Philips 3d-monitors met gepatenteerde lenstechnologie

ik weet niet wat voor een soort flippos jij hebt,
Maar die ik ken is heel anders.

Bij flippos werd de lichtinval veranderd en het beeld nar je ogen gebogen, zodat je 2 plaatjes kon hebben ipv 1
Als je deze flippo ontleed dan zie je ook een raster van de 2 plaatjes door elkaar [ | [ | [ | [ | enz

hier word 1 beeld over een groot oppervlakte verspreid waardoor er dus 3d beelden onstaan.
Maar ik moet zeggen, die techniek waar jij het over hebt sprong bij mij ook tebinnen... maar helaas, het is niet hezelfde

Fllippo's zijn allang achterhaald, volgens mij.
bij de bijenkorf (schrijfboekjes) kwam ik laatst toevallig z'on boekje tegen met een hologram er op, maar dat zag er echt onwijs gaaf uit met hele mooie diepte.
Ik was verbaast over de kwaliteid vergeleken vroeger.

hey,
Ooit gehoord van kinderschoenen?

Dit soort technieken is nu nog niet geschikt voor games en zo. Maar wat denk je in de marketing wereld? Een bewegende 3D animatie van je nieuwe auto bij de dealer?

Dit zijn wel de resolutie voor één oog. met 2 ogen verdubbeld de resolutie. zo krijg je al een flinke betere resolutie. En wistje dat in 3D de resolutie nauwelijks te zien is ? alles vervaagd gewoon in de diepte. je moet eens proberen zo' van die 3D tekeningen met 2 fotos te bekijken op internet. (je weet wel waar je zo door moet kijken of scheel kijken lukt ook) je zal zien dat er iets heel eigenaardig gebeurt met de resolutie.

Qua pan effecten werkt het vrij aardig... de truuk die gebruikt wordt is om plaatje op tijd T voor een oog te gebruiken, en plaatje voor tijd T+N voor 't andere.
Het probleem is alleen uitvogelen wanneer je welke dient te gebruiken.

Alternatief kan je gebruik maken van motion estimation (a la mpeg, maar dan beter). Een object dat snel beweegt kan je over het algemeen van uitgaan dat die dichterbij is. Probleem is natuurlijk weer... wat als het object ineens stopt ? Floept ie ineens helemaal naar de achtergrond

Dus: Ja, je kunt een hoop truukjes gebruiken, en soms werkt het vrij aardig, maar over het algemeen blijft het toch niet echt 3D.

Dat klopt. Enkele cameraatjes 'zagen' je ogen en dan werden er 2 aparte stralen op je ogen gericht zeg maar.
In een 3d-bios gebeurd volgens mij hetzelfde. Als je zonder bril kijkt zie je dat er de film 2x geprojecteerd word, alleen met enkele centimetes verschil. Het brilletje zorgt ervoor dat je met het ene oog alleen alleen de rood getinte film ziet en met het andere de blauw getinte. Dat zorgt samen voor diepte.

*kleuren zijn ff niet belangrijk

Het is niet zo dat er bepaalde dingen wegvallen omdat het ene oog het wel ziet en het andere niet. Zoals op de Cebit te zien was, zag een camera op het beeldscherm waar je ogen zaten, op deze manier werden alle beelden naar elk oog gestuurd.

Verder is het wel degelijk mogelijk om met platte film 3d te simuleren. Het klinkt misschien ongeloofwaardig, maar je moet het gezien hebben. Je zult inderdaad niet bijna achterop iemand kunnen kijken, maar dat is op dit moment met geen enkel 3d-beelscherm het geval, zelfs niet bij versies waarbij 2 camera's zijn gebruikt.

Begrijp me niet verkeerd - van alle technologieen is dit waarschijnlijk de beste (brilletjes - ieks),

Hm. Nah. Niet zo mee eens. Het nadeel van lenticulaire lenzen is niet veranderd sinds de jaren dertig of zo, toen ze werden uitgevonden:

TV's en computerschermen worden alsmaar groter, maar je maximale 3D bereik (je Z-as) met deze techniek blijft +-tien centimeter voor je scherm uit, en tien centimeter erachter. Onder ideale omstandigheden. Da's een kijkdoosje. Moet je alsnog truuken met perspectief, en dat zie je meteen. Bovendien sta je licht te breken en dat gaat simpelweg ten koste van scherpte. Dit wordt erger (relatieve kijkhoek tov de randen van je scherm) naarmate je het scherm groter maakt.

Diagonale polarisatie (jawel, een brilletje) geeft je een bereik van meters.en kan zonder nadeel in brilglazen en (zachte) contactlenzen worden ingebouwd. Beetje lullig voor de niet-brildragers onder ons, maar totdat we een wereldschokkende doorbraak in holografie zien is dit met voorsprong de beste technologie die momenteel voorhanden is.

Ik zou aan Philips willen zeggen, stop met het spelen met kijkdoosjes, en geef mij een 3D dual beamer die een muur van mijn kamer omtovert in een Stargate-achtige poort naar de wereld van Farcry. De software en de hardware heb je al, het is dus slechts een kwestie van implementatie.

