dus om het even aardiger samen te vatten....
Een electrisch signaal wordt meer vervormd door de signaal drager dan de optische variant.
Dit vervormen wordt door 2 factoren bepaald:
- de signaal-vervorming door het medium
- de externe invloeden.
Beide tasten het signaal aan en vallen dus onder de noemer ruis.
De optische signaaldrager heeft verder ook weinig last van invloeden van buitenaf. (elektrisch veld heeft geen invloed op de voortgang van een licht-straaltje)
Cat5 is niet beperkt door zijn ruisgevoeligheid, maar door interne weerstanden en capaciteiten.
Wat bedoel je daarmee?
dat de vervorming van het signaal door de capacitaire werking van de draden bij die frequenties te groot is (gaat dus werken als laagdoorlaatfilter), zodat de ethernet kaart er niet veel meer van snapt?
of dat de weerstand van CAT-5 kabel te groot is, zodat je teveel verliezen krijgt (in signaal sterkte, niet door vervorming), waardoor je na een betrekkelijk korte afstand al niet meer het signaal goed kunt herkennen?
Als je dat laatste bedoeld, dan zie ik voor deze toepassing (low budget gigabit) geen enkel probleem.
Dit is duidelijk bedoeld voor de doe-het-zelf clusters van onderzoekers of kleine bedrijven of voor de veeleisende thuisgebruiker. Deze hoeven vrijwel nooit een grote afstand te overbruggen. Voor de grote afstanden is 100 Mbit vaak voldoende.