nogal wat bestuurders dat te zijn vergeten en maken daarmee heel wat welvaart kapot in de samenleving.

@Pietje puk:

Je haalt nogal wat zaken doorelkaar meen ik en verbind daar nogal naar mijn mening enge conclusies aan. Een aantal quotes met een reactie van mij volgt nu:

"Maar winstmaximalisatie is wel een zéér grote stap naar het bereiken van het doel: De betrokkenen gelukkig maken"

Wie zijn de betrokkenen de eigenaren van een zaak, of ook de mensen die werk verrichten (de werknemers, wat een krom woord) voor een zaak. Als de entiteit 'bedrijf' maximale winst nastreeft, dan betekend dat in de praktijk dat dit behaald wordt door resultaat in de vorm van beloning weg te snoepen van de mensen die het werk verrichten.

"Het persen van geld is voor de meeste bedrijven illegaal. Daar staan dus nogal wat negatieve gevolgen voor de stakeholders tegenover (zoals gevangenisstraf) ..."

Duh.....was een sarcastisch voorbeeld.

"Botweg: Gezwam. Een groot deel van de welvaart (en het welzijn) in Nederland en de rest van de wereld wordt gevormd door eenmansbedrijven en bedrijven die als eenmansbedrijf begonnen zijn."

Er is niets tegen een eigen bedrijf beginnen met als doel je kennis en kunde beter te benutten dan anderen je toelaten. Dit is niet zo zeer een sterk punt van een eenmanszaak op zich, maar getuigt eerder van een kortzichtig beleid bij grote ondernemingen die alleen de winst (ten koste van vooruitgang) willen maximaliseren. Het is politiek, je wordt als leidinggevende per jaar afgerekend op resultaat, meestal enkel uitgedrukt in windst, en dus regeerd het korte termijn denken. Als eenmanszaak kom je hier los van te staan.

"De welvaart van de betrokkenen bij eenmansbedrijfen (of misschien beter, het welzijn) is meestal veel hoger dan dat van mensen die bij grote concerns werken."

Het aantal arbeids uren dat een eenmansbedrijfje maakt zijn indien het de primare inkomstenbron betreft vele malen hoger dan die van personeel bij een groter bedrijf. Dus de totale efficientie is lager, er moet namelijk naast produktie leveren ineens ook door dezelfde persoon ingekocht/verkocht en/of onderhandeld worden. Als we allemaal eenmansbedrijfjes zouden beginnen dan zou alleen al aan opdrachten vinden en onderhandelen zoveel tijd op gaan dat de hele economie als een kaartenhuis in elkaar zakt.

"Zoals uit vele onderzoeken blijkt is de beste manier om de welvaart/het welzijn van een groep te maximaliseren het bevoorderen van handel en specialisatie."

Dit is precies wat ik vertelde, meer efficientie door specialisatie. En dit zal ik veel gevallen binnen de contect van een grotere organisatie plaats moeten vinden, omdat 16 miljoen zelfstandigen gewoon niet werkt.

"Iedereen doet waar hij/zij het beste is en krijgt daardoor het meeste geld/respect wat voor hem/haar haalbaar is."

Leuke theorie, maar dit klopt voor geen meter met de allerdaagse werkelijkheid.

""Sociaal" denken, waardoor vrije handel en specialisatie beperkt wordt, doet de welvaart van de slechtste stijgen maar heeft een veel sterker negatief effect op de rest van de bevolking."

Sociaal denken beperkt helemaal geen handel en specialisatie, wat is dit nu weer voor onzin? Als je onder bij 'sociaal denken' een gevallen regieme als in de USSR voor ogen heb, dan is dit inderdaad zo, maar dat was alles behalve wat een normaal mens onder sociaal zal verstaan.

"Er is dan welliswaar een groot verschil tussen "arm" en "rijk" maar "arm" is waarschijnlijk rijker dan in een situatie waarbij zelfontplooiing en creatieviteit onderdrukt worden ten koste van het idee dat iedereen gelijk zou moeten zijn."

Wie beweerd dat iedereen gelijk is en dat creatifieteit en zelfontplooing onderdrukt moeten worden? Het enige wat ik aan heb gegeven is dat bedrijven een organisatie vorm zijn om het resultaat van individuele arbeid efficienter te benutten. Dat de resultaten hiervan niet bij moreel gezien de juiste personen terecht komen licht vooral aan het korte termijn denken en het denken in winst alleen (de winst voor wie vraag?).

Ook maak je de nogal naive aanname dat bij een groot verschil tussen arm en rijk, de armen beter af zouden zijn dan wanneer het verschil niet groot was. Bij een groot verschil tussen arm en rijk zijn de kosten van levendsonderhoud van de armen bijna onbetaalbaar duur en de sociale isolate veel groter dan anders. Hierdoor is de welzijn lager dan de welzijn van een arm iemand in een arm land.

Ik zei dus

(mbv patenten)

. Dat zou ik heel laf en onrechtvaardig vinden terwijl het bedrijf an sich niet veel presteert en zit te azen op geld van rijke bedrijven.