PS: Misschien moet ik polarisatie uitleggen. Oei. Lang verhaal. Het wordt door Polaroid's zonnebrillen gebruikt om schittering weg te nemen. In zo'n zonnebril is de polarisatie in de lenzen meestal horizontaal, wat ongeveer de helft van de schittering van de zon op objecten wegneemt, omdat deze verticaal via objecten op je netvlies binnenstuitert.

Het probleem bij 3D is dat je linkeroog alleen het beeldje mag zien wat voor het linkeroog bedoeld is, en het omgekeerde geldt voor het rechteroog. In je achterhoofd berekent je eigen grijze massa dan in realtime behoorlijk ware afstanden uit het verschil tussen de twee beelden, in plaats van slordige interpretaties op basis van perspectief. Goedkoopste oplossing is het gebruik van gekleurde brillen, rood en groen (of blauw), waarbij elk oog alleen het juiste beeldje kan zien doordat deze in de corresponderende kleur is. Andere kleuren worden weggefilterd door het gekleurde glas, dus nadeel: geen andere kleuren mogelijk. Duurder is de LCD bril, waar het beeldje voor linker- en rechteroog om en om getoond worden, waarbij het glas voor het rechteroog zwart wordt als het beeldje voor het linkeroog vertoond wordt, en andersom. Nadeel: draadje van je bril naar display device, en zoals anderen reeds noemden, dubbele refresh rate nodig.
Polarisatie filtert het licht weg (zwart) mits de lichtgolven dwars op de polarisatierichting staan. Dus als je het licht uit de linkerlens van de beamer door een linksonder -> rechtsboven polarisatiefilter laat blazen, en op het linker brilglas een corresponderend filter plaatst, ziet het linkeroog het beeld uit de rechterlens van de beamer niet, mits daar een dwars, dus tegengesteld, linksboven -> rechtsonder polarisatiefilter overheen hangt.
Een polarisatiefilter is nog geen halve millimeter dik en kan op een normaal brilglas geplakt worden. De bril is dan normaal bruikbaar zonder merkbaar verschil. Bij contactlenzen.kan de polarisatie in de lens ingebouwd worden mits deze zelfrechtend is, zoals bij twin focus contactlenzen. Voor niet-brildragers en onaangepaste lenzen is een low cost disposable lichtgewicht bril (karton) mogelijk.
Het verschil tussen een lenticulair lcd schermpje en een polaire 3D beamer setup is als het verschil tussen een 'he, da's best geinig' en een beroerende stilte van diep, diep ontzag. Met kleur en zonder draadje of dubbele refresh rate is het imho bij verre de betere, huidige techniek.

Aangezien de hoek van het scherm naar je ogen ook anders is, kun je dus een lenticulaire lens zo maken dat het linker-oog 1 plaatje ziet, en het rechter-oog een ander.

Wat ik me dan afvraag is of ik met mijn afwijking aan mijn ogen (ik loens zeer sterk met mijn linkeroog, waardoor ik geen diepte kan zien (blijkbaar, want ik heb het nooit gekunt, en weet dus ook niet wat ik mis), door deze techniek tóch een virtuele soort van diepte zou kunnen ervaren (mocht het mogelijk zijn om de software op "Schele Ogen Modus" in te stellen )

Het probleem is vrij simpel...

Als je alleen uitgaat van een 1D lenticulair, dan wordt je formule (voor horizontaal) :
effectieve resolutie = beeld resolutie / aantal plaatjes
en omgekeerd :
beeld resolutie = effectieve resolutie * aantal plaatjes

Dus als je een 1280x1024 display hebt, dan haal je :
2 plaatjes = 512x1024
4 plaatjes = 256x1024
8 plaatjes = 128x1024
Dit laatste is eigenlijk al geen doen meer.

Als je dus een vrij comfortabele resolutie zou willen, zegge 1024*watdanook, dan kom je uit op resoluties van (bij benadering) :
2 plaatjes = 2048x1536 (QXGA)
4 plaatjes = 5120x4096 (HSXGA)
8 plaatjes = 7680x4800 (HUXGA-W)

En dat soort schermen zijn voorlopig nog niet voor ons weggelegd

Hmm.. ben ik niet met je eens.

Natuurlijk is een bioscoop veel indrukwekkender. En door het gebruik van gepolariseerd licht (en de daar bijhorende brilletjes) verlies je niet aan resolutie, ben je niet gebonden aan een bepaalde afstand, etc.

Maar als voordeel hebben lenticulaire lenzen wel weer dat je meer dan alleen een diepte-effect kan verkrijgen door meer dan 2 beelden te laten zien. Zo kan je je hoofd verplaatsen en daadwerkelijk de zijkant van een object bekijken.
Dit benadeeld wel weer (sterk) de resolutie.

De twee technieken hebben dus beiden hun voors en tegens - het is maar waar je naar op zoek bent.