Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Je kunt ook een cookievrije versie van de website bezoeken met minder functionaliteit. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Door , , 70 reacties, 20.342 views •

Het gezegde 'wie schrijft, blijft' kan sinds de opmars van het internet in de prullenbak. Het web heeft geen eeuwigheidswaarde, en de internetgeneratie zal nieuwe manieren moeten vinden om zijn helden te gedenken.

Tot grofweg anderhalf decennium geleden was het simpel: wie publiceerde, wist zijn naam tot in de eeuwigheid vastgelegd. Boeken, kranten, tijdschriften: in het ongunstigste geval werd je werk door de Koninklijke Bibliotheek in Den Haag gearchiveerd, en wie er wat van kon, wist zijn schrijfsels in de openbare bieb en in tien- of honderdduizenden huiskamers opgeslagen. Sinds de opkomst van het internet is dat allemaal anders geworden. Wie nu schrijft, bestaat tot de eerstvolgende harddiskcrash of in het beste geval zolang als er voor de serverruimte wordt betaald.

Het einde van papier als informatiemedium is al vaak aangekondigd. Zo werd lange tijd bij elk automatiseringsproject het indammen of zelfs geheel vervallen van de papierstroom beloofd, maar dat kwam er nooit echt van: bedrijven printen nog steeds alles wat los en vast zit, het liefst in drievoud. De paar ongelukkige bureaucraten die zich een thermische printer lieten aansmeren, lieten alle afdrukjes gewoon een tweede keer maken, maar dan met echte inkt, en meer dan één boekhoudpakket draagt de bijnaam 'The Tree Killer'. Papier crasht niet en je hoeft er niet elke dag een kopietje van te maken.

Wat de ict niet voor elkaar kreeg, lijken de kranten nu toch af te dwingen. De aloude kwaliteitskranten hebben besloten dat de nieuwsvoorziening op het internet rechtstreeks beconcurreerd moet worden en daarmee hebben ze met zwaar kaliber in eigen voet geschoten. Snelle, amper geverifieerde tekstjes over populaire onderwerpjes zetten de toon. Als er al onderzoek wordt gedaan, dan lijkt dat tegenwoordig steeds vaker door televisiemakers te worden uitgevoerd - en daar doet de krant dan graag een stukje over. Teruglopende oplagecijfers zijn het natuurlijke gevolg: als de kranten op de oude, arbeidsintensieve voet waren verdergegaan, waren ze wellicht ook kleiner geworden maar hadden ze in elk geval nog zelfstandig bestaansrecht gehad. Vroeger was de krant een meneer, tegenwoordig is het de Tokkie van hiernaast die even zijn als mening vermomde vooroordelen over de schutting blèrt - en dat kan het internet beter en goedkoper. Al kan je in het internet weer geen vis verpakken.

"Maar Rataplan, waar maak je je druk over?" hoor ik je al vragen, "Als T.net-eindredacteur zou jij toch blij moeten zijn als een concurrent zichzelf de das omdoet?" Wel, ja en nee. Natuurlijk lig ik er niet wakker van als de nieuwsvoorziening via internet gehakt maakt van de krant, het internet is nou eenmaal het betere medium om zaken snel bij de lezers te krijgen. Dat onderzoeksjournalistiek steeds minder voorkomt is echter minder goed; niet alleen de kranten, maar álle journalisten worden minder en minder serieus genomen. Als zelfs een instituut als het NRC Handelsblad schrijft dat een bepaalde misdaad bestraft wordt 'met drie jaar in Frankrijk' (waar kan ik me inschrijven?) dan moet je vaststellen dat dat gebrek aan respect verdiend is. Papier als nieuwsmedium is volgens mij dan ook niet meer te redden.

Wat ik veel erger vind, is dat ook al het goede dat wél op het internet te vinden is, net zo vluchtig is als de memes en de hypes waar het medium groot mee is geworden. Je kan nog zulke doorwrochte artikelen produceren, op een goede dag gaat de stekker eruit en dan is het weg. En dan zijn er geen krantenpagina's meer die je kan inlijsten, geen boeken die je in de kast kan zetten, geen tijdschriften met een mooi omslagartikel die je subtiel onder de aandacht van je bezoek brengt door ze strategisch op de leestafel te leggen... Ik denk eigenlijk dat ik nu even moet uitleggen wat een leestafel is: dat is een soort analoge Surface-computer die compatibel is met postbodes en bibliotheken. Waarvan, ook weer virtueel, akte.

Onlangs stond ik in de Florentijnse Santa Croce-kerk voor het grafmonument van Dante Alighieri, en ik werd overvallen door verdriet. 't Is niet dat het ding niet mooi is, hoor, al steekt het wat schrilletjes af tegen het spectaculaire graf van Michelangelo, een nisje verderop - het is dat een schrijver uit de eenentwintigste eeuw zo'n eerbetoon niet krijgen zal, en dat ik iemand kende die wel een gedenkteken verdiende.

Wij, de internetgeneratie, zullen onze eigen monumenten moeten maken. Ik ben naar het altaar gelopen en heb er een kaarsje aangestoken, ter nagedachtenis aan Tweakers.net-eindredacteur Yoeri Lauwers, die op 8 juli 2008 overleed en die in mijn leven een veel grotere rol heeft gespeeld dan Dante en Diego en Danziger bij elkaar. Ik ben niet religieus, maar  af en toe stap ik even de koelte van een kerkje binnen en dan denk ik een minuutje aan Yoeri, en brand ik een kaarsje. Daar vroeg hij ooit om, en ik herhaal die vraag nu tegenover jou, lezer.  Ik hoop dat, verspreid over de planeet, kleine vlammetjes de gedachte aan hem levend houden; telkens als er eentje dooft, flakkert er ergens anders weer een lichtje op, of misschien wel twee. En dan ís het maar een tijdelijk monumentje, zo vluchtig als het medium waar Yoeri met hart en ziel aan heeft gewerkt: de herinnering is er. En die neemt niemand ons af.

Yoeri Lauwers

Reacties (70)

Reactiefilter:-170070+168+25+30
Moderatie-faq Wijzig weergave
1 2 3 ... 7
Mooi stukje en sympathiek initiatief tussen alle mediageweld over de dood van Michael Jackson. De angst om vergeten te worden zit er tegenwoordig diep in, daarom is hij nu zelfs bevorderd tot "The Greatest Entertainer That Ever Lived"... Vanuit dezelfde angst bloggen en twitteren anderen zich gek: iedereen z'n eigen monumentje. Yoeri heeft een wat kleinere achterban dan MJ maar dankzij deze oproep kunnen dat toch nog een hoop kaarsjes worden, al dan niet virtueel.

De oude man hier schuin tegenover zal het bij zijn begrafenis moeten doen met een ambtenaar en wellicht wat buren. Misschien denk ik daarna nog een of twee keer aan hem.

[Reactie gewijzigd door torp op 8 juli 2009 12:29]

De angst om vergeten te worden zit er tegenwoordig diep in
Bij mij is dat eigenlijk helemaal niet zo en eigenlijk vind ik dat ook helemaal niet nodig. Een enkeling wordt onthouden, vroeger waren dat grote schrijvers. (die overigens vaak meer waren dan schrijvers, meer richting de homo-universalis)

Tegenwoordig zijn dat presidenten en popsterren. Ook mensen met een verhaal, maar heel anders dan dat van die oude schrijvers. Toch zal, over het algemeen bekeken, maar een enkeling 100en jaren later nog onthouden worden. Dat gold toen en dat geldt nu nog steeds.

Edit:
Hiermee wil ik overigens niet de nagedachtenis aan Yoeri in twijfel trekken, wat hij gedaan heeft is voor ons tweakers inderdaad noemenswaardig!

[Reactie gewijzigd door rvdven op 8 juli 2009 12:45]

Damn, inderdaad een enorm sterk inhoudelijk verhaal. Je slaat de spijker verschillende malen op de kop, zowel qua kranten, historie als Yoeri.

Een cover en/of artikel in een magazine kun je verzilveren en b.v. aan je kleinkinderen laten zien - die onder de indruk zullen zijn, een blog/website met 300k hits per maand blijft vluchtig, tien jaar later heb je hoogstens de content en wat screenshots ergens in een backup; vervlogen herinneringen in een digitaal archief waar buitenstaanders geen waarde meer aan hechten.

En dat kranten die inderdaad hun eigen onderscheidend vermogen - niet snel, maar degelijk - weggenomen hebben, nu staatssteun krijgen waarmee ze verder richting de afgrond racen, stoort me enorm. Papieren nieuwsvergaring die pas morgen het nieuws van vandaag meldt, heeft geen bestaansrecht meer. Laat ze zich net als opiniebladen als Vrij Nederland meer richten op (b.v. wekelijkse) achtergronden, diepte interviews, etc., wat daar zijn online-media weer slecht in (met moet immers snel, snel, snel).

Met betrekking tot Yoeri - goede foto btw - en een prima manier om de herinnering levende te houden; de dingen die niet met geld te koop zijn blijken op lange termijn vaak het waardevolst.
Zal vanavond ook even een kaarsje branden ter herinnering en wens de familie veel sterkte op deze emotionele dag ...
(...) de dingen die niet met geld te koop zijn blijken op lange termijn vaak het waardevolst.
Precies, dit zijn de dingen die het leven waarde geven; geld en hebbedingetjes zijn slechts opvulling van de gaten tussen de ontastbare zaken die het leven definiëren door.

RIP Youri, dat je een goed jaar in het hiernamaals mag hebben gehad en je gelukkig mag zijn waar je nu bent.
offtopic:
Uitgerekend laat mijn vriendin vandaag de tekst "Reach for the sky, 'cause tomorrow may never come" op haar been tattoeëren.

[Reactie gewijzigd door JaFFoG op 8 juli 2009 15:22]

Schitterend geschreven, ik moet wel eerlijk toegeven dat ik (maar ik zit zelf ook in de internetbranche) ook van de digitale media houd, maar: Niets leest zo prettig als de boeken die je gewoon kan doorbladeren, met echt papier. Boeken zijn over het algemeen ook niet de grootste boosdoeners voor de bomen, het constante afdrukken, nakijken, verbeteren en hetzelfde riedeltje nog een keer afspelen op de ontelbare kantoren die we hier op de wereld tellen, dat is het grootste probleem.
Diepgaande artikelen, artikelen waarbij ook echt onderzoek is gedaan dat willen mensen lezen. Nu moeten ze maar het journaal (in een kwartier) kijken, terwijl in de gedrukte media (lees: de kranten) vaak veel meer informatie is te vinden waar je wat aan hebt en ook meer achtergronden, waardoor je sommige dingen ook beter begrijpt.

Het wegvallen van al dit soort media, en hetgeen we daaraan kunnen (en zullen) gaan missen, vind ik een mooi bruggetje naar het overlijden van Yoeri. Een jaar geleden alweer, ik ben er pas later "bijgekomen" maar was al wel een bezoeker van jullie website.
Wat gaat de tijd snel. Ik hoop dat Yoeri door diegenen die hem hebben meegemaakt nooit helemaal vergeten zal worden. Zoals het hoort.
Monumenten hoeven niet gemaakt te worden, die zijn er altijd geweest en zullen er altijd blijven, ook het internet zal daar niets aan veranderen. Anders misschien. Een monument kent geen specifieke vorm.

Zelf heb ik niet de behoefte om mij online te profileren. Internet is en blijft een bijzaak al word het belang steeds groter en is het niet meer weg te denken uit ons dagelijks leven.

Terugkomend op Yoeri, hij verdiende mijn respect door iets belangrijks te delen met de Tweakers community waar hij deel van uitmaakte, hij liet zien dat het leven niet altijd koek en ei is en dat je ieder moet genieten van het leven/tijd die je gegeven word.

Door zijn persoonlijk verhaal te delen bracht hij bewustwording bij velen, niets is vanzelfsprekend en koester het leven op zich. Ik vond het knap, mooi, lief maar vooral sterk dat hij dit wilde delen. Als ik een arm kon afstaan om hem te redden dan had ik dat graag gedaan.

Dat is zijn nalatenschap, een hele mooie en dierbare. En af en toe zie ik daarboven dat sterretje fonkelen en kijkt hij rustig op ons neer met een glimlach :)

Zijn blog was dan ook eenvoudig simpel en beter dan menig nieuwssite, puur en eerlijk. Zolang we dat inzien blijven de "mooie" momenten op internet in ere en zullen gevestigde orde's nog een hoop te leren hebben.

"His shell did left us but his soul is still among us"
Dit hele informatietijdperk zal later een donkere onbekende pagina in geschiedenisboeken zijn. Over tig duizend jaar zal men niet weten wat wij deden en hoe wij het deden. Net zoals wij van sommige bevolkingsgroepen van vroeger ook niet veel weten omdat we geen bewaarde geschriften hebben (of ze niet snappen!). Wel zullen ze misschien terugvinden dat we veel spiegelende onderzetters hadden maar het echte nut ervan zal men niet weten (zonder huidige generatie PC/DVD speler valt er niets uit te lezen) . Het geschrift uit de oertijd met hamer en beitel blijft beter bewaard dan onze huidige digitale opslag.

Dat is de prijs die de mensheid betaalt voor snelle, overvloedige en vluchtige informatie...
Vroeger schreef men immers ook niet op vergankelijk, kwetsbaar papier, en tegenwoordig doen we alles alleen maar digitaal? Dat is natuurlijk onzin. Er is vroeger ook van alles opgeschreven op media die de tand des tijds niet hebben overleefd, en toch weten we nog vrij veel over die tijd, puur omdat er ook nog andere media gebruikt werden, en omdat we 'vergane' media hebben weten te reconstrueren. Waarom zou dat in de toekomst ineens niet meer kunnen met de media van nu?

En daarnaast, hoeveel hedendaagse boeken heb jij in je boekenkast staan? Hoeveel boeken staan er in je plaatselijke bibliotheek waar een prima tijdsbeeld van het heden te halen is? Hoeveel rollen film, en gedrukte foto's liggen op dit moment met het enige doel ze voor de toekomst te bewaren in allerlei archieven over de hele wereld? Precies.
Zeker geen onzin, we doen altijd meer digitaal en minder op papier en dat proces is pas sinds kort begonnen. Ik heb in een kelder nog kranten gevonden uit 1946. Geel, maar leesbaar. Over een paar jaar denk ik dat er bijna geen kranten zoals we die nu kennen, bestaan omdat iedereen dan op zijn X-Phone het nieuws leest.
Vergane media reconstrueren is mogelijk als het medium eenvoudig is. Een DVD is niet zo gemakkelijk te analyseren als een schrift op een muur Probeer maar eens uit de putjes het DVD formaat te reconstrueren als de kennis hierover verloren is. Net zoals je auto's uit 1970 gemakkelijk zelf kunt repareren door de werking na te gaan, maar dat met moderne auto's onmogelijk is. Hoe complexer de media, des te moeilijker het wordt.

Ik heb ongeveer 5 hedendaagse boeken in de kast staan. Heb wel meer ebooks op mijn computer die dus beslist eerder "weg" zullen zijn dan mijn vijf boeken. Zolang de huidige maatschappij met internet blijft bestaan, blijven de ebooks terug te vinden.
Digitale data is nu eenmaal gevoeliger voor verlies

En foto's? Vroeger drukte ik 48 foto's af en plakte die in een boek. Nu heb ik 480 foto's en die blijven enkel in mijn PC. Ik verwacht dat enkele generaties verder mijn oude foto's misschien nog eens bekeken worden maar dat die latere vakanties onbekend zullen blijven als ze bij mijn overlijden de PC uit handen laten vallen...
Ik weet nog als de dag van gisteren dat Daniel het op kantoor kwam vertellen :o
Nu heb ik Yoeri helaas nooit IRL kunnen meemaken, maar toch raakte het me toen (en nu nog steeds) ;(

Ik mag aannemen dat Yoeri ook nog wel zo lang mogelijk in de source code van T.net blijft staan? Niet dat iemand dat kan zien, maar toch.
http://www.archive.org/web/web.php
Browse through over 150 billion web pages archived from 1996 to a few months ago.
Misschien niet verloren, maar maar het is minder tastbaar. Goeie blog.

[Reactie gewijzigd door Reinman op 8 juli 2009 12:59]

Deze site werkt echt super, zeker het proberen waard.
Misschien niet voor iedereen handig maar de link vind ik echt een must-read waard hoor!
Aan de andere kant, mocht de verwachte zeer zware zonnestorm binnenkort een keer optreden hebben we aan die website ook niets meer:
Hevige zonnewinden kunnen leiden tot storingen in het elektriciteitsnetwerk en in communicatienetwerken. Lange kabels werken als lange antennes; door de ionenstroom van de zonnewind ontstaan er (door inductie) elektrische stromen in. Dit kan tot beschadigingen leiden. Ook computers en satellieten kunnen beschadigd raken. Weliswaar hebben zij maar korte leidingen, maar ze zijn veel gevoeliger ook voor kleine inductiestromen.
bron: http://nl.wikipedia.org/wiki/Zonnewind
Boeken zijn dan altijd nog wel te lezen. Veel kennis gaat er dan dus gewoon verloren :'(

En damn wat gaat de tijd hard, ik weet nog dat ik Youri`s blog las en nog verschillende berichtjes heb gepost die aan hem gericht waren.
Vanavond steek ik een echt kaarsje voor `m aan, Youri rust in vrede jongen!
Ik vind het een onbegrijpelijke keuze dat je de herinnering aan een overleden vriend (mij onbekend) combineert met een afzeikverhaal van de 'oude' geschreven media. Ik ben het helemaal niet met je eens wat betreft de kranten, ik ervaar het zelfs als een belediging, maar voel me bezwaard om hierover nu en op deze plek in discussie te gaan.
Ik vind het geen afzeikverhaal, eerder melancholiek. Het gaat over afscheid nemen: van oude media en van oude vrienden, en hoe dat werkt in oude en nieuwe media. Uiteraard vanwege het overlijden van Yoeri, een jaar geleden. Dat het nu eens wat verder gaat dan alleen maar de technologische kant, spreekt mij erg aan. Hopelijk gaat dat vaker gebeuren.
En hier staat de schrijver van de huidige generatie op. Zeer sterk en doordacht artikel met gevoel en inzicht. Mooie herinnering aan Yoeri en het bewijs dat de huidige generatie nog steeds goede schrijvers voort brengt.
Erg fijn geschreven stuk, direct boeiend en een mooie visie op het huidige nieuws en dat dan weer betrekken met Yoeri, erg netjes!
Een jaar geleden alweer :|
Kan mij nog goed herinneren dat ik zijn blog met tranen in de ogen zat te lezen.
Mooi stukje over het vluchtige leven.
1 2 3 ... 7

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.



HTC One (M9) Samsung Galaxy S6 Grand Theft Auto V Microsoft Windows 10 Apple iPad Air 2 FIFA 15 Motorola Nexus 6 Apple iPhone 6

© 1998 - 2015 de Persgroep Online Services B.V. Tweakers vormt samen met o.a. Autotrack en Carsom.nl de Persgroep Online Services B.V. Hosting door True