Eerst zag het er nogal ingewikkeld uit, maar voor zover ik het artikel begrijp, worden op een normale harddisk de magnetische velden parallel aan het schijfoppervlak gelegd (longitudinal recording). Dus het noorden links, het zuiden rechts voor 1 bit als de schijf horizontaal ligt. Bij de nieuwe techniek worden het noorden en het zuiden haaks tenopzichte van het schijfoppervlak gelegd, dus bovenop elkaar als de schijf vlak ligt. Dit neemt minder ruimte in beslag, dus de dichtheid is groter, waardoor er veel meer data op 1 schijf kan.
Wel erg gaaf hoor, 80 GB op zo'n klein schijfje!
Volgens mij is dit de eerste schijf die met een dergelijke techniek in productie gaat.
Hopelijk komen ze binnenkort ook met een dergelijke doorbraak wat betreft de snelheid: Ik stoor mij er aan dat de capaciteit van harde schijven maar groter en groter wordt, terwijl de snelheid eigenlijk gelijk blijft. Copieer maar eens 250 GB aan data van de ene naar de andere schijf

Je hebt het helemaal begrepen.
Het was wel handig geweest als perpendicular gewoon vertaald was geweest, ipv dat een engels woord weer "vernederlandst" werd.
Perpendicular betekent namelijk gewoon loodrecht.
De bits staan nu loodrecht tov de vorige techniek, en loodrecht tov de platter.
Het levert voornamelijk een hogere datadichtheid op. En dat betekent met name een hogere sequentiele schrijf en leessnelheid.
Maar access time zal in de praktijk niet veel beter worden.
In principe zou de access tijd wel; iets sneller worden. Hogere data eenheid betekent dat er meer data op een track ligt. Er zou dus in principe minder geseeked hoeven te worden.
Op een 1.8" schijfje is de gemiddelde seek-afstand ongeveer de helft van een 3.5" schijf. Dat wordt vaak weer teniet gedaan doordat het daadwerkelijke seeken langzamer gaat overigens.