![[RSS]](http://tweakimg.net/g/if/v2/icons/rss_small.gif){kind=icon}
Achtergrondartikel: Snelheid van het licht beperkt disaster recovery
Asynchrone replicatie ontkoppelt storage-transacties
Je zou niet denken dat de snelheid van het licht een beperking zou kunnen zijn ten opzichte van een mechanisch medium als de harde schijf. Toch vormt de vertraging waarmee storage-transacties over glasvezel gerepliceerd kunnen worden een harde limiet voor de onderlinge afstand tussen datacenters. Asynchrone replicatie is weliswaar niet helemaal volledig, maar werkt wel deze afhankelijkheid eruit.
Datacenters die in geval van rampen elkaars functies kunnen overnemen , liggen meestal tien, vijftien, twintig kilometer uit elkaar. In een land waarvan het merendeel meters onder zeeniveau ligt, zou je die afstand het liefst een stuk groter maken. De snelheid van het licht stelt echter grenzen aan de afstand waarop nog gerepliceerd kan worden.
Vertraging
Reken maar mee. De tijdsduur van een disk I/O bedraagt meestal twee tot vier milliseconden. Is het rustig, dan duikt deze vertraging zelfs onder de milliseconde. De tijd die hierbij komt voor de replicatie moet minstens in dezelfde orde van grootte liggen, maar het liefst nog wat kleiner zijn.
Met een snelheid van ongeveer 200 duizend kilometer per seconde legt een data-signaal in glas in één milliseconde tweehonderd kilometer af. Als je bedenkt dat het signaal heen èn weer terug moet (data heen, bevestiging terug) voordat de storage de transactie kan bevestigen naar de applicatie, dan kom je inderdaad op afstanden onder de honderd kilometer uit. Ter illustratie: een gebruiker merkt het al als de vertraging in zijn interface groter dan vijfentwintig milliseconden wordt. En er is in die tijd nog wel meer te doen dan alleen het repliceren van de storage-transactie.
FIFO
De truuk om datacenters toch op grotere afstanden van elkaar te kunnen zetten, is asynchrone replicatie. Daarbij wacht de storage niet op zijn replica maar geeft direct de bevestiging aan de applicatie. De transactie wordt ondertussen in een lokale FIFO-cache (First-In, First-Out) gezet. Op die manier kunnen de twee replica's op hun eigen tempo de transacties in de cache verwerken.
Traditioneel maakt deze cache gebruik van een buffer in het geheugen. Dan geldt: "vol is vol". Bij enhanced asynchrone replicatie wordt gebruik gemaakt van een buffer op disk. Zo kunnen veel grotere verschillen worden opgevangen.
Omdat ook de logs in de cache meelopen, heeft de applicatie altijd een consistente opslag tot zijn beschikking. Crasht een systeem, dan zijn de transacties in de cache weliswaar verloren, maar heeft de toepassing nog steeds een geldig startpunt. Dat betekent dat een applicatie als Oracle altijd een roll-back kan doen en gewoon weer opgestart kan worden.
Knijpvogels
Behalve om de afstand tussen twee replica's te vergroten, kan deze zelfde truuk gebruikt worden door de knijpvogels onder ons. De cache kan immers ook worden ingezet om de pieken in de transacties glad te strijken. Op die manier is veel minder bandbreedte tussen de twee locaties nodig (zie diagram).
Reacties
Door Volgens een reactie van een mede-tweaker in het artikel nieuws: Nieuw wifi-afstandsrecord: 382 kilometer
gaat licht door vacuum (zoals het heelal) anderhalf keer sneller als licht door glasvezel.
Volgens PDFje http://www.vei.be/images/...ezel%20kabels%2072dpi.pdf staat er in de inleiding:
"De golflengte is de afstand die een golf afl egt in een bepaald medium in de tijd van één trillingsperiode. De afgelegde afstand per seconde is afhankelijk van de stof waarin de golf zich voortplant daar de snelheid van het licht niet in alle stoffen dezelfde is."
Zwemmen door water gaat ook sneller als zwemmen door dikke modder vermoed ik.
En zwemmen in een vacuum zou betekenen dat je helemaal niet vooruit zou komen dus die vergelijking gaat niet op.
Licht beweegd zich dus op een andere manier voort die geen massa nodig heeft. Of het helal heeft wel massa, alleen is die zo klein dat wij die niet kunnen meten.
Klopt wel, want in een vacuüm overleeft een mens het niet: die spat uit elkaar...En zwemmen in een vacuum zou betekenen dat je helemaal niet vooruit zou komen dus die vergelijking gaat niet op.
Maar ik weet niet of jij in de praktijk wel eens in een modderbad gezwommen hebt, maar ik zwem echt wel sneller in normaal 'schoon' water dan in modder
Ik wel, ik kan je vertellen dat je 1km kan zwemmen in de tijd dat je 20 meter door modder komt.
Nee de lichtsnelheid in vacuum is ongeveer 300000 km/s, in een medium als glas ligt dat beduidend lager, hence de 200000 km/sLicht gaat met ongeveer 300.000 kilometer per seconde, niet 200.000
Volgens die stelling zwem je door drijfzand dus ook net zo snel als in water.
Maar proberen een mechanische analogie te trekken aan licht door een glasvezel kabel is als appels met een ruimtestation vergelijken. Niet doen dus.
De groepsnelheid van fotonen in glas is inderdaad ca. 2*10^8 m / s. Dit is de enige snelheid die telt bij informatie overdracht. Dus alhoewel de afzonderlijke fotonen zich altijd met de lichtsnelheid bewegen is dit niet de snelheid waarmee informatie kan worden overgedragen.
het 'vacuum van de ruimte' heet tegenwoordig - weer - Ether
omdat het volzit met 'dark matter' (anderszins electromagnetische subatomische deeltjes)
en de kunst wordt binnenkort om daar een generator op te draaiien
Persoonlijk vind ik deze reeks advertortials toch wel aardig. Het is misschien wat eenzijdig af en toe, maar het is wel een volledig verhaal. Chapeau!
Op dit item kan niet meer gereageerd worden.
