Inderdaad, KidPaddle. Een watermark wordt gebruikt om te traceren.
Het voorbeeld dat je zelf geeft is inderdaad een ideale situatie. Maar over het algemeen wordt watermarking ook niet gebruikt om particulieren te traceren.
Wat meestal gebeurt is dat pre-release materiaal, bijvoorbeeld voor reviewers etc., gewatermarked wordt. Dat is nu ook al het geval met videofilms.
Voordat de videofilms uitkomen in de videotheek/winkel, worden er eerst gewatermarkte kopieën naar recensenten gestuurd. Mocht zo'n recensent het in z'n hoofd halen om deze pre-release voor veel geld te kopiëren zodat de videotheek op de hoek de primeur heeft, dan kan men de recensent gemakkelijk traceren a.d.h.v. het watermark op de kopieën, want iedere recensent krijgt een unieke watermark toegewezen (voorop gesteld dat de recensent het watermark niet verwijderd heeft).
En voor zoiets dergelijks wil men de watermarking bij DVD audio (waarschijnlijk) ook gebruiken. Theoretisch zou hierdoor iedereen te traceren zijn, maar dan zou men van ieder serienummer/watermark vast moeten leggen waar het precies terecht is gekomen, m.a.w. wanneer je een DVD audio titel zou kopen, dan zou je je moeten legitimeren, en dan zou in een wereldwijde database ingegeven moeten worden dat jij de eigenaar bent van die specifieke DVD audio.
Dat zie ik nog niet zo snel gebeuren.
Een andere manier waar het voor gebruikt kan worden is het localiseren van illegaliteit. Men kan bijvoorbeeld wel vrij makkelijk bijhouden welke serienummers in welke regio verspreid zijn, of zelfs in welke winkels ze verhandeld worden.
Wanneer er dan continu illegale kopieën opduiken die steeds weer in dezelfde winkel gekocht zijn, dan kan men gerichter gaan zoeken, door bijvoorbeeld de winkel waar de kopiëerder zijn materiaal koopt in het oog te houden.
Maar hier heeft de particulier die af en toe een kopietje maakt ook niet veel te vrezen, lijkt me zo.
[Toevoeging]
Is elke CD/DVD met watermerk dan UNIEK?
Dan zouden de produceer kosten denk ik wel hoog zijn
Dat ligt eraan. Dat wil niet direct zeggen dat men voor iedere CD een aparte matrijs nodig heeft. Waarschijnlijk nemen ze dan gewoon een speciale, soort van recordable, laag op in de CD, welke na het persen voorzien wordt van een watermark, door deze op een bepaalde manier te belichten m.b.v. een razendsnelle computergestuurde laser.