Je verwart waarschijnlijk welvaart (het materiële) met welzijn (het welbevinden), waar we eigenlijk allemaal naar streven. Als ik je goed begrijp, bedoel je dit laatste, waar je het eerste schrijft.
De beste omschrijving van het doel van bedrijven, die ik ooit heb gekregen: "Het vervullen van een maatschappelijke behoefte".

@TheCodeForce

Bedrijven zijn er niet primair voor het vergaren van geld. In dat geval zouden ze allemaal geld persen . geld is een middel en nooit een doel op zich.

Het klopt dat bedrijven niet enkel naar maximale winst streven. Meestal gaat het om stakeholder satisfaction. Maar winstmaximalisatie is wel een zéér grote stap naar het bereiken van het doel: De betrokkenen gelukkig maken. Het persen van geld is voor de meeste bedrijven illegaal. Daar staan dus nogal wat negatieve gevolgen voor de stakeholders tegenover (zoals gevangenisstraf) maar de meeste bedrijven maximaliseren het nut van hun steekholders toch door te streven naar een flinke winst. Het vergaren van geld is dus zeker een primair doel van een bedrijf. Er zijn echter wat randvoorwaarden die een onderneming doen besluiten ook andere doelen na te streven

Bedrijven zijn een vorm van organiseren om meerdere inividuen met verschillende kwaliteiten beter samen te laten werken en zo de algemene efficientie en dus ook de gezamelijke welvaart te bevorderen. Efficienter werken kan door bijvoorbeeld te specialiseren en de overhead kosten die er altijd zijn te verdelen over een groter geheel.

Eenmans zaakjes of bedrijven die uitsluitend op geld uit zijn ten koste van all het andere zijn slechte organisatievormen in dat opzicht. Ze voegen aan welvaart niets toe t.o.v. wat een berg losse individuen zou kunnen realiseren. Vaak maken ze meer welvaart kapot dan ze er zelf aan winnen, een slechte zaak dus.

Botweg: Gezwam. Een groot deel van de welvaart (en het welzijn) in Nederland en de rest van de wereld wordt gevormd door eenmansbedrijven en bedrijven die als eenmansbedrijf begonnen zijn. De welvaart van de betrokkenen bij eenmansbedrijfen (of misschien beter, het welzijn) is meestal veel hoger dan dat van mensen die bij grote concerns werken.

Geld is een middel, en welvaart het doel. Of dat je dat naar een algemeen niveau wil tillen kun je zelf bepalen, maar doe je dit niet dan paraciteer je al vrij snel (moreel verwerpelijk). Recentelijk blijken nogal wat bestuurders dat te zijn vergeten en maken daarmee heel wat welvaart kapot in de samenleving.

Zoals uit vele onderzoeken blijkt is de beste manier om de welvaart/het welzijn van een groep te maximaliseren het bevoorderen van handel en specialisatie. Iedereen doet waar hij/zij het beste is en krijgt daardoor het meeste geld/respect wat voor hem/haar haalbaar is. "Sociaal" denken, waardoor vrije handel en specialisatie beperkt wordt, doet de welvaart van de slechtste stijgen maar heeft een veel sterker negatief effect op de rest van de bevolking. Cru gezegd paraciteren de zwakkeren dus op het werk van de sterksten. Tot op zekere hoogte is dat te rechtvaardigen omdat ook de sterkeren "nut"ontlenen aan het feit dat zij weten dat er een vangnet is. Dit betekent echter niet dat je de mensen die het kunnen moet beletten om het beste uit henzelf te halen. Integendeel. Ook voor de zwakkeren is het belangrijk dat er een goed functionerende markteconomie bestaat. Er is dan welliswaar een groot verschil tussen "arm" en "rijk" maar "arm" is waarschijnlijk rijker dan in een situatie waarbij zelfontplooiing en creatieviteit onderdrukt worden ten koste van het idee dat iedereen gelijk zou moeten zijn.

dat zal wel lame zijn...want biax had ook kunnen klagen toen de P4 en andere processoren er net waren/specicaties waren.
(ipv wachten tot er miljoenen waren verkocht)

Dit lijkt zeker op een gevalletje van afwachten tot er een heleboel geld mee te halen valt, en dan pas proberen de koe te melken, maar helaas houden rechters in de VS daar maar al te vaak geen rekening mee....

Als er ergens een patent voor is afgegeven, dan maakt het meestal niet uit hoe lang er al met een bepaalde techniek gewerkt wordt, en hoe lang de eiser er al vanaf heeft geweten....

Kortom, ze hadden ook nog 10 jaar kunnen wachten, en dan voor de mega-jackpot kunnen gaan...
Qua kansen om de zaak te winnen maakt het vermoedelijk niets uit...

Ik zou er persoonlijk wel voor zijn, om een bepaalde termijn om een claim neer te leggen te stelen.
Bijv. binnen 5 jaar na uitkomst van het product/techniek/etc. moet er een claim worden in gediend, zoniet, dan wordt er alleen maar over de eerste 5 jaar gekeken naar de eventuele hoogte van de claim...
Of de rechter dwingen om te kijken naar de beweegredenen van de eiser....