Intel processor historie: Van 4004 tot Pentium 4

Het Duitse ComputerBase heeft een artikel geplaatst over de geschiedenis van Intel processors van 1969 tot 2002. Alles is begonnen met een bestelling van Busicom, een Japans bedrijf dat een chip wilde voor een programmeerbare rekenmachine. Men dacht in eerste instantie aan een ontwerp dat uit twaalf bouwstenen bestond, maar Intel ontwerper genaamd Ted wist het geheel terug te brengen tot vier onderdelen, die op één enkele chip geplaatst werden. De 4004 werd in het jaar 1971 een feit, met een kloksnelheid van 108KHz, 2300 transistors gemaakt met 10 micron techniek en een 4 bit databus.

Een jaar later was de 8008 klaar, deze had een 8 bit databus en een kloksnelheid van 200KHz. Een grote sprong in performance kwam in 1974, toen de 6 micron 8080 op 2MHz draaide, tien keer zo snel als zijn voorganger. De 8080 werd vooral gebruikt in toepassingen als stoplichten, want aan desktopcomputers dacht men toen nog niet. In 1976 werd de 8085 gemaakt, een 5MHz chip gebakken op 3 micron, maar deze flopte door gebrek aan toepassingen. De toepassing kwam in de vorm van de IBM PC, die gebruik ging maken van de Intel 8086, een 16 bit chip die met zijn 4,77 tot 10MHz weer tien keer zo snel rende als de 8080. Voor de 8086 en later ook de 8088 werden second source licenties uitgegeven, waardoor bedrijven als AMD, NEC en Siemens de chips na mochten maken. Intel begon voor het eerst winst te maken.

Ontwikkelingen vorderden en 286 en 386 verschenen. De 32 bit 386 bleef backwards compatible met zijn voorgangers, een eigenschap die Intel tot vandaag de dag voor iedere nieuwe CPU heeft volgehouden. Toen 32 bit computers dankzij de 386 SX eenmaal waren ingeburgerd kwam Intel in 1989 met de 486, de eerste chip met geïntegreerde cachecontroller. Intel was inmiddels een bekende naam en besloot dat andere bedrijven niet langer exact dezelfde producten mochten maken, maar zelf een ontwerp moesten verzinnen dat met dezelfde instructies om kon gaan. 586 werd onder andere voor het handelsmerk Pentium genoemd en het was afgelopen met second source licenties. Voor de rest van de geschiedenis en veel meer specs lees je verder bij ComputerBase.

Met dank aan RawPeanut voor de tip.