Een copyright is niet van een bedrijf maar van mensen, verenigd in een bedrijf.
Dit is gedeeltelijk een misvatting (zoals we die wl vakers zien op tweakers mbt het recht). Het auteursrecht kent twee soorten rechten:
1. Persoonlijkheidsrechten. Deze zijn onoverdraagbaar.
De bezige bij kan nooit claimen "ontdekking van de hemel" te hebben geschreven.Wat dit betreft heb je dus gelijk, deze rechten zijn van mensen, eventueel verenigd in een bedrijf...
2. Exploitatierechten. Deze zijn overdraagbaar, als
De bezige bij met Mulisch overeenkomt dat zij "ontdekking van de hemel" gaan uitgeven dan kan er overeengekomen worden dat de exploitatierechten vervallen aan de uitgever. Mulisch krijgt dan een vergoeding, etc, etc, etc.
Voor zaken die worden bedacht/gemaakt in de baas zijn tijd geldt dat de auteursrechten zowieso toevallen aan de werkgever. (Het trieste in deze is dat in bv. de muziekindustrie een platencontract gelijkgesteld wordt aan loondienst. Hierdoor heeft een artiest niets meer te zeggen over zijn muziek -> RIAA "behartigt" die belangen in de VS, ongeacht of een artiest pro P2P is)
Maar meer
ontopic. Deze rechtszaak gaat om het recht op een kopie. In Europa is het gebruik van auteursrechtelijk materiaal redelijk strak geregeld, wát wel en niet mag is hard gedefinieerd: er is zodoende ook recht op een thuiskopie (OOK als je het origineel niet hebt!).
In de VS hebben ze dit niet, daar geldt "Fair use" als uitzondering om balans te houden tussen aanbieder en afnemer van "content". In het kort komt het er op neer dat rechters kunnen invullen wat inbreuk is op het copyright en wat niet. (zie
http://www.cetus.org/fair5.html voor meer over fair use). Het hebben van een "thuiskopie" is nog nooit als fair use aangemerkt.
De stelling
moest de rechter een afweging maken tussen twee zaken; enerzijds het recht op een persoonlijke kopie van media
lijkt dus weinig hout te snijden.
Sinds de invoering van de DMCA is het wél verboden om beveiliging van content te kraken. Dit is wellicht de reden van het vonnis. Want als in de VS een werktuig om iets illegaals te doen wordt verboden, dan vraag ik me af waarom er nog steeds een grondwettelijk recht op het bezit van (vuur-)wapens bestaat....
Tja ook nu weer vraag ik me af of mensen niet het verschil kunnen zien tussen een werktuig om sowieso iets illegaals te doen (DeCSS, je zegt het al zelf: door de DMCA), en een werktuig waarmee je zowel illegaal als legaal mee om kan gaan.
Met een aardappelschilmes kan ik jou vermoorden, maar ik kan er ook aardappelen mee snijden zodat ik ze niet met schil-en-al hoef te eten. Op dezelfde manier kan ik een pistool gebruiken om jou mee te vermoorden, maar ik kan er ook een sport mee uitoefenen en er mee jagen. Ook (maar dat is een wat meer discutabel punt) kan ik het gebruiken om mijzelf te verdedigen, net als met het mesje.
EDIT
Over het recht: copyright blijft een intellectueel recht en is, als het als exploitatierecht behandeld wordt, een recht dat gebaseerd is op vervaardiging van werk door mensen, niet door een bedrijf. Dat het recht wordt geclaimd door een bedrijf wil niet zeggen dat er geen mensen achter zitten die het werkelijke belang dragen.