Server & Storage special

Capaciteit minst belangrijke aankoopargument

De moderne storage-wereld steekt eigenaardig in elkaar. Hoeveel ruimte je nodig hebt, is niet bepalend voor het systeem dat je kiest. Naarmate een systeem groter wordt, wordt het niet trager maar juist sneller. En met de centralisatie van de data is de opslag inmiddels belangrijker geworden dan de servers die de applicaties moeten draaien.

Om met de snelheid te beginnen: geheel tegen de intuïtie in zijn hoge prestaties met een groot systeem juist gemakkelijker te realiseren dan met een kleinere capaciteit. Dat heeft te maken met het aantal harde schijven. De vertraging (latency) wordt nog steeds bepaald door de tijd die de leeskop van de disk nodig heeft om zich te positioneren en de tijd die het kost voordat de juiste gegevens onder de kop door draaien. Maar de doorvoersnelheid (throughput) is afhankelijk van het aantal disks dat tegelijkertijd (parallel) kan worden benaderd. Door de data over zo veel mogelijk controllers en schijven te verdelen, kan het systeem zijn doorvoer optimaliseren.

Onderstaande tabel geeft een indruk van de hoeveelheid hardware die in de verschillende productlijnen van HP zit. Zo kan de doorvoersnelheid van een opslagsysteem met vijfhonderd harde schijven vele malen hoger zijn dan die van een low-end systeem met vijftig schijven.

Five nines

Een ander belangrijk verschil is de betrouwbaarheid van de drie klassen van systemen. Juist op de grensvlakken van de verschillende segmenten maakt dat het kiezen niet altijd even makkelijk. Omdat de prijzen behoorlijk verschillen, moet je daar heel goed kijken naar je behoeften.

Om een en ander concreet te maken met wat getallen: Met een beschikbaarheid van 99,9 procent liggen de low-end systemen er maximaal negen uur per jaar uit. Voor de mid-range lijn met een betrouwbaarheid van vijf negens (99,999 procent) is dat nog maar vijf minuten per jaar.

Als we de leverancier mogen geloven, hebben de high-end systemen een uptime van honderd procent. "Je zet 'm aan, en dan zet je 'm pas weer uit als je de volgende machine koopt," zegt Remko Westrik, business development manager enterprise storage. "Die systemen worden aangeschaft door grote ondernemingen die hun opslag hebben gecentraliseerd. Als daar de storage plat zou gaan, liggen er gelijk honderden applicaties uit."

Mainframe-wereld

De technologie voor de high-end systemen komt uit de oude mainframe-wereld. Bij de low-end en mid-range systemen zijn alle controllers dubbel uitgevoerd uit. Laat de een het afweten, dan neemt de ander het over. Maar omdat ze normaal gesproken beide tegelijkertijd actief zijn, merk je dat wel. Je verliest de helft van je connectiviteit.

De high-end systemen zijn meer dan redundant uitgevoerd. Als daar een controller uitvalt, verlies je misschien een klein deel van de prestaties, maar je raakt geen connectiviteit kwijt. Op die manier kun je bijvoorbeeld software updates gewoon doen terwijl je online bent. Bij de kleinere systemen kan dat ook, maar dan ben je wel je redundantie kwijt. Dat maakt je op dat moment even kwetsbaar.

Diezelfde kwetsbaarheid speelt ook bij de keuze tussen een low-end en een mid-range systeem. Bedrijven zijn steeds afhankelijker geworden van hun storage. Door alle data bij de afzonderlijke servers weg te halen en op een centraal punt op te slaan, heeft men een nieuw single-point-of-failure gecreëerd. Replicatie van de data naar een tweede locatie is dan een belangrijke eis.

Business case

In dit verband is het belangrijk om ook nog iets te zeggen over virtualisatie. Misschien heeft een organisatie op dit moment wel de behoefte aan de robuustheid van een mid-range product maar rechtvaardigt de benodigde capaciteit niet direct de aanschaf. Dan is het goed te kijken naar eventuele virtualisatie-plannen. Voordat men zijn servers kan virtualiseren, moet immers eerst de storage worden gecentraliseerd.

Bovendien blijkt het aantal (virtuele) servers in een gevirtualiseerde omgeving flink toe te nemen. Denk maar eens aan het gemak waarmee allerlei verschillende virtuele machines en complete OTA-omgevingen (Ontwikkeling, Test en Acceptatie) worden opgezet. Omdat de opslagbehoefte van een gevirtualiseerd systeem niet minder is dan die van een fysieke server, moet daar bij de dimensionering van de opslag rekening mee worden gehouden. Op die manier zou de business case er wel eens heel anders uit kunnen zien.