Computerbesturing via hersenen realiteit geworden

Die techniek heet MEG (Magnetoencephalography). Hier in Nijmegen hebben we zo'n systeem staan. Echt portable is het niet. Om geen last te hebben van het aard-magnetisch veld, staat het in een soort van bank-kluis. Zie
dit plaatje.

Overigens wordt hier ook wel eens een spelletje pong gespeeld met de hersenen. En om het tweak-niveau wat op te voeren: dit wordt ook al via internet gedaan!!

Dit nieuwsbericht had dus net zo goed van eigen bodem kunnen komen.

kwestie van reactiesnelheid wordt t dan dus

misschien dat je dan ook afstand goed moet inschatten voordat je m raakt

best leuke games mee te maken imho

In principe heb je dan een 100% aim.

Dat is niet waar. Het ligt natuurlijk aan de implementatie, maar misschien moet je wel net als nu denken als je met de muis speelt.
Een stukje naar links, een stukje naar boven, fire, enz.

tja, dat zullen wij dus nooit meer winnen, daar zijn we al te oud voor, maar de nieuwe jonkies zuller er een hoop lol aan beleven.

Jij wou beweren dat het feit dat ik voor mijn studie/werk 8 uur per dag aan een computer gebonden ben geen vorm van controle is? Het grenst aan een houdgreep!

Een computer stuurt juist aan, doordat hij zelf aangestuurd moet worden.

Er wordt tegenwoordig heel veel onderzoek naar gedaan om een computer te maken die juist niet meer dom en afhankelijk is van menselijke input. Dat heet "ambient computing" en er zijn best nuttige toepassingen voor te bedenken. Bijvoorbeeld biometrische identificatie heeft als nadeel dat het altijd een actie van de gebruiker vereist. Het werkt (nog) niet als een suppoost in een museum die stilletjes aanwezig is en een oogje in het zeil houdt.

Die kant gaat gaat het (gelukkig) ook op met de bediening van computers.

Krijgen we dan echt patches voor een "pebkac" ?

Bovendien wordt een BSOD dan wel heel luguber ....

wellicht dat er dus een relatie is tussen de 70% accuratesse en de stabiliteit van het onderliggende OS?

Je hebt gelijk dat zijn 'rug' het probleem was in die zin dat hij een dwarslaesie had. Dwz een onderbreking van z'n ruggemerg. Op welke hoogte dat precies zat weet ik niet (aangezien hij ook problemen met ademhaling had, waarschijnlijk op nek of thv schouder/borstniveau), maar in het algemeen kan dat op elk niveau zijn.

Waar Boss gelijk in heeft is dat je spieren afgebroken worden als je ze lange tijd niet gebruikt. Of dit nu is door gewichtsloosheid in ruimte, bedlegerige patienten of geen 'aansturing' zoals in het geval van een dwarslaesie. In dit laatste geval gaat het behoorlijk snel als de spieren niet bewogen door bijvoorbeeld fysiotherapie. Een deel van deze schade aan je spieren is niet reversibel (=herstelbaar). Wel als je er relatief snel bij bent.

Zomaar draadjes aansluiten op de spieren is niet eenvoudig. Bewegingen zijn vaak gecombineerde acties van verschillende spieren, heel gecontroleerd. Daarnaast is er ook constant feedback uit je spieren om te laten weten hoever de actie etc. is. Daarnaast is ook het 'gewone' gevoel weg. Je ruggemerg heeft niet voor niets heel veel vezels, die allemaal een min of meer unieke taak hebben. Het laten lopen van een verlamde is nog best ver weg.

Dat wil niet zeggen dat er geen ontwikkeling in zit. In tegendeel. Mr Reeve had zelf als (een van de?) eerste implantaten in zijn middenrif (= ook een spier) om hem makkelijker te kunnen laten ademhalen zonder continu aan de beademingsmachine te hoeven.

Zelf zie ik echter meer in het proberen regeneren van de biologische structuren dan het ontwikkelen en implanteren van dergelijke 'hardware.' Je ziet dit dan ook in de gehele geneeskunde gebeuren